In reactie op deel 1 van de sneeuwrandjes in de Ecokathedraal liet Eveline zich gisteren ontvallen dat ze dit wel eens in zwart/wit zou willen zien. Nu is dit geen verzoekplaatjesblog, maar als ik iemand blij kan maken door eens aan een verzoekje te voldoen, dan heb ik daar geen probleem mee. Kortom: vandaag deel 2 van de sneeuwrandjes in zwart/wit …
Nadat ik de tractor bij het pontje van It Eilân uit beeld had zien verdwijnen, besloot ik dat het misschien wel aardig zou zijn om even een kijkje in de Ecokathedraal bij Mildam te nemen. Er lag misschien net genoeg sneeuw om de gestapelde stenen bouwwerken te voorzien van sierlijke witte randjes. Hoe verder ik echter in zuidelijke richting reed, hoe minder sneeuw er lag. In de buurt van Tijnje was zelfs vrijwel geen sneeuw meer te zien, maar gelukkig begon de wereld in de buurt van Mildam weer wit te kleuren. Zo mooi als in december 2012 was het niet in de Ecokathedraal, maar het witte tapijt en de fijne sneeuwrandjes zorgden toch wel weer voor een bijzonder sfeertje. Enfin, kijk maar even mee …
– wordt vervolgd –
Voordat we de herfsttooi van de Ecokathedraal bekijken, wil ik jullie aan de hand twee foto’s even laten zien hoe de natuur de bouwwerken gestaag verovert. Het begint met hier en daar een plantje, dat zich tussen de stenen of tegels vestigt …
Na verloop van tijd worden de bouwwerken vrijwel helemaal overwoekerd door een keur aan planten, die wortel schieten op en tussen de bouwmaterialen …
De herfstkleuren vallen dit jaar wat tegen in Fryslân, maar in de Ecokathedraal konden we er ondanks het grijze weer nog wat van meepakken …
Natuurlijk moest er even met dat kleurenpalet gespeeld worden …
Dit vind ik nog steeds een van de mooiste plekje in de Ecokathedraal, hier kun je je bijna tussen de Inca bouwwerken wanen …
Ook ditmaal las ik weer even een korte rustpauze in bij de aloude rustplaats. Het viel nog eens mee om hem te vinden, want hij ging schuil onder een bladerdek …
We vervolgen onze weg langs een in verschillende niveaus opgetrokken bouwwerk …
Ook dit jaar lukt het me weer om traditiegetrouw een van de mooiste herfstbladeren te vinden en te kieken …
Als we bijna weer terug zijn bij de Porta Celi, pakken we nog even een laatste ronde mee …
Na een paar herfstachtige dagen met veel regen en temperaturen ruim boven het vriespunt, ligt er nu weer een laagje sneeuw in ons tuintje. Dat komt goed uit, want er staat vandaag een kuier met mijn fotomaatje op het programma.
Hier op het weblog pak ik de draad weer even op waar ik hem zaterdag had achtergelaten. Toen schreef ik hier al dat ik tijdens mijn rit over de witte Friese vlakten donderdag langs de Ecokathedraal (kaartje Google Maps) kwam. Dat was natuurlijk niet toevallig, want ik vermoedde dat het er met het mooie laagje sneeuw van die dag wel extra mooi zou zijn. En dat bleek ook inderdaad te kloppen …
Een paar jaar geleden heb ik er al eens wat foto’s gemaakt met een dikkere laag sneeuw, maar dat viel toen wat tegen, omdat de structuren van de bouwwerken daarbij niet mooi tot hun recht kwamen. Het dunne laagje sneeuw zorgde donderdag voor mooie accenten op de stenen bouwwerken, die zijn opgetrokken met los gestapelde stenen, en die nog het meest doen denken aan tempels van een verre cultuur uit het verleden …
Omdat mijn benen aan het begin van de kuier nog fit en sterk aanvoelden, heb ik meteen de heuvel aan het begin van de Ecokathedraal beklommen. Daar boven kon het zonlicht nog net over de boomtoppen heen een deel van de besneeuwde bouwwerken in het licht zetten …
Zoals de vaste volgers weten, kom ik graag op dit plekje omdat er altijd een bijzondere sfeer hangt. Op de een of andere manier straalt de plek rust en harmonie uit …
De sneeuw maakte het geheel nog mooier, hier en daar kregen de bouwwerken bijna een feeërieke uitstraling …
Het was alleen zo deksels jammer dat ik er niet even lekker kon gaan zitten zonder al snel een koude kont te krijgen, terwijl ik er na enige tijd toch wel aan toe was om mijn benen even wat rust te geven. Het bordje “Betreden op eigen risico” staat er niet voor niets bij de ingang van de Ecokathedraal. Vanwege hellende vlakken en los liggende stenen is het normaal al zaak om op te letten waar je je voeten neerzet, de sneeuw maakte het er niet makkelijker op. Desondanks heb ik er weer volop genoten …
EN DAN NOG EVEN DIT …
Sjoerd van bVision heeft de dvd “Werk in het Weerribbenriet” bekeken: het is maar dat jullie het even weten!
Klik gerust even op het linkje om Sjoerd zijn recensie te lezen. 🙂
Afanja's Weblog 