Het was die dag zowaar weer eens goed toeven in het Weinterper Skar. Er bloeide her en der een brede orchis en het veenpluis wuifde af en toe zacht in de wind. En bovenal: het was lekker weer om weer eens wat langer op mijn bankje zitten. Dit was daarbij mijn uitzicht …
Toegegeven, zo mooi als in 2015 was het zeker niet. Behalve veenpluis en orchissen waren het toen vooral de echte koekoeksbloemen die het landschap kleurden. Het vormde zelfs nog even het decor voor een bruidspaar in een rode Kever cabrio …
Die echte koekoeksbloemen heb ik er nu met een lampje moeten zoeken. Uiteindelijk vond ik er in het veldje bij de parkeerplaats een paar. Thuis ontdekte ik pas, dat onder één van de roze bloemen een spin hing die een gevangen vlieg aan het inpakken was …
Over het blauwgraslandje voor het bankje heen kijkend, staken in de verte toch vrij veel toppen van brede orchissen boven het gras uit. Het leken er meer te zijn dan in de afgelopen jaren. Misschien is het gewoon een goed jaar voor de orchideeën …
Aan dichterbij komen heb ik me deze keer maar niet gewaagd. De boswachter was net met zijn 4WD bij me langs gereden en je weet maar nooit wanneer hij terugkomt. Maar met behulp van de zoomlens heb ik er toch nog een paar aardige plaatjes van kunnen schieten. Morgen nog wat meer van dit moois …
Vijf weken later, we schrijven dan 25 februari, zag ik weer een schildwants over dat compostvat kruipen. Ditmaal ging het om een bruin exemplaar. Dan zou het dus een groene schildwants in wintertenue zijn. Zo te zien, begint hij aan de randen van de schildjes met het voorjaar in aantocht intussen weer groen te kleuren …
Nauwelijks merkbaar vielen er die middag wat kleine regendruppels. De eerste sneeuw die vier dagen eerder was gevallen, was al lang weer verdwenen en vergeten, toen ik deze wants over het compostvat zag trippelen …
Uitgerekend op het moment dat ik daar even met de camera neerstreek, besloot een klein insect hetzelfde te doen. Een tijdlang kroop het beestje van het ene bloemetje naar het andere. Steeds ging hij even naar binnen om even later met weer wat meer stuifmeel naar buiten te komen. Een prima bestuivertje, lijkt me …
Afanja's Weblog 