Een flets zonnetje

Het ziet er niet naar uit dat we de zon op deze grijze en druilerige zondag nog te zien krijgen. Om dat gemis een heel klein beetje goed te maken, laat ik even een foto zien die ik op 5 november heb gemaakt, toen de zon rond het middaguur heel voorzichtig door de mist heen probeerde te prikken …

141105-1219x

In antwoord op uw vragen

Omdat ik sinds begin april wat minder regelmatig aan het bloggen ben dan voor mijn doen gebruikelijk is, kwamen er de laatste dagen via het weblog, de mail en telefonisch vragen of er inmiddels vooruitgang zit in mijn gezondheid. Tot mijn spijt moet ik zeggen, dat dat helaas nog niet het geval is. Ik ben en blijf nog steeds doodmoe bij het minste of geringste wat ik doe, zowel lichamelijk als geestelijk. Er zit niets anders op dan daar eerst maar aan toe te geven door de meeste van mijn activiteiten op een laag pitje te zetten. Maandag 23 april moet ik voor de halfjaarlijkse controle naar de neuroloog, tot die tijd doe ik het in elk geval heel rustig aan …

120411-1344x

Omdat we vandaag weer eens een zonnige dag hadden, heb ik vanmiddag maar weer eens een ommetje gemaakt. Onderweg heb ik wat foto’s gemaakt van mooie wolkenformaties voor Skywatch Friday. Bij Mildam heb ik een tijdje rondgescharreld in de Ecokathedraal. Zoals op de foto’s te zien is, kan ik zeker op een dag als vandaag de zon gelukkig nog wel zien schijnen, zowel in het groot als in het klein …

120411-1340x

En ook kleine lichtpuntjes ontgaan me nog niet. Vanavond om 21:50 uur zweeft André Kuipers weer in het ISS over ons land. Als het helder is, ga ik misschien nog wel even kijken. En wie weet, misschien maakt Kuipers op dat moment wel een foto van nachtelijk Fryslân. Op zijn Flickr pagina toont Kuipers intussen al heel wat mooie foto’s van ons land en de rest van de wereld. De laatste maanden had ik me al eens afgevraagd hoe het toch lukt om vanuit het ISS, dat op een hoogte van 407 km met een snelheid van 28000 km per uur boven de aarde cirkelt, zulke scherpe nachtfoto’s te maken. Wetenschapsjournalist Govert Schilling deed gisteren op zijn website uit de doeken, dat daarbij gebruik wordt gemaakt van een NightPod. Weer wat geleerd.  🙂

Zo, en nu ga ik eerst de rust weer in. Ik kom een dezer dagen wel weer ‘ns even buurten bij deze en gene.

Buizerd in de mist

Het was mistig toen ik gistermiddag van huis ging, heel mistig. Daarom besloot ik een route te kiezen waar nog wel eens een roofvogel langs de kant van de weg zit. Ik heb namelijk het idee, dat torenvalkjes en buizerds vaak wat langer op hun paal blijven zitten als het koud, miezerig en mistig is. Mogelijk heeft dat te maken met de hoeveelheid energie die ze met dit weer verbruiken. Hoe dan ook, dat idee bleek gistermiddag weer eens te kloppen, want behalve de poepende torenvalk kreeg ik ook nog een buizerd voor de lens …

101206-1347x

Onlangs stelde iemand me weer eens de vraag hoe het me toch zo vaak lukt om een torenvalk of een buizerd op de foto te krijgen. Wel, in feite is er maar één manier om een torenvalkje of een buizerd op de foto te krijgen. De meeste successen behaal ik door in bedaard tempo over plattelandsweggetjes te rijden en scherp te letten op de dampalen in de verte. Zodra ik een vogel op een paal zie staan, laat ik de auto rustig uitrollen, totdat ik het doelwit goed in beeld kan krijgen. Zo ging het gisteren zowel met de torenvalk als met de buizerd, die ik ongeveer 20 minuten later zag zitten …

101206-1400x

Vaak maak ik eerst al op enige afstand een foto door de voorruit van de auto. Als de vogel daarna nog niet is gevlogen, laat ik de koppeling rustig opkomen om voorzichtig wat dichterbij te komen. Afhankelijk van de plaats waar de vogel zit, laat ik nog tijdens het uitrollen het linker- of rechterraam van de auto naar beneden zakken en positioneer ik de auto zo, dat ik zo makkelijk mogelijk gebruik kan maken van het geopende raam …

101206-1401x

Het torenvalkje zat gisteren aan de rechterkant van de weg. Dat is in principe de moeilijkste kant, omdat je de auto bijna dwars op de weg moet zetten om de vogel door het geopende raam te kunnen fotograferen. Gistermiddag had ik geluk, omdat ik de auto bijna naast de paal met de torenvalk kon parkeren. De buizerd maakte het me wat makkelijker. Hij zat aan de linkerkant van de weg, zodat ik hem goed in beeld kon krijgen door de auto al tijdig netjes aan de rechterkant van de weg in de berm te laten uitrollen …

101206-1402x

Voorzichtig leunde ik met de camera naar buiten om een paar foto’s te maken. Vrijwel meteen reageerde de buizerd op het geluid van de camera. Vaak is het dan meteen afgelopen, omdat de vogel zich verheft van zijn paal. Deze keer verliep het anders. De  buizerd keek me eens aan, waarna hij zijn kop rustig weer weg draaide …

101206-1403x

Dat gaf mij de kans om nog voorzichtig een paar meter dichterbij te komen. De buizerd keek eens naar rechts … hij keek eens naar links …

101206-1404x

Toen pas ging hij er vandoor als een schim in de mist. Ik vond het prima, want ik had de buit binnen!
Ik kon hem zelfs nog even in zijn vlucht vangen, dat ik daarbij last had van de voorstijl van het autoraam is jammer, maar het is niet anders. Op een kopie van de foto heb ik die donkere streep intussen weggepoetst, maar ik heb besloten om toch het origineel maar te publiceren, omdat een dergelijke foto ook bij de jacht hoort …

101206-1405x

Zie je een buizerd of een torenvalk nu eens wat aan de late kant en/of rijd je eigenlijk net wat te snel, trap dan niet meteen op de rem voor een snelle stop, want dan is de vogel gegarandeerd gevlogen. Gewoon doorrijden en een stuk verderop even keren is het motto. Daarna begint het verhaal opnieuw met een rustige, stapvoetse benadering …

101206-1331x

Tot slot nog even een opmerking over de foto van de poepende torenvalk. Dat ik dat moment zo fraai op de foto heb gekregen is puur toeval. Ik was in de veronderstelling dat hij overeind kwam om weg te vliegen, en ik hoopte hem met gespreide vleugels te vangen. Daarvoor was ik even later net wat te laat, maar ik was met deze toevalstreffer uiterst tevreden.  🙂