Gisteren ben ik voor het eerst sinds geruime tijd weer eens met Johan op pad geweest. Daarvoor moest ik voor mijn doen al vroegtijdig van huis, want Johan en zijn eega Rik verblijven momenteel op een camping in de Kop van Overijssel. Daar aangekomen was de temperatuur dusdanig aangenaam, dat we genoeglijk buiten koffie konden drinken en bijpraten. Zoals altijd pakten we de draad weer op alsof we hem de dag daarvoor hadden laten liggen. Gaandeweg het gesprek vertelde Rik dat ze in het weekend een wespspin had gezien bij de caravan. Natuurlijk was het beestje verdwenen, toen de camera paraat was …

Toen Johan en ik ons enige tijd later opmaakten om een rondje door de omgeving te maken, ontdekte Rik de wespspin opnieuw, hij zij hing in een web aan de caravan van de buren. Het spreekt voor zich, dat ik me het buitenkansje om nu eindelijk eens een wespspin te kunnen fotograferen niet heb laten ontgaan …

De wespspin is één van de grootste Europese spinnen. De naam is vooral te danken aan het relatief zeer grote vrouwtje. Ze heeft een zwart achterlijf met heldere gele, witte en diep zwarte banden die aan een wesp doen denken. Bedoeling van de felle kleur zal wel zijn om belagers te laten denken dat er een wesp zit, waardoor ze er vanaf zien de spin te eten. De wespspin kan niet steken en de beet is ongevaarlijk voor mensen. De spin schijnt altijd ondersteboven in het web te zitten, en dat was ook hier het geval …

De wespspin kwam oorspronkelijk alleen voor rond de Middellandse Zee. Vanaf het jaar 2000 werd de soort steeds vaker in meer noordelijk gelegen landen gezien. Tegenwoordig schijnt het in grote delen van Nederland een redelijk gewone soort te zijn. Voor mij was het de eerste keer dat ik een wespspin in levende lijve zag …

Tot slot nog even een detailfoto van de wespspin, waarop mooi de oogjes op het zilvergrijs behaarde kopborststuk van deze verder fris en vrolijk gekleurde griezel te zien zijn …

Het was een mooi begin van wat verder weer een ouderwets gezellige dag werd, maar daarover later meer.