Ik ben even zoekende voor wat betreft de inhoud van mijn weblog. Daarom werk ik eerst maar even wat losse eindjes weg. Dit tweeluikje ontstond door in de tuin wat te spelen met de scherptediepte …
Klein, maar fijn
Tagarchief: Friesland
Bloemen in de voortuin
Teruglopend van het perkje met de vele insecten aan de overkant van de weg, heb ik even gebruik gemaakt van de gelegenheid om een paar foto’s te maken van wat bloemen in de voortuin. Om te beginnen hingen daar de laatste bloemetjes van het vingerhoedskruid …
Langs het trottoir staat de witte hortensia al geruime tijd te bloeien met een overdaad aan bloemen. Dichter bij het huis staat een hortensia in verschillende tinten te bloeien …
De laatste blikvanger is de de vlinderstruik. In de achtertuin heeft hij nooit mooi gebloeid, hier in de voortuin lijkt hij zich meer op zijn gemak te voelen …
Een gouden greep
Begin vorig jaar heeft de gemeente zieke en zwakke bomen in onze wijk gekapt. Die bomen zijn intussen vervangen voor nieuwe exemplaren, en daar bleef het niet bij …
Ook de perkjes langs de weg en de parkeerplaatsen werden leeg gehaald. De groenblijvende, vaak stekelige planten werden vervangen door nieuwe beplanting …
Daar heb ik gisteren in figuurlijke zin eens wat de vruchten van geplukt. Nu de nieuwe beplanting is gaan bloeien, zijn de perkjes echt tot leven gekomen. Het wemelt er van de bijen, hommels en zweefvliegen. Daar heb ik gisteren even wat foto’s van gemaakt in het perkje naast onze auto …
Ik vind het een gouden greep van de gemeente. Dat mag ook wel eens gezegd!
Hoera Geslaagd!
Hij wist de spanning er lang in het houden met een herexamen, maar gistermiddag waren we dan toch getuige van de diploma-uitreiking van onze oudste kleinzoon …
Wij staan bepaald niet bekend als kerkgangers, maar omdat het Stedelijk Gymnasium in Leeuwarden de diplomering traditioneel organiseert in de Grote of Jacobijner Kerk, maakten we daar gisteren graag een uitzondering op. Aafje zag voorafgaand aan het officiële gedeelte kans om Tijmen t.g.v deze heugelijke gebeurtenis een gegraveerde pennenset te geven, zodat hij zijn diploma kon ondertekenen met een pen van pake en beppe …
Het zal na afloop ongetwijfeld nog lang gezellig geweest zijn, maar daar hebben wij ons niet meer aan gewaagd. Terwijl de gediplomeerde vandaag met een aantal vrienden begint aan een Interrail-avontuur, pak ik een rustdag …
Ma Merel neemt het ervan
Het is een drukke tijd geweest, maar nu de kinderen het nest uit zijn, was het voor mevrouw Merel tijd om het er eens lekker van te nemen. Ze had de hele vijver voor zichzelf om eens een uitgebreid bad te nemen …
Tussen natuur en beton (4)
Ik zat nog wat te mijmeren op de tweede rustplek. Er klonk van alle kanten vogelgezang op dit mooie stukje wereld en her en der bloeiden wat bloemen. Maar net als in onze tuin zag ik ook hier bar weinig insecten. Ook rond de akkerkool bleef het stil …
Ook deze keer ben ik weer niet zo gek ver doorgedrongen in de Ecokathedraal. De laatste keer dat ik tot in het achterste en oudste deel ben gekomen, is intussen ruim een jaar geleden. Maar ik ben blij dat ik er weer even geweest ben. De terugweg vanaf het punt tot waar ik ben gekomen, is kort en gemakkelijk. De massieve ‘Porta Celi’ met de driehoekige doorgang is al snel te zien. Vlak voor de poort ga ik naar rechts om daar de achterkant van de nieuwe bouwwerken vóór in de Ecokathedraal nog even te bekijken …
Terug in ‘het voorportaal’ van de Ecokathedraal lacht de zithoek me toe. Hij is opnieuw bekleedt met een paar strakke groene planken. Een prima plekje om nog even te zitten, voordat ik weer op huis aan ga …
– Intussen heb ik al een afspraak staan voor een volgende bezoek aan de Ecokathedraal
Tussen natuur en beton (3)
Hopelijk is intussen duidelijk, dat het niet de bedoeling is dat de Ecokathedraal een opgeruimde en nette indruk maakt. Het is juist de bedoeling om de natuur zoveel mogelijk zijn gang te laten gaan over en tussen de bouwwerken. Het gaat om het samenspel tussen natuur en cultuur. De vrijwilligers grijpen in principe alleen in om de paden begaanbaar te houden en bij potentieel gevaarlijke situaties.
Na de tussenstop bij de tempel dalen over een trap in oostelijke richting af. Hoe verder we in de Ecokathedraal doordringen, hoe groener het lijkt te worden. We gaan het duister tegemoet …
Ik vind het elk keer weer mooi om me onderaan de trap even om te draaien. Nu kijk je vanuit de duisternis het licht tegemoet. Een stukje verderop komen we na nog een volgende afdaling uiteindelijk weer op maaihoogte uit. Het enorme bouwwerk waar we zojuist bovenop stonden heeft aan de oostelijke wand een altijd weer intrigerende gekleurde band van gele en rode stenen …
Het pleintje met de paaltjes en zuilen aan de voet van dat grote bouwwerk is net als een tempel wat verderop op een prachtige wijze opgenomen in de omringende natuur. Tijd voor een volgend rustmomentje om te genieten van de vele vogelgeluiden rondom. ‘Merlin Bird ID’ wist me te vertellen dat zelfs de wielewaal er zat te zingen. Dan denk je ‘die zal toch wel opvallen met zijn gele verenpak in het groen …’. Maar hoe ik ook zocht, hij liet zich niet zien …
– wordt nog één keer vervolgd
Afanja's Weblog 