Het zware werk wordt bij de tunnelbouw aan de Peelrug gedaan door machines als zandauto’s, shovels en rupskranen …
Om ervoor te zorgen dat alle werk goed en op de juiste plek wordt uitgevoerd, worden zo af en toe de koppen even bij elkaar gestoken …
En zo vindt er regelmatig ergens in de bouwput werkoverleg plaats …
Zo snel als de lucht gisteren aan het begin van de middag open brak, zo snel trok hij amper een half uurtje later weer dicht. Toen stond ik echter al in het Weinterper Skar. Donderdag had ik in het voorbij gaan gezien, dat de schrikhekken weer van de Nije Heawei waren gehaald, en dat de weg weer vrij was. Tijd om eens even te bekijken wat er de afgelopen week was gebeurd dus …
Om te beginnen is een deel van het struikgewas aan de noordkant van de Nije Heawei verwijderd, waardoor de oostkant van het gebied een meer open karakter krijgt (foto boven). De plek waar tot vorig jaar nog een boerderij stond, is ook veranderd in een kleine open vlakte. Aan de westkant van het vroegere erf staan sinds enige tijd een paar hokjes …
Op bordjes met het logo van Staatsbosbeheer, die aan hekjes rond die hokjes hangen, staat: “Alternatieve verblijfplaats voor Kerkuil, Huismus, Gewone dwerg- en grootoorvleermuis. Gebouwd in het kader van de uitbreiding Natura 2000 gebied Wijnjeterper Schar …”
Aan de westkant van het gebied is een ten zuiden van de Nije Heawei een bosje gekapt, dat voornamelijk bestond uit berken, zodat het gebied ook hier weer een opener karakter krijgt, waardoor er meer zicht komt op de natte heide aan de zuidkant van het terrein …
Onderweg van de tunnelbouw bij de Peelrug naar huis kwam ik vorige week langs de Nije Heawei, de weg die nu nog door mijn favoriete natuurgebied het Weinterper Skar loopt …
De Nije Heawei bleek al te zijn gesloten voor doorgaand rijverkeer. Dat had ik nu nog niet verwacht, zou men binnenkort dan al beginnen met het verwijderen van de weg? Ik houd het in de gaten …
Nadat ik de auto op de parkeerplaats had gezet, heb ik even een kuiertje naar het wandelpad gemaakt. De afsluitboom hing nog keurig voor het pad, die kan dus bij mooi weer voorlopig nog fijn als rustplek dienen …
Laat ik vandaag nog maar eens weer beginnen bij het begin: de tapijtlegger …
Normaal gesproken zoom ik nogal eens in op een onderwerp, vandaag zoom ik voor de verandering eens uit, zodat de ruime werkplek van de tapijtlegger zichtbaar wordt …
Tot voor kort liep hier een weg, de Peelrug (klik voor kaart Google Maps). Die weg is over een paar honderd meter uitgegraven om plaats te maken voor een tunnel in een vliesconstructie. Door folie in de bouwput aan te brengen, ontstaat als het ware een soort kleine polder, die droog blijft te midden van het grondwater rondom. Op deze plek zal de Peelrug aan het eind van het jaar de vernieuwde N381 van Drachten naar de Drentse grens kruisen …
Tot pakweg 10 jaar geleden zou er waarschijnlijk een viaduct over de nieuwe weg zijn aangelegd, maar omdat viaducten veelal storende elementen in het landschap zijn, worden ongelijkvloerse kruisingen in de N318 bij voorkeur verdiept aangelegd. Ter plaatse van de Peelrug komt een tunnel voor alle verkeer (met een doorrijhoogte van 4,35 meter) met gescheiden fietspad (met een doorrijhoogte van 2,50 meter). De tunnel krijgt een doorlopende berm langs het fietspad, zodat ook dieren er gebruik van kunnen maken …
Naast de kunstwerken voor de automobilist, fietser, ruiter en wandelaar, worden er als onderdeel van de N381 ook voorzieningen getroffen voor overstekende dieren. Zo worden er twee ecologische bruggen, twintig ecoduikers, elf dassentunnels, acht hop-overs voor vleermuizen, dertien kleine faunatunnels, vijf zandruggen voor de das en drie poelen voor de poelkikker aangelegd. Bovendien worden er dassenrasters aangelegd. En vanwege recent gevonden sporen van de otter, worden er nog een aantal extra duikers aangelegd …
Eenmaal weer buiten de afzetting is er van de enorme kuil vrijwel niets meer te zien. Morgen laat ik nog wat foto’s van de werkzaamheden zien, die ik tijdens een kuiertje naar de andere kant van de bouwput heb gemaakt. De komende tijd zal ik af en toe eens kijken of de vorderingen van het werk nog wat aardige foto’s kunnen opleveren.
Informatie: www.n381.nl
“Het luistert nauw …,” schreef Soli zondag in haar reactie op “De tapijtlegger”. En zo is het ook …
Het lijkt zelfs zo nauw te luisteren, dat een collega van de tapijtlegger verderop bezig was om de laatste plooien glad te strijken …
Zich behoedzaam over het hellend vlak bewegend, bevestigde hij daarna de tapijtstroken zorgvuldig aan elkaar …
Je verwacht het niet …
Op de Peelrug – en dat is helemaal niet zo ver van Moskou – trof ik onlangs op een zonnige februaridag deze tapijtlegger aan …
Oftewel “Even wat goed nieuws tussendoor”
Om te beginnen wil ik een ieder die op wat voor manier dan ook heeft gereageerd n.a.v. het overlijden van Aafjes’ moeder daarvoor heel hartelijk bedanken. Enkele eenvoudige woorden, een simpel gebaar, ze doen vooral Aafje erg goed!
Het zal u hopelijk niet bevreemden dat ik deze week wat minder actief ben in weblogland, maar het goede nieuws dat me gisteren via de mail bereikte, wil ik toch niet ongemerkt voorbij laten gaan. Gisteren kreeg ik namelijk een mailtje van Anne Meijer (Assistent Projectmanager N381) naar aanleiding van het gesprek dat ik op vrijdag 31 oktober 2014 met hem had over het verwijderen van de Nije Heawei en het dempen van de bermsloten in het Weinterper Skar …
Aan het eind van dat overleg deed mijn gesprekspartner de toezegging dat hij zich in overleg met Staatsbosbeheer hard wilde maken voor het plaatsen van een bankje op de plek waar de Nije Heawei en het oostelijke pad in het Weinterper Skar elkaar tot dusver kruisen. Gisteren kreeg ik een mailtje van Anne Meijer:
“Staatsbosbeheer (Pieter Huisman) is akkoord met het plaatsen van een bankje van gerecycled kunststof nabij de parkeerplaats aan de oostzijde van de Nije Heawei. Voor het verwijderen van de Nije Heawei moeten dit jaar nog een aantal procedures worden afgerond. De Planning is er op gericht om de Nije Heawei eind dit jaar te verwijderen.”
Dat is zo ongeveer het beste nieuws dat ik tot dusver in 2015 heb gekregen, want dat betekent dat ik – ervan uitgaand dat mijn benen wat blijven meewerken – ook na het verwijderen van de Nije Heawei kan blijven genieten van de bloemenpracht in het voorjaar in het oostelijk deel van het Weinterper Skar. En vanaf dat nieuwe bankje (dat ergens in de buurt van de rode pijl op het kaartje geplaatst zal worden) zou het op goede dagen zelfs mogelijk moeten zijn om de dobbe (1 op het kaartje) en de zuidelijke vennetjes (2 op het kaartje) te bereiken.
Afanja's Weblog 