Het waren er ook dit jaar weer veel minder dan in de plantsoenen her en der in de stad, maar ook de krokussen in ons eigen tuintje waren het bekijken best weer waard de afgelopen weken …
Voordat stormachtige windvlagen en slagregens ze ten gronde konden richten, heb ik er vorige week op een zonnig moment nog een paar op de gevoelige plaat vast kunnen leggen …
Zes dagen op rij was het in de afgelopen week heerlijk voorjaarsweer met maximumtemperaturen in de dubbele cijfers. Maar sinds gisteren heeft de temperatuur weer even een flinke duikeling gemaakt, want het vroege voorjaar kent zo zijn maartse dipjes …
Maar het mag dan even weer wat kouder zijn, van winter is ook met een paar nachtvorstjes geen sprake meer. De sneeuw is al wekenlang verdwenen en daar zijn in het omgevallen bloempotje intussen fraaie tête-a-tête narcisjes aan ontsproten …
Een paar wat frissere dagen komen mij overigens wel goed uit, want hoewel ik slechts korte kuiertjes heb gemaakt en daarbij regelmatig even rust heb genomen, ben ik blijkbaar in de afgelopen dagen toch alweer wat al te enthousiast geweest, met weer een alles overheersende vermoeidheid tot gevolg. Maar even een paar dagen rustig aan, dan kan ik volgende week hopelijk weer genieten van het voorjaarszonnetje …
Voordat ik verder ga met de werkzaamheden van die raadselachtige tapijtlegger in de buurt van Moskou, lijkt het me raadzaam om eerst maar eens wat weercijfertjes op een rijtje te zetten. Ik moet deze maand tenslotte niet alleen het weerbeeld van februari, maar ook dat van de afgelopen winter vastleggen voor de archieven …
Februari begon vrij koud. In de eerste week van de maand kwam het zeven nachten achtereen tot temperaturen onder het vriespunt, driemaal kon ik in ons tuintje zelfs matige vorst (minimumtemperatuur lager dan -5,0 ºC) noteren. Echt koud werd het echter niet. Landelijk werd de laagste minimumtemperatuur, -6,8 °C, op 7 februari geregistreerd op KNMI station Twenthe. In ons tuintje werd het die dag niet kouder dan -5,8 °C …
In de eerste week van februari kwam de gemiddelde temperatuur in ons tuintje uit op -0,1 ºC. Daarna liepen de temperaturen snel weer op, waardoor de gemiddelde temperatuur in februari uiteindelijk is uitgekomen op 2,9 ºC tegen een langjarig gemiddelde van 2,3 ºC over de periode 1971-2000 …
Dankzij het licht winterse weer viel de neerslag in de eerste week van februari eerst in de vorm van hagel (zie eerste foto), en daarna in de vorm van sneeuw. Hierdoor kreeg het Friese land toch nog een aantal dagen een fraaie winterse aanblik, daarvan heb ik op mijn weblog in de laatste week van februari uitgebreid verslag gedaan. De tweede en derde week van februari verliepen droog, maar vanaf de twintigste kreeg februari een nat en herfstachtig karakter …
Gelukkig lieten mijn gezondheid en andere omstandigheden het toe, dat ik in de eerste week van februari een paar maal op pad kon om nog even van de mooiste periode van de afgelopen winter te kunnen genieten. Dat gaf in elk geval nog wat kleur aan deze verder tamelijk triest verlopen winter …
Nu we van het licht winterse weer van de laatste dagen weer in herfstachtige omstandigheden terecht zijn gekomen, duik ik hier de komende dagen maar op virtuele wijze de winter in. Vandaag doe ik dat om te beginnen door me lekker voor de tv te nestelen voor de integrale herhaling van de Elfstedentocht van 1985. Vandaag is het precies dertig jaar geleden, dat er na 22 jaar weer een Elfstedentocht op de schaats kon worden gehouden. In het kader daarvan zendt de NOS vandaag de integrale uitzending, waarin van 5:00 uur tot middernacht verslag werd gedaan van de wedstrijd en de tocht, nogmaals uit op NPO Best. Wie geen abonnement op NPO Best heeft, kan de integrale uitzending bekijken op: de Elfstedentocht van 1985 … It sil (wer) heve!
In 1985 hadden we de wekker gezet om in alle vroegte niks te missen van de start van de wedstrijd. Zo gek heb ik het vandaag niet gedaan, maar vanaf dit moment tot middernacht wil ik toch wel zoveel mogelijk sfeerbeelden van die onvergetelijke dag nog eens bekijken. En voor wie het na dertig jaar intussen toch vergeten was … het weer van toen leek wel op dat van vandaag. De dooi was ingevallen, zodat er in de loop van de dag op diverse plaatsen enkele centimeters water op het ijs kwam te staan …
Om nog wat in winterse sferen te blijven, zal ik hier de volgende dagen wat foto’s laten zien van de sneeuw, die we hier van 5 t/m 7 februari hadden. Ik begin daarbij klein met een paar shots van een hoekje achter in de tuin, waar o.a. een bloempotje is omgevallen …
Vanaf zondag neem ik jullie op virtuele wijze mee naar besneeuwde landschappen bij It Eilân, de Ecokathedraal en bij de Leijen …
Vlak nadat de laatste sneeuwvlokjes gisteren rond het middaguur waren neergedwarreld, streek er een tortelduif neer op het voederhuisje op het terras …
Terwijl dat torteltje alvast begon te snoepen van het lekkers dat er onder het dakje te vinden was, landde er een tweede duif op het huisje …
Omdat er wat te weinig ruimte was om samen genoeglijk op de hoogste etage onder het dakje aan te schuiven voor de maaltijd, daalde de tweede duif af naar het onderste plateau …
Nadat het duifje daar wat sneeuw opzij had geschoven, hadden ze allebei de beschikking over een goed gevulde dis …
“Die (sneeuw)bui schuift waarschijnlijk net ten oosten van ons langs,” bedacht ik me terwijl ik rond elf uur vanmorgen kijkend naar de Buienradar aan de koffie zat. Even later begon het echter toch te sneeuwen …
Al snel kleurde ons tuintje goeddeels wit …
Blijkbaar had de bui zijn koers toch wat naar het westen verlegd, want het sneeuwde flink door, zodat er na een uurtje toch een centimeter of 4 lag …
Kort na de sneeuwbui leek er aan het hekje rond de vijver zachtjes wat vitrage in de wind heen en weer te wiegen …
Verder dan de tuin ben ik helaas niet gekomen, daarvoor hadden mijn benen vandaag weer eens te weinig draagkracht en plaagde mijn rug me teveel.
Volgende keer maar weer beter dan!
Vorige week vrijdag lag er voor het eerst in ruim twee jaar weer een laagje ijs op de vijver in ons tuintje. Bij de aanblik van dat gladde, maar allerminst vlakke ijsvloertje kon ik het niet laten om even snel naar buiten te gaan voor een paar foto’s …
Een van de boom gewaaid katje van de hazelaar durfde als eerste voorbode van het nakende voorjaar de confrontatie met de winter wel aan. Onder het ijs zwommen de vissen in traag tempo heen en weer …
De volgende dag waren zowel het katje als de vissen verdwenen onder een laagje sneeuw, en intussen herinnert niets meer aan het miniwintertje …
Afanja's Weblog 