Een besneeuwd kerkhof

Het meest noordelijke punt van ons ritje door de sneeuw in Fryslân werd het kerkhof rond de groene toren van It Heechsân (kaart OpenStreetMap). Ik heb daar in het verleden wel eens vaker wat over verteld. Deze keer gaf de sneeuw de begraafplaats een heel ander aanzien …

Het is hier wel vaker gezegd, ik houd ervan om zo nu en dan eens over een oude begraafplaats te struinen. Er hangt vaak een bijzonder sfeertje. Nu er een laagje sneeuw lag, was dat helemaal het geval. De sneeuw liet het tussen de deels witte grafstenen met de zwarte randjes nog stiller zijn dan normaal …

Café de Moespot

Moespot is een buurtschap in de gemeente Steenwijkerland. De naam is waarschijnlijk afgeleid van het plaatselijke café De Moespot (OpenStreetMap). De kleine nederzetting was een van de vele dorpjes die vanaf de 16e eeuw ontstonden bij sluizen of herbergen langs de land- en waterwegen als gevolg van de turfwinning in het gebied …

Vanaf ca. 1730 tot 1967 waren er in de buurtschap vlak bij elkaar zelfs twee horecagelegenheden met die naam: het oudste noemde zich “Vanouds de Moespot”. Als café eindigde de oude Moespot in 1967. We staan hier voor de nieuwe Moespot, die in 1879 in handen kwam van de familie Belt.

Vorig jaar overleed Moespot-eigenaar Reinier Belt op 77-jarige leeftijd. Hij was de vierde generatie die sinds 1850 gasten verwelkomde in de kroeg aan de dijk richting Blokzijl. Opvolgers waren er niet en daarom zochten nabestaanden naar een nieuwe eigenaar. Belangstellenden konden een brief schrijven aan de familie met daarin hun plannen voor de authentieke pleisterplaats …

We hadden graag binnen een kop koffie willen drinken, maar wegens verbouwing was de zaak gesloten. De gebroeders Pot van ‘restaurant Robuust’ in Vollenhove zijn de nieuwe eigenaren. Zij laten‘de Moespot’ momenteel verbouwen. Het oude café blijft in oorspronkelijke staat, maar de bijbehorende voormalige koeienstal wordt omgebouwd tot restaurant. We moesten het doen met een spiedende blik naar binnen op het interieur, zoals Jetske hier linksonder laat zien …

Het hele verhaal over de oude en de nieuwe Moespot is hier te lezen met nog enkele interieurfoto’s

Diep water

Gisteren ben ik voor het laatst dit jaar met mijn fotomaatje Jetske op pad geweest. Het werd ditmaal een ritje in de Kop van Overijssel, waarin het accent op de Wieden kwam te liggen. De eerste fotostop maakten we in de buurt van Giethoorn …

‘DIEP WATER’, stond er op een bordje aan een paal, die een paar meter van de oever in een meertje stond. Bijzonder, want het zag er allerminst diep uit. Toen ik mijn camera over een rietkraagje naar links draaide, zag ik wat verderop een tjasker staan. In een poging die wat beter in beeld te brengen, liepen we die kant even op. Echt dicht konden we er niet bij komen, maar ik vond het toch wel even de moeite waard …

Lange ijspegels

We schrijven vrijdag 19 december 2025. Vandaag gaan mijn fotomaatje Jetske en ik voor de laatste keer dit jaar samen op pad in de Kop van Overijssel. Op 21 december 2009 was dat ook het geval. Er was die week in onze regio ruim 35 cm sneeuw gevallen en ’s nachts vroor het dat het kraakte. ’s Ochtends hingen er lange ijspegels aan de dakgoot van ons huis …

Bij een van de vervenershuisjes aan de Hoogeweg waren de ijspegels nog een stuk langer. Rieten daken staan bekend om de lange ijspegels die er door het lekwater ontstaan …

Jetske maakte een paar foto’s van de ijspegels aan de zuidkant van het huisje, die rond het middaguur bijna waren weggesmolten. IJspegels zullen we vandaag niet aantreffen in de Weerribben. In 2009 bleef het de hele dag vriezen, vandaag zal de maximumtemperatuur waarschijnlijk weer oplopen tot in de dubbele cijfers. We zullen ons er evengoed wel weer vermaken, denk ik …

Krakeenden in De Deelen

Na de eerste stop van de dag aan het begin van De Deelen vervolgden we onze weg naar de parkeerplaats aan het eind van de weg. Daar vandaan maakten we twee hele korte kuiertjes door de nevel die tussen de bomen en boven het water hing …

Aan de overkant van het petgat zagen we een eend van wal steken. “Krakeenden,” fluisterde Jetske me meteen toe. Al snel verscheen er een tweede exemplaar, korte tijd later gevolgd door nog een paartje. Gevieren vervolgden ze hun weg over het stille en nevelige water in De Deelen …

Langs herstelde petgaten

Van Nederland reden we door naar de Wetering, waar ik eerder op de middag een korte rondvlucht had gemaakt met mijn drone. Jetske stelde voor om daar nog even een kijkje te nemen bij de oude petgaten, die daar in het kader van natuurherstel opnieuw zijn open gegraven …

Begin maart ronkten hier nog graafmachines en denderden er vrachtwagens door het ruwe terrein. Intussen is de rust in een deel van het gebied teruggekeerd. De bomen die de kaalslag hebben overleefd, worden we nu mooi weerspiegeld in het stille weerribbenwater …

Tussenstop in Nederland

Na het bijzondere treffen op de kleine begraafplaats van Baarlo werd het langzamerhand tijd om in rustig tempo terug te keren naar de basis. Via het dorpje Nederland reden we terug in de richting van Jetskes’ huis. Onderweg stopten we nog even bij het bruggetje van Nederland, waar de Veldhuisweg overgaat in de Rietweg (kaart OpenStreetMap)

Tegenwoordig telt het dorp Nederland nog ongeveer 20 inwoners, maar in de 19de eeuw was het dorp veel groter. Het bestond uit Noord-Belt, Nederland en Zuid-Belt. De bewoners leefden voornamelijk van het veen. Er werd turf gestoken en riet gesneden. En er was, zoals we hoorden, een school. Maar die tijd is voorbij. Tegenwoordig staat de tijd er stil. Alleen wanneer het riet wordt gesneden, wordt de weg weer druk bereden …