Onderweg naar het ijs

Geplaatst op door

Vorige week zaterdag heb ik samen met mijn fotomaatje Jetske een paar uurtjes op en rond het ijs doorgebracht. We besloten eerst maar eens bij de Headammen te kijken. Dat is de locatie die ik begin februari in het logje ‘Wachtend op de winter’ al omschreef, en waarvan ik verwachtte dat we er de eerste schaatsers zouden zien. Toen we bij Opeinde over de brug kwamen, zag ik dat alleen eenden en wat meeuwen zich op het ijs van het Opeinderkanaal waagden …

Op de Wolwarren maakten we een korte tussenstop om een paar foto’s te maken van de windmotor bij de ijsvlakte waar we 5 jaar geleden samen op de valreep een paar schaatsers hadden gefotografeerd. Nu was de maagdelijk witte vlakte leeg. Kijkend daar de stroom auto’s die ons tegemoet kwam, vermoedde ik dat dit de vroege schaatsers waren, die terugkeerden vanaf de Headammen …

windmotor aan de Wolwarren
tegenliggers
parkeerterrein

Korte tijd later zagen we dat de gemeente Smallingerland het parkeren uitstekend had geregeld om een chaos op en langs de smalle weg te voorkomen. Nadat een vriendelijke verkeersregelaar ons een plekje had gewezen, gingen we te voet op weg naar het ijs …

verkeersregelaar
te voet op weg
rustgebied

Niet veel later bereikten we de Aldheadamsleat in Nationaal Park de Alde Feanen. Eenmaal voorbij het bordje ‘Rustgebied’ was het even gedaan met de rust. Maar wat was het een mooie – tijdelijke – verstoring van de rust …

– wordt vervolgd –

44 gedachten over “Onderweg naar het ijs”

  1. geweldig leuk dat je dit kunt laten zien uit 2021,
    op zich al erg uniek na zoveel jaar geen of maar heel weinig sneeuw.
    het was even genieten, en daar mag voor deze ene keer de rust wel voor verstoord worden 🙂

  2. De eerste foto is goed gelukt, vanuit de rijdende auto.
    Dit is een mooie inleiding op het schaatsplezier.
    Eén belangrijk moment ontbreekt in deze inleidende serie, maar ja daar hebben we geen foto van. 😉

  4. Mooie kiekjes van de winterpret en mensen die uit de bol gaan. Jullie zijn inderdaad een land van schaatsers maar water is bij jullie nooit ver weg. Te druk voor mij.. Ik hou het veilig

  5. Als Nederlanders op hun schaatsen kunnen glijden zijn ze volmaakt gelukkig 🙂
    Dat schaatsen wordt echt wel met de paplepel bij jullie ingegeven hé ?
    Zalige schaats, ijs en sneeuw pret foto op het laatst !

    • Ja, zodra het ijs op sloten, kanalen en meren draagkrachtig genoeg is, dan moeten we het ijs op, Dirk. Dat lijkt toch in het bloed te zitten of zo, want ook kinderen die nog maar nauwelijks op het ijs hebben gestaan, schaatsen er al snel op los. Zelf heb ik in deze omgeving ook veel geschaatst. Het is er fijn schaatsen, omdat je er veelal beschut bent door rietkragen en bomen. Moet je dat zien als er wat rijp op zit … 🙂

  8. Heel mooie foto’s en wat hadden jullie een mooie blauwe lucht met dat vriesweer. Oh al die mensen, lijkt me niet echt coronaproof te zijn… Maar plezier zullen ze gehad hebben.

    • Dat zie je inderdaad verkeerd, denk ik.
      We hebben in Fryslân rondom plekken waar men toen al ergens kon opstappen om een stukje te schaatsen. Dat maakte het ook makkelijker om de onderlinge afstand aan te houden.

    • Dankjewel, Zem. Ja, een fantastisch plekje daar met al dat volk op het ijs. Ik heb hier zelf ook regelmatig geschaatst. Over vaarten omzoomd met rietkragen en bomen zit je er zo in Earnewâld. 🙂

    • Wopke heeft als minister wel een voorbeeldrol. Er zijn duizenden mensen die zeker na de ijspret van vorig weekend nog wel wat rondjes willen rijden in Thialf, maar Thialf is gesloten voor recreanten. Ik vind dus ook dat hij dit niet kan maken, te meer omdat hij en Sven de anderhalve meter niet acht hebben genomen.

  14. o wat heerlijk, ik denk aan1947, ik was toen 15, wij schaatsten over de sloten van Amsterdan naar Ouderkerk.Tpen ik ’s avonds rozig en moe in bed lag, zag ik voor mijn ogen nog steeds al die rietkragen voorbij komen.
    Zijn de er nog?

    • Of er nog rietkragen zijn? Jazeker, je kunt er op de laatste foto’s wel iets van zien en morgen komt er ook nog wel wat riet voorbij. Ik heb hier zelf in mijn jonge jaren ook regelmatig geschaatst. Het is een ideale omgeving, want je zit er op veel vaarten tussen rietkragen en bomen, die de wind opvangen. Vooral met wat rijp is het er prachtig.

    • Mijn fotomaatje had bij het verlaten van de auto net tegen me gezegd: opletten daar, want Corona houdt van kou. Je kunt inderdaad alleen maar hopen dat het goed is afgelopen, want je kunt niet zien wie bij wie hoort. Er zal vast wel iets zijn achtergebleven, maar ik verwacht niet er veel rommel is achtergelaten.

Reacties zijn gesloten.