Eerlijk is eerlijk: de gele plomp (Nuphar lutea) in ons tuintje is al enige tijd uitgebloeid, maar omdat ik momenteel weinig inspiratie heb en omdat een fotokuier er vandaag even niet in zit, heb ik even een greep in het archief gedaan …
Laten we de vrolijke gele bloem van deze waterplant maar zien als het zonnetje dat het grijze weer verdrijft om ons de komende dagen weer te verwennen met licht en warmte …
In het kader van Aafje’s vakantie die maandag is begonnen, èn in het kader van het onderhouden van de goede betrekkingen met de boerenstand, hebben we afgelopen donderdag samen met Jetske weer eens een bezoekje gebracht aan Hendrika en haar boer in het verre zuidoosten van Drenthe. Het werd een lange en gezellige dag …
Nadat we onder het genot van koffie en een meegebrachte Friese versnapering hadden bijgepraat over de ditjes en datjes des levens en de gang van zaken op de boerderij, maakten we een rondgang over het bedrijf om letterlijk en figuurlijk de geur van het boerenleven weer eens op te kunnen snuiven. Ondanks alle nieuwe ontwikkelingen op het boerenbedrijf werd het voor mij weer een feest van herkenning, die ook ditmaal weer mooie jeugdherinneringen opriep …
Zaken als een lage melkprijs, een Russische boycot van Nederlandse (zuivel)producten en dreigende mest- en fosfaatbeperkingen, die het boerenbedrijf momenteel hinderen, waren in mijn jeugd op de boerderij nog niet aan de orde. Met het oog op deze zaken hebben we getracht de boer en boerin bij het hartelijke afscheid nog maar eens een extra hart onder de riem te steken …
We hebben deze gezellige en warme dag afgesloten op het terras bij de vijver in Jetske’s tuin, waar Jetske haar eega ons nog tot diep in de avond verwende met een paar heerlijk koude pilsjes en diverse lekkere hapjes. Al met al was het niet verwonderlijk dat ik gisteren zo ongeveer de hele dag voor pampus heb gelegen, maar dat was het ook ditmaal weer alleszins waard. Een woord van dank aan alle betrokkenen lijkt me hier dan ook zeker op zijn plaats. Bij deze! 🙂
Deze dartele spring in’t veld is gisteren al 5 jaar geworden …
Gewapend met het mooiste cadeautje – het schild van Captain America, dat hij van zijn grote broer had gekregen – toonde hij zijn trampolinekunsten …
Naar mate de middag vorderde, nam het aantal springers toe …
Toen de stroom aan verjaardagsgasten echt op gang kwam, besloten wij discreet het hazenpad te kiezen …
Vorige week verschenen er voor het eerst sinds lange tijd weer eens wat libellen in ons tuintje …
Terwijl ik woensdagmiddag met de camera binnen handbereik op het terras zat, ging er eentje op een dood takje van de druif zitten …
Dat leidde tot dit drieluik met luxaflex en/of kozijn op de achtergrond…
Sssst …
Hoewel we gezellig zaten te praten over wat we allemaal al gezien en gefotografeerd hadden, had onze eerste pauze voor Tijmen na enige tijd lang genoeg geduurd. “Kijk jij anders maar vast even op dat bruggetje,”zei ik tegen Tijmen, terwijl ik naar het bruggetje wees dat zich voor het bankje uitstrekte over het petgat, “het hout van dat bruggetje is lekker warm in de zon, daarom gaan daar vaak waterjuffers en libellen op zitten …”
Lekker in de schaduw zittend, zag ik hoe Tijmen behoedzaam en goed om zich heen kijkend over het bruggetje liep. Nadat hij aan de andere kant van het petgat even achter het struikgewas was verdwenen, kwam Tijmen even later weer naar me toe. “Kijk pake, ik heb een hele grote vlieg gefotografeerd,” klonk het enthousiast terwijl hij me de foto op zijn camera toonde (zie de bovenstaande foto) …
Toen we even later samen over het bruggetje liepen, wees Tijmen naar een plekje op de leuning van het bruggetje: “Kijk pake, daar zit die grote vlieg weer.” Jammer genoeg zat het insect – waarin ik intussen een daas, mogelijk een kleine runderdaas meende te herkennen – nu andersom, waardoor zijn mooie ogen niet echt tot hun recht kwamen …
Op Tijmen’s vraag of deze vliegen steken, kon ik hem deels geruststellen. Dazen steken niet, maar ze bijten wel, want het zijn echte bloedzuigers. Om het beestje niet in verleiding te brengen, zijn we maar snel verder gelopen … 🙂
Terwijl ik zaterdag aan het eind van de middag in de tuin zat bij te komen van de achteraf bekeken toch weer wat al te lange, maar wel erg gezellige fotokuier met Tijmen in De Deelen, kwam Pepijn met Doerak onder de arm gezellig bij me op het terras …
Nadat hij uitgebreid uit de doeken had gedaan wat hij ’s middags allemaal had beleefd tijdens een wandeling met beppe naar het winkelcentrum en langs het riviertje de Drait, ging hij gezellig keuvelend met Doerak op de zonnestoel zitten …
Zondagochtend was het regenachtig, en dat kwam mij eerlijk gezegd wel goed uit, want dat betekende dat mijn benen wat extra rust konden krijgen. Met het oog op dat regenachtige weer had ik vorige week voor Pepijn het boek “Daan in de raceauto” meegenomen uit de boekhandel. Voor Tijmen had ik een paar exemplaren van “Kids-Gea!” bewaard. “Kids-Gea!” is een gratis jeugdbijlage bij het ledenblad van ‘It Fryske Gea’, de Friese vereniging voor natuurbescherming …
Tijmen trok zich met een “Wow!” meteen met zijn leesvoer terug op de logeerkamer. Pepijn beheerst de kunst van het lezen nog niet, maar daar wist beppe wel raad mee …
Aan het eind van de middag hebben we de jongens na een zeer geslaagd en gezellig weekendje weer uitgezwaaid, waarna de rust weer terugkeerde in huize Afanja.
Afanja's Weblog 