Een week of twee drie later dan te doen gebruikelijk zijn verschillende plantsoenen in Drachten in de afgelopen week weer voorzien van een kleurig bloementapijt van krokussen. Om het begin van het voorjaar ook in dit opzicht niet ongemerkt voorbij te laten gaan, heb ik gistermiddag wat plaatjes geschoten van de bloemenzee aan de Overstesingel. Verder commentaar lijkt me overbodig, en dat komt me eerlijk gezegd wel goed uit. Kijk maar gewoon even mee …
Nee, ook na deze op veel plaatsen recordkoude aprilnacht is het nog zeker geen rokjesdag …
Toch wil ik jullie op deze zonnige dage een blik gunnen onder een paar opwaaiende rokjes …
’t Kan geen kwaad, want het zijn maar sneeuwklokjes … 😉
Veel sneeuw is er niet gevallen in het weekend, met een centimetertje of twee houdt het wel op, maar het is samen met de aanhoudende vorst toch net wat teveel van het goede voor de sneeuwklokjes …
Een deel van de tere kelkjes heeft het hoofd gebogen en is ingesneeuwd …
Drie van de bloemetjes hebben fier stand gehouden door zich aan elkaar vast te klampen, nu zitten ze met kleine ijsklontjes aan elkaar vastgevroren …
Vlak nadat we vorig jaar in februari samen een tocht langs het winterse Wad hadden gemaakt, kreeg mijn goede vriend Johan te maken met gezondheidsproblemen. Gisteren was het zo ver dat we er weer eens samen een dagje op uit konden trekken. We pakten de draad weer op alsof er geen tijd tussen had gezeten en het werd als vanouds weer een gezellige, maar ook vermoeiende dag, met een rit die ons langs een deel van de oude Friese Waterlinie voerde …
Het (beeld)verslag van de tocht langs een aantal oude verdedigingsschansen of wat daar nog van over is, volgt binnenkort wel. Dat zal wel een vervolgverhaal worden, waar ik een dag of drie voor nodig hebben, en die tijd heb ik nu even niet. Daarom laat ik het hier op dit moment bij een foto van ons startpunt: de Beckhofschans ten zuidoosten van Oldeberkoop …
Omdat 4 fotokuiertjes inclusief enig klimmen en dalen bij drie oude schansen het nodige van mijn benen heeft gevergd, beperk ik het vandaag tot een kuiertje in eigen tuin …
Het is helemaal geen straf om even in de tuin te zijn, want nu de zon eindelijk weer eens volop schijnt, keert het leven hier na een lange winter weer terug. De sneeuwklokjes staan er al prachtig bij. Ze houden hun kelkjes weliswaar nog gesloten, maar dat is niet zo gek, want het is met ruim 3 ºC nog allerminst warm …
Wie alvast wat ‘voorbereidend huiswerk’ wil doen, zou deze 22 minuten durende korte film “De Fries Waterlinie” kunnen bekijken. Deze film van Karst Berkenbosch en Albert Westerhuis over de Friese Waterlinie geeft een indruk waar de schansen lagen en wat er nu nog van te zien is.
Hoewel het vandaag pas Sint Maarten is, trok er gisteravond al een bonte stoet jonge zangertjes met gekleurde lampions langs onze voordeur. We hebben ze niet echt geteld, maar het waren er zeker meer dan de afgelopen drie jaar bij elkaar …
Als gevolg van deze onverwacht grote toeloop is er gisteravond al een flink gat in de voorraad snoepgoed geslagen. Nu maar hopen dat het op 11 november stil blijft dit jaar, anders zullen we ons vanavond noodgedwongen enige tijd in duisternis moeten hullen, vrees ik … 😉
Gistermiddag heb ik als gevolg van onoplettendheid een mooie, maar helaas wat te lange herfstkuier gemaakt in het bos bij Beetsterzwaag. Daarover in de komende dagen meer in woord en beeld, voor nu is het voldoende om te weten dat ik me ondanks het stralende weer even noodgedwongen in en rond huis vermaak, want de spieren in mijn bovenbenen staan zo strak als pianosnaren …
Om toch een minimum aan zon, frisse lucht en beweging te krijgen, drentel ik zo af en toe even wat rond in de tuin. Daarbij deed ik aan het begin van de middag achter in de tuin onder de bamboe een verrassende ontdekking …
Op een boomstammetje dat daar al jaren stilletjes ligt te vergaan, staat ineens een grote hoeveelheid geweizwammetjes. Het toeval wil dat ik afgelopen week net ergens als commentaar had gegeven, dat ik al jaren geen geweizwammetjes meer heb gezien sinds ik ze eens heb gefotografeerd bij de Freulevijver bij Bakkeveen. De wonderen zijn de wereld nog niet uit …
Zo’n kleine ontdekking maakt mijn dag meteen goed, maar er was meer. Ook de roze bloemen, waarvan Aafje noch ik de naam weten, staat ineens volop te bloeien. Nu is dit wel een laatbloeier, maar eind oktober is wel heel laat, zeker nu de temperaturen ineens naar winterse waarden dalen …
Ach, vroeg of laat, mij maakt het weinig uit. Die mooie roze bloemen doen het goed te midden van de gele en bruine herfsttinten die onze tuin voor het overige kleur geven …
En daarmee was het nog niet gedaan met de verrassingen, want naast de drooggevallen bedding van het stroompje in onze tuin ontdekte ik ook nog een bloemetje van de grote muur. Normaal gesproken bloeit dit plantje in mei, blijkbaar is hij wat in de war …
En dat is niet zo gek natuurlijk met zo’n raar temperatuurverloop als in de afgelopen week. Maandag kon ik een maximumtemperatuur van 18,4 ºC noteren, gistermiddag bleef de maximumtemperatuur steken bij 5,9 ºC. Daar zou je toch van in de war raken …
Gisteren schreef ik hier al dat ik dinsdag een kleurrijke ontmoeting met een zwanenfamilie had …
Terwijl ik weer eens over een van de vele smalle landweggetjes reed, zag ik op een bepaald moment een paar grote pollen bloeiend koolzaad …
Nu is dat op zich niet zo uitzonderlijk -ik heb koolzaad ook wel in november zien bloeien- maar hier stond het koolzaad in bloei voor de zwanen …
De familie bestond uit pa, ma en vier zwanen die de puberleeftijd bijna leken te zijn ontgroeid …
Het viel nog lang niet mee om het clubje bij elkaar te houden, één van de pubers leek zich nogal rebels afzijdig te houden van de rest van de familie …
Dat werd door pa uiteindelijk niet langer getolereerd, er volgde een korte, maar felle discussie tussen pa en zoon of dochter …
Licht tegensputterend besloot de jongeling uiteindelijk eieren voor zijn of haar geld te kiezen en pa toch maar te volgen …
Pa leek duidelijk trots te zijn, om zijn overwinning te vieren, bleef hij even parmantig staan poseren tussen ’t geel en groen …
Morgen zien we de familie wegvliegen …
Afanja's Weblog 