Met het oog op de onzekere weersverwachting voor vandaag besloten mijn fotomaatje en ik gisteravond om onze plannen voor vandaag aan te passen. In plaats van een fotosessie in het rietland in de Weerribben werd het een fotoritje vanuit Drachten. Kijkend naar de buienradar, leek het mij na de koffie wijs om de openheid van het landschap in de buurt van Oudega en Earnewâld maar weer op te zoeken. Dan zouden we de buien in elk geval aan zien komen …

Nadat we in de omgeving van Earnewâld een paar tussenstops hadden gemaakt om wat foto’s te maken, zetten we koers naar de Headammen om nog wat foto’s van de ijsvlakte aan de Wolwarren te maken. Tot mijn verwondering waren er net als gisteren weer twee schaatsers actief. Dat beloofde nog een aardige bonus te worden op de schaatssessie van gistermiddag …

Op het moment dat we uitstapten, kierde de laagstaande zon af en toe hinderlijk scherp door gaten in het gestaag toenemende wolkendek. Dat leverde spelend met standpunt en kijkrichting voortdurend veranderend licht op …

Het ijs had zijn beste tijd intussen al gehad. Gisteren was het nog mooi zwart en spiegelend ijs, na de sneeuw- en regenbuien van gisteravond en vanochtend was de toplaag van het ijs veranderd in een harde, maar steeds brosser wordende laag fondantijs. Het scherpe gekras van de schaatsen op het ijs klonk dan ook een stuk doffer en minder mooi dan gisteren …

Het kon ook dit jaar natuurlijk niet uitblijven … Vorig jaar waagde ze zich op 6 februari bij de Leijen een paar stapjes op het ijs, vandaag moest en zou dat nog even gebeuren op het landijs aan de Wolwarren …   🙂

Een klein kwartiertje nadat we de eerste foto’s van de schaatsers hadden gemaakt, moest er nog even een klein sprintje aan te pas komen om aan de volgende felle bui te ontkomen. De temperatuur was intussen opgelopen tot ruim 4 ºC. Het zal nog wel een dag of twee wat blijven kwakkelen, maar een vorstelijke voortzetting van dit korte schaatswintertje zit er helaas niet in …

Hoe dan ook, wij hebben nog weer een paar winterse plaatjes mee kunnen pakken. En daar ben ik blij mee, want die winterse plaatjes worden steeds schaarser.