Ook op de kerstdinsdag presenteer ik nog eens een stukje huisvlijt van de afdeling groene vingers. Ter verhoging van de sfeer heb ik voor de gelegenheid de kaarsen ontstoken …

Ook op de kerstdinsdag presenteer ik nog eens een stukje huisvlijt van de afdeling groene vingers. Ter verhoging van de sfeer heb ik voor de gelegenheid de kaarsen ontstoken …

De decoraties in huize Afanja zijn ook dit jaar weer gemaakt door Aafje …

2017 was weer een goed taartenjaar. Daarbij heb ik het dan niet over de baksels uit ‘Heel Holland bakt’, maar over de taarten die Pepijn en Tijmen dit jaar ieder op hun verjaardag mochten aansnijden. Ze waren weer niet alleen mooi, maar ook erg lekker …

Op de taart van Pepijn was de hoofdrol dit jaar weggelegd voor Yoda.
Tijmens’ taart werd gesierd door Super Mario & Bowser …

Ik wens jullie allen gezellige Kerstdagen met mooie lichtjes en lekkere hapjes en zo … 😉
Door alle lichamelijke ongemakken, heb ik dit jaar pas in augustus weer een kuiertje naar het prieeltje bij Doktersheide gemaakt. Nou ja, kuiertje … het werd bijna een overlevingstocht waarbij een kapmes handig geweest zou zijn, want het pad naar het prieeltje was nauwelijks meer te zien. Dat beloofde weinig goeds, vreesde ik …

Ik was benieuwd hoe het prieeltje er nu bij zou staan, nadat het een jaar eerder was afgesloten i.v.m. instortingsgevaar als gevolg van zwamgroei. Tijdens mijn gang door het rietland kreeg ik er steeds minder vertrouwen in. Pas toen ik over het laatste stuk van het vlonderpad liep, werd mijn bange voorgevoel bevestigd, het prieeltje was compleet verdwenen …

Alleen het metalen onderstel, als ’t ware het fundament waarop het houten prieeltje had gestaan, herinnerde nog aan de kijkhut, die ten prooi was gevallen aan dodelijke zwamgroei ….

De omringende natuur is er nog steeds even mooi. Maar even lekker beschut zitten tegen regen en wind uit noordelijke richtingen, dat is er voorlopig niet meer bij. Ik kan alleen maar hopen dat Staatsbosbeheer besluit tot herbouw, maar ik vrees het ergste …

Het is jammer, maar het is niet anders. Volgend jaar maar verder zien …
Eén van mijn favoriete plekjes om ook bij minder mooi weer af en toe eens even lekker aan de waterkant te zitten, is was de kijkhut bij De Tike, in de volksmond ‘het prieeltje’ aan de oever van de Leijen bij Doktersheide. Toen ik daar in september 2016 weer eens een kijkje wilde nemen, kwam ik voor een dichte deur te staan …

Nou ja, ‘deur’ is wat veel gezegd, de toegang tot het prieeltje was dichtgetimmerd en aan de planken waren grote geplastificeerde plakkaten met het logo van Staatsbosbeheer bevestigd …

‘Kijkhut “De Tike” afgesloten wegens zwamgroei. Niet betreden in verband met instortingsgevaar …’

Daar was ik niet echt blij mee. Tussen het heen en weer waaiende riet was het uitzicht er in principe niet veel minder om, maar van echt lekker zitten was toch geen sprake op de steiger …

– wordt vervolgd –
De laatste kruisspin die ik dit jaar heb gefotografeerd …

Zijn zoals altijd slordige web had hij eind augustus opgehangen bij de vijver …

Op rustige momenten trok hij zich terug op of nog liever in de bloemen van de kattenstaart op het terras …

En dat leverde mij op deze kortste en waarschijnlijk ook donkerste dag van het jaar toch nog wat kleur op …

Toen Ria gisteravond naar aanleiding van het logje “Een hagedis en een duizendpoot” vroeg “En waarom is dit nu geen salamander? Hagedissen komen hier zowat niet voor is me verteld”, begon ik al enigszins te twijfelen … Goeie vraag!
Voor zover ik weet, heb ik tot nu toe zowel in de tuin als in de ons omringende natuur eigenlijk alleen maar (levendbarende) hagedissen gefotografeerd. Maar was het niet zo, dat dit beestje (achteraf bekeken) wel heel traag bewoog, terwijl hagedissen meestal weg schieten, zodra je wat te dichtbij komt of een te abrupte beweging maakt …

Kort na middernacht meldde Tim zich met de volgende reactie: “Heel mooi, maar het is idd een Salamander, denk Kleine Watersalamander maar daar ben ik niet in thuis.”
Vanmorgen ben ik eens wat gaan zoeken op de kleine watersalamander. Daarbij ben ik toch wel wat foto’s tegengekomen van vergelijkbare bijna goudkleurige beestjes. Op dit moment lijkt het er dan ook sterk op dat deze fraaie vondst van Aafje geen hagedis is, maar een salamander. Niet dat het mij erg veel uitmaakt, het gaat mij vooral om de foto’s, maar er is al genoeg fake news in de wereld en we noemen een kat tenslotte ook geen hond …

Intussen is ook Limburgse Sandra tot de conclusie gekomen dat het hier om een kleine watersalamander gaat. Dank derhalve aan Tim, Ria en Sandra voor hun bijdrage.