Zo, weer een code oranje voorbij, ditmaal vanwege ijzel. Het was weliswaar lokaal glad, maar over het algemeen lijkt het reuze mee te vallen. Zelfs mijn MS-medicatie werd vanmorgen al kort na achten afgeleverd vanuit de landelijke apotheek.
Nee, dan de ijzel van januari 2016. Toen hadden we in de drie noordelijke provincies vier dagen achtereen code rood. Dat ging gepaard met de nodige ongemakken zoals ‘stroomdipjes’, maar het heeft mij vooral een mooie fotoserie opgeleverd. Net als de afgelopen week ben ik ook toen niet verder gekomen dan de tuin. Maar toen heb ik wel mooiere foto’s kunnen maken dan nu …
Na de storing van gisteren draait mijn weblog weer, zij het nog niet optimaal. Het belangrijkste is, dat de foto’s weer toegankelijk zijn en dat ik er met enige improvisatie weer mee kan werken. En dus pak ik de draad maar weer op met de foto’s die ik gisteren had willen publiceren …
De zon heb ik hier de afgelopen weken maar weinig gezien of gevoeld. Toch ligt de gemiddelde temperatuur in februari ruim 4,5°C boven het langjarig gemiddelde. De vogels laten zich door die hogere temperaturen leiden. Het gevolg daarvan is dat ze ongeveer een maand eerder actief zijn dan normaal …
De heer en mevrouw Merel hebben de pergola boven de vijver in onze tuin ook dit jaar weer uitgekozen om een nestje te bouwen. Ze vliegen al ruim een week af en aan met bouwmaterialen. Daarbij heb ik ze er intussen op betrapt dat ze net als meerkoeten plastic afval gebruiken. Onder andere de onderste rand van een plastic zakje en een pakweg 40 cm lange witte nylon strip, waarmee dozen worden dichtgebonden, werden meegenomen …
Ik ben van dit koppel intussen wel wat gewend, twee jaar geleden hadden ze al jonkies toen er eind maart – begin april een laagje sneeuw lag. Die jonkies zijn korte tijd later allemaal uitgevlogen, daarom ga ik ervan uit dat het ook dit jaar wel weer goed zal komen …
Wat een verademing om gisteren na het stormachtige begin van de week een dag zonder wind, maar met regelmatig wat zon hadden. En dan zul je altijd zien, dat op zo’n mooie dag mijn benen krachteloos zijn. Maar niet getreurd, ik ben een kwartiertje op het terras gaan zitten. Daar had ik een prima alternatief …
De huismussen, die zich maandag en dinsdag vooral ophielden in de beschutting van de hulstboom en de klimop, lieten zich gistermiddag weer veelvuldig zien. Het was weer dringen geblazen bij de pindakaas. Daar heb ik gebruik van gemaakt door rustig in mijn hoekje op het terras zittend wat foto’s te maken …
Naast me zat in de klimop een jong musje** het schouwspel ook in alle rust te bekijken. Ik was wel blij met dit deze setting. Het gaf me weer kans om de vogelknop te testen. Ik krijg hem steeds beter in de vingers, waardoor de vogels er langzaam maar zeker steeds wat strakker op staan. Het wordt nog wel eens wat met mij en de vogels …
** Via Bluesky ben ik erop gewezen, dat de laatste mus niet echt een jonge mus is. Naar verluidt is het een vrouwelijke huismus.
De klimop in onze tuin heeft zelden zo mooi en uitbundig gebloeid als dit jaar. Dat is rond deze tijd van het jaar vaak een gewilde voedingsbron voor diverse insecten. Daarom staat de camera de laatste tijd geregeld gericht op de bloeiende hedera aan de pergola boven de vijver …
Nadat ik er de afgelopen dagen al een paar maal wat bijen, wespen of vliegen in beeld had gevangen, verscheen er vanmorgen rond koffietijd een atalanta voor de camera. Hij fladderde helaas weer weg, voordat ik wat verder kon inzoomen om hem deftig te portretteren, maar ik doe het ermee …
Zweefvliegen zijn er in allerlei soorten en maten. In ons land komen ruim 300 zweefvliegsoorten voor. Het zijn mooie en onschuldige insecten. De snorzweefvlieg is daar een mooi en veel voorkomend voorbeeld van …
Veel zweefvliegen hebben de pech dat ze vaak worden aangezien voor wespen. Sommige mensen beginnen al heftig te molenwieken, wanneer ze op een meter afstand een vermeende wesp spotten. Dat zou best ook wel eens het geval kunnen zijn bij de onderstaande gewone pendelzweefvlieg, die ik half augustus op de klimop fotografeerde. Hij ziet er misschien gevaarlijk uit, maar hij doet geen vlieg kwaad. Een angel om eens flink mee te steken heeft hij niet en bijten doen ze ook niet …
Zweefvliegen danken hun naam aan de manier waarop ze zich door de lucht bewegen. Ze vliegen korte stukjes om dan plotseling te stoppen en ter plaatse in de lucht te blijven zweven. Als je dan een plotselinge beweging maakt, schieten ze ineens weg. In tegenstelling tot wespen hebben zweefvliegen korte en onbeweeglijke antennes. Zweefvliegen leven vooral van nectar en stuifmeel. Ze zijn dan ook vaak op bloemen terug te vinden en zijn niet geïnteresseerd in limonade.
Voor de laatste foto van vandaag keren we terug naar de vijver. Daar zat een andere snorzweefvlieg op één van de bloeiende waterlelies …
We hebben maar een kleine vijver in de tuin, maar zoals bekend zou ik hem voor geen goud willen missen. Behalve vissen, kikkers en watersalamanders worden ook diverse insecten aangetrokken door de waterpartij. Waar ik altijd van kan genieten zijn de waterjuffertjes, die zich ook in deze tijd van insectenschaarste nog regelmatig in onze tuin laten zien. Ik heb hier dit jaar tot nu toe meer waterjuffers dan vlinders gezien. Twee soorten voeren de boventoon: vuurjuffers en de pantserjuffers. De vuurjuffers op de onderstaande foto’s waren de eersten die ik dit jaar begin juni in de buurt van de vijver kon vastleggen …