Nou, jullie kunnen zeggen wat je wilt, maar ik had gisteren blijkbaar toch een perfect stukje sprintijs neergelegd voor onze snelle mannen in Sotsji … En met mijn voorspelling van het goud zat ik ook goed. Maar een volledig Nederlands podium op de 500 meter, dat was nog nooit vertoond. Wat een feest!

Over de 500 meter voor vrouwen, die vandaag op het programma staat, ben ik een stuk minder optimistisch. Misschien heeft Margot Boer een kansje op een medaille, maar in een oranje feest zoals gisteren geloof ik niet. Daarom heb ik voor vandaag maar wat bomijs uitgezocht …

Bomijs is volstrekt ongeschikt om op te schaatsen. Je kunt bomijs na een nachtje met lichte of matige vorst aantreffen in de sporen die landbouwvoertuigen hebben achtergelaten in nat akkerland, of in de voetsporen op een wandelpad. Draagkracht heeft dit ijs niet, vaak is het maar een paar millimeter dik, en onder het ijs zit altijd een laagje lucht … En daaronder zit dan vaak goed beschermd tegen de kou nog weer een laagje (modderig) water. Dat laatste heb ik op 30 januari weer eens kunnen verifiëren, toen ik in it Wikelslân bij Earnewâld door een laagje bomijs heen trapte, waarna ik tot mijn enkel in de modder zakte. Gelukkig had ik mijn hoge wandelschoenen aan …

Maar sterk of niet, bomijs is vaak wel interessant om te fotograferen vanwege de mooie lijnen en patronen die er te zien zijn. Later in de week zal ik daar nog een paar voorbeelden van laten zien.