Een hoogtepuntje

Voor de derde maal in korte tijd kwam ik tijdens het ritje met Jetske langs de uitkijktoren ‘de Skarrekiker’ aan het Himrikerpaed (Google Maps). We maakten er ieder ons eigen hoogtepuntje van …

Voor Jetske werd het letterlijk een hoogtepuntje. Nadat ze de constructie van het bouwwerk goed had bekeken, klom ze ondanks haar hoogtevrees naar de bovenste verdieping om daar vandaan wat foto’s van het uitzicht over de Hemrikkerscharren te maken. Ik nestelde me intussen op een bankje in de schaduw onder de toren om daar met wat foto’s van de lijnen en vlakken van het bouwwerk mijn eigen hoogtepuntje te creëren …

Een mooie middenberm

Nadat we ter hoogte van de Lippenhuisterbrug wat libellen hadden gefotografeerd, vervolgden Jetske en ik onze weg in zuidelijke richting over de Ald Hearrewei. Die Ald Hearrewei (vertaald: Oude Herenweg) bestaat uit weinig meer dan een eeuwenoud zandpad en een schelpenpad voor fietsers. Het pad krijgt zijn charme van een mooie kruidenrijke middenberm, die van noord naar zuid vol bloemen staat …

Links en rechts omgeven door struikgewas voert het pad dwars over de Liphústerheide. Bij een klein vennetje naast het pad, maakten we weer even tijd voor een tussenstop om wat foto’s te maken (Google Maps). Nadat we wat orchissen, kleine ratelaars en een paar passerende fietsers hadden gefotografeerd, konden we ook nog een glimp van een ringslang vastleggen …

Kikker zwemt een rondje

Voor deze serie gaan we even terug naar half mei. Het was een bewolkte en ’s ochtends licht regenachtige dag. Toen het ’s middags begon op te klaren, besloot ik nog even naar de Jan Durkspolder te rijden …

Daar viel weinig te beleven, vogels waren er vanuit de hut nauwelijks te zien. Daarom besloot ik al snel nog even door te rijden naar Earnewâld. Voordat ik in de auto stapte, werd mijn aandacht echter getrokken door een kikker in een sloot langs de Geau. Vlak voor mijn ogen en camera zwom hij een sierlijk rondje door de sloot …

Wippende wespen

Vandaag gooi ik er nog eens wat foto- en videowerk uit de tuin tegenaan. Dinsdag stuitte ik tijdens een rondgang door de tuin rond het middaguur op een paar niet alledaagse wespen. Obsidentify kwam met verschillende namen op de proppen: graafwesp ‘Gorytes laticinctus’ (3x), Franse veldwesp (2x) en ‘Middelste wesp’ (1x). Daar werd ik niet veel wijzer van, dus ik laat de naam hier maar even in het midden. Maar wie de naam weet, mag het natuurlijk zeggen …

Op een blaadje dat op de regenton lag, werkten ze hard aan hun nageslacht. Ze gingen zozeer in hun voortplantingsdrift op, dat ze na enige tijd van de plant kukelden, waarna ze doorgingen op de regenton zelf …

Behalve de bovenstaande foto’s heb ik ook nog wat videoshots gemaakt. Die opnamen heb ik intussen aaneengeregen tot een 4 minuten durend filmpje …

Simmer yn Fryslân

Deze Campi Houseboat, een varend vakantiehuisje, voer over de Wijde Ee tussen Smalle Ee en de Veenhoop, toen ik daar vorige week even aan de waterkant zat (Google Maps). Op het voordek zat een jonge deerne te lezen (foto 1). Welgeteld 58 seconden later was zij uit beeld verdwenen (foto 2). Toch jammer, ze zat net zo lekker in de zon. Wat was hier gebeurd …?

Maak het verhaaltje zelf verder af en kleur de plaatjes …

Nieuwsgierig

De afgelopen dagen heb ik het nestkastje in de hazelaar weer wat in de gaten gehouden. De jonge koolmeesjes van de tweede leg van dit jaar stonden op het punt van uitvliegen. Zo af en toe kwam er een jonge koomees met het kopje door de vliegopening om nieuwsgierig naar buiten te kijken …

Gisteren ben ik tussen de perioden met motregen in een paar maal met de camera op het statief achter de fietsenberging gaan zitten om wat video-opnamen te maken. Behalve dat pa en ma koolmees af en aan vlogen met vers voedsel, lieten ook de jonkies zich een paar maal leuk zien …

Vanmorgen was het stil in de nestkast …

Libellen bij it Alddjip

Nadat we eerder onderweg al een wat wonderlijk ooievaarsnest hadden gefotografeerd, maakten Jetske en ik tijdens onze fietstocht half juni pas bij de Lippenhuisterbrug over het Alddjip (Google Maps) de eerste echte tussenstop …

Nadat we een boterham hadden gegeten, zochten we allebei een plekje op de oever van het kleine riviertje. Erg veel waterjuffers en libellen lieten zich niet zien, maar ik wist toch een grote roodoogjuffer en een een viervlek in beeld te vangen …

Toen er even later twee hondeneigenaren aan kwamen, waarvan er eentje zijn hond het water in stuurde om een stok te apporteren, was het gedaan met de rust aan het stroompje …

Ten afscheid nog een libel, waarvan Obsidentify zegt dat het gevlekte witsnuitlibel is. En wie ben ik om dat dan tegen te spreken …