“En ik laat dit fraaie ruikertje niet meer los, want het zou best eens de laatste van het seizoen kunnen zijn …” 🙂

“En ik laat dit fraaie ruikertje niet meer los, want het zou best eens de laatste van het seizoen kunnen zijn …” 🙂

Behalve dat ik vorige week veelvuldig in het Weinterper Skar heb rondgestruind, heb ik voor het eerst sinds lange tijd ook weer eens een kuier gemaakt bij de Merskenheide …

Ik had gehoopt daar grijze zandbijen aan te treffen, maar dat viel tegen. Dat gemis werd echter helemaal goedgemaakt door de fleurig bloeiende brem …

Daar moest ik mijn camera natuurlijk wel even op loslaten …

Het geluk was weer met mij, want al snel ging er een hommel of een bij met veel gezoem van bloem naar bloem …

Met temperaturen tussen 20 en 25 graden is het momenteel op het terras goed toeven, en daar profiteer ik dan ook ten volle van. Dankzij het zonnige weer laten zich ook in ons tuintje dit weekend geregeld vlinders zien, en dat komt goed uit in dit nationale vlindertelweekend. Grote aantallen vlinders zitten er nooit in ons tuintje, maar de variëteit valt me helemaal niet tegen. Ik heb dit weekend tot nu toe zeker 5 soorten gespot, waaronder dit geaderd witje op de ijzerhard (Verbena officinalis) …

Dankzij de warmte in juli hebben de druiven een flinke groeispurt gemaakt. Ik vrees alleen, dat op zijn minst een deel van de oogst ook dit jaar weer ten prooi zal vallen aan meeldauw …

Ook de kattenstaarten (Lythrum salicaria) zijn in trek bij diverse insecten. Vooral witjes, blauwtjes en diverse zweefvliegen en hommels laten zich daar veelvuldig zien. De onderstaande hommel had de neiging om helemaal in de bloemetjes te duiken …

In afwachting van de ontwikkelingen in de Tour de France, waar vandaag de Mont Ventoux op het programma staat, is het goed toeven in de tuin …

Het is een voortdurend komen en gaan van insecten bij de lavendel, soms zie je er heel stilletjes een geaderd witje …

Vandaag vragen vooral af- en aanvliegende hommels op het terras de aandacht met een regelmatig aanzwellend gezoem …

Het zat gistermiddag weer erg lekker op één van de bankjes in De Deelen. Hoewel mijn bovenbenen al lichtjes begonnen te protesteren, besloot ik na een tijdje toch nog even een klein stukje verder te lopen. Vanaf de hoofdbrug middenin het terrein heb ik even een foto gemaakt van het bruggetje op de onderstaande foto. Dat bruggetje zou het keerpunt worden van deze kuier…

Op het bruggetje had een libel wel even zin om wat met me te spelen. Hij zat lekker in het zonnetje op de brugleuning. Zodra ik dichterbij probeerde te komen om een macrofoto van hem te maken vloog hij op om vervolgens een centimeter of 15 verderop weer te gaan zitten. Daar herhaalde het spelletje zich dan …

Pas na lang volharden en aandringen lukte het me om hem goed in beeld te krijgen. Kijkend naar het koppie en z’n snor ben ik geneigd te zeggen dat het waarschijnlijk een steenrode heidelibel is …

Op de foto hieronder is het uitzicht over een deel van De Deelen vanaf het bruggetje op de eerste foto te zien. Het water in het petgat lag er op dat moment vrijwel roerloos bij en het was er heerlijk stil …

Op weg terug naar de parkeerplaats heb ik nog weer een tijdje wat plaatjes staan schieten bij een pol koninginnekruid. Diverse insecten vlogen af en aan, maar alleen een hommel wilde even stil zitten voor de foto …

Op het laatste rechte stuk terug naar de parkeerplaats was ik te moe om nog achter libellen en ander vliegend spul aan te gaan. Ik heb alleen nog even een foto genomen van de gelaagdheid in het spiegelende water in het petgat …

Ik was blij dat ik weer bij de auto was, want de kuier was alweer aan de lange kant geweest. Vandaag maar weer een dagje rustig aan.
Voor het eerst sinds lange tijd heb ik vanmiddag weer eens een fotokuiertje gemaakt aan de zuidkant van het Weinterper Skar. Ik had gehoopt wat libellen en juffers te fotograferen bij één van de vennetjes aan die kant, maar voordat ik daar was kon ik de verleiding niet weerstaan om me even op verboden terrein te begeven om wat foto’s te maken van de blauwe knoop op één van de blauwgraslandjes. De blauwe knoop (Succisa pratensis of Scabiosa succisa) is een vaste plant uit de kamperfoeliefamilie (Caprifoliaceae). De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als algemeen voorkomend maar sterk afgenomen …

Een hommel die zich tegoed deed aan het lekkers dat een van de bloemetjes te bieden had, wilde ook wel even op de foto …

Ook een geaderd witje wilde wel even helpen om het beeld wat te verlevendigen …

Sinds begin deze week bloeien de eerste grote oranje papavers in ons tuintje, ook die zijn een week of twee vroeger dan normaal …

Gistermiddag heb ik een eerste poging gedaan om daar een paar af en aan vliegende hommels te kieken …

Dat is al bijna net zo moeilijk als het fotograferen van grutto’s of zwaluwen in volle vlucht …
Als het zonnetje wil meewerken, hoop ik in het weekend nog eens een kansje te wagen.