Berijpte bladeren

Om 16:59 uur begint vanmiddag officieel de winter van 2021-2022. In ons tuintje is daar met een minimumtemperatuur van -4,8°C in de afgelopen nacht alvast een voorschotje op genomen …

Omdat dit winterse prikje maar enkele dagen zal duren, heb ik vanmorgen maar snel wat foto’s van de rijp in de voortuin gemaakt. Hoewel het me niet meeviel om bij de lage temperatuur geknield tussen de bladeren te zitten en vervolgens ook weer tot stand te komen, vind ik het toch weer een genot om die fijne ijskristallen te zien …

Van de regen in de drup

Regen van betekenis hebben we hier gisteren en vandaag niet gehad, en toch word ik elke keer wanneer ik even in de tuin ben nat…

Dat noem ik nou van de regen in de drup raken …

Lichte rijp in de tuin

Na een nacht met lichte vorst en wat mist lag er vanmorgen een laagje rijp in de tuin …

Dit haalt het natuurlijk niet bij de echte ruige rijp, maar het geeft toch even een winters gevoel. Lang lijkt dat helaas weer niet te duren, vanaf morgen lijken we in ieder geval een week met maximumtemperaturen in de dubbele cijfers te krijgen …

Een vreemde vogel in de tuin

Komen we sinterklaasavond tegen negen uur thuis, zit er een of andere vogel achter in onze tuin …

Bijzonder dat het dier begin december nog niet ergens in Guinea-Bissau of een ander warm oord zit …

Het is natuurlijk wat een vreemde omgeving voor het dier, maar schijnt hem hier wel te bevallen, want hij staat er nog steeds …

Gebladerte in de tuin

Wat het weer betreft zijn we na anderhalve dag met wat zon terug bij af: het is weer egaal grijs …

De tuin heeft er ook wel eens fleuriger bij gestaan, maar gelukkig brengen de vallende bladeren wat kleur …

De laatste, de mooiste, wilde ik maar opdragen aan allen die hun best doen om dag en nacht nu ook al letterlijk te vechten voor ieders gezondheid, welzijn en veiligheid …

De jaarlijkse cyclus van de varens

Omstreeks begin mei rolden de bladeren van de varens zoals elk voorjaar frisgroen open …

Op dit moment naderen ze het eind van hun jaarlijks levenscyclus …

En zoals ze in het voorjaar sierlijk open rollen, zo rollen ze nu weer langzaam krullend op …

En van frisgroen transformeren ze naar een fraaie mengeling van geel en roestbruin ..

Wel een mot, geen buxus

Behalve de koninginnepage is ook de buxusmot de afgelopen jaren een stuk dichterbij gekomen …

Onlangs trof ik deze toch wel mooi vlinder in onze tuin aan. Gelukkig kan hij bij ons weinig kwaad, want we hebben hier geen buxus. Wie de vlinder en de rups eenmaal in zijn zorgvuldig gecoiffeerde buxushaag heeft, heeft een probleem. Bestrijden van de rups is uit den boze, omdat daar ook andere rupsen en allerlei andere insecten door worden getroffen …

Er rest maar één ding: de buxus rooien en vervangen door andere beplanting. Voor die opgave staan ook mijn fotomaatje Jetske en haar eega. Daar staan (nu nog) vele meters buxus in de tuin. Behalve de mot heeft Jetske ook de rups daar gesignaleerd, en die heeft daar intussen flink toegeslagen. Jetske hoopt dat de vogeltjes haar buxus nog kunnen redden door zoveel mogelijk rupsen opvreten. Ik vrees echter het ergste, maar oordeel zelf op haar weblog

Meer informatie over de buxusmot kun je vinden bij de Vlinderstichting.