Zomerstop

Mijn lichaam stribbelt de laatste dagen weer wat al teveel tegen, en met de komende week opnieuw flink wat warmte in het vooruitzicht, zal dat er op korte termijn ook niet beter op worden. Warmte en MS zijn nu eenmaal geen vrienden, na verloop van tijd ben ik dan niet meer vooruit te branden. Daarom heb ik besloten hier eerst maar eens een korte zomerstop in te voeren …

’s Middags zal ik voornamelijk in de schaduw van de hazelaar te vinden zijn, lekker in de hangmat liggend met Radio Tour de France op de koptelefoon (lang leve de Bluetooth) …

En verder zie ik het wel, gewoon even een tijdje bijtanken … Tegen de tijd dat ik weer inspiratie en nieuwe beelden heb opgedaan, zien jullie me wel weer verschijnen …

Veel plezier de komende tijd en blijf koel …   😉

Weerbeeld juni 2018

Het begint eentonig te worden. Na een zeer zachte april en een record warme mei was ook juni volgens het KNMI met gemiddeld 17,5°C tegen normaal 15,6°C veel warmer dan normaal. In ons tuintje kwam de gemiddelde temperatuur uit op 16,9 °C tegen normaal 14,4 °C over de periode 1971-2000. Het warmst werd het op 7 juni met een maximumtemperatuur van 28,4 °C. Kouder dan 9,7 °C werd het niet …

Het grootste deel van de maand werd het weer in onze contreien bepaald door hogedrukgebieden. Met een (noord)oostelijke stroming bleven echte extreem hoge temperaturen gelukkig uit deze maand. Opvallend was het aantal warme dagen (maximumtemperatuur 20 tot 25,0 °C): 19 tegen normaal gemiddeld 11 over de periode 1971-2000 …

Met gemiddeld over het land 29 mm neerslag tegen normaal 68 mm was de maand zeer droog. Dat was ook in ons tuintje het geval: 21 mm tegen normaal ca. 71 mm. Enige regen van betekenis viel er bij ons slechts op 4 dagen. De bovenstaande druppeltjes op het vingerhoedskruid (dopkeblom in het Fries) vielen op 22 juni …

De afgelopen dagen was het me eerlijk gezegd alweer aan de warme kant en dat lijkt voorlopig ook nog wel even zo te blijven. Daar komt nog bij dat ik m.b.t. mijn Acnesklachten sinds het weekend weer helemaal terug bij af ben. Omdat warmte en MS sowieso al niet goed samengaan, hebben we mijn mobiele hangmat-standaard maar weer eens in stelling gebracht. Af en toe een beetje meedraaien met de zon, zodat ik lekker wat in de schaduw van de hazelaar kan hangen, levert de komende tijd veelal het onderstaande beeld op. Daarbij dient nog wel even te worden opgemerkt dat de wolken dateren van 3 juni, want zulke fraaie wolken heb ik hier al enige tijd niet meer gezien …

Vluchten kan niet meer

In de eerste 15 jaar van onze relatie zochten Aafje en ik in de vakanties vaak de warmte op in Frankrijk. Meestal genoten we daar ook volop van, maar soms werd het ook toen wel eens wat teveel van het goede. Zo hebben we in augustus 1990 onze vakantie aan de Franse zuidwestkust vroegtijdig beëindigd, omdat ik min of meer werd lamgelegd als gevolg van een hittegolf die daar over ons heen rolde. Een paar jaar later hebben we midden in de vakantie de oversteek van de Auvergne naar de westkust gemaakt om de hitte te ontvluchten. Uiteindelijk vonden we in 1994 een heerlijk ruime plek met zon en schaduw op de camping ‘Laborde’ in het departement Lot-et-Garonne. Aan de vele vakanties die we daar sindsdien hebben doorgebracht, bewaren we nog steeds warme herinneringen in de goede zin van het woord …
20000805-1500x
Aan die reeks fijne Franse vakanties kwam een eind, toen bij mij in oktober 2004 MS werd vastgesteld. Eén van de eerste adviezen van de behandelend neuroloog luidde: “Het lijkt me verstandig om de warmte maar niet teveel weer op te zoeken, want dat is bij MS vaak vragen om problemen.” Sindsdien zijn we het vaak zinderende Zuid-Frankrijk voorgoed gaan mijden …
160825-2228x
Het voordeel van de Franse hitte was, dat je er aan kon ontkomen door wat vroeger te vertrekken of door verder te reizen naar koelere oorden. Hier in Fryslân is vluchten geen optie. In de lange, warme nazomer van 2016 restte nog slechts een zacht wiegend verblijf in mijn hangmat en stil verlangen naar verkoeling, overdag veelal in de nog lang relatief koele woonkamer bij de sport op tv, ’s avonds na een uur of negen in de tuin aan de rand van de vijver bij de muizen en de kikkers …
160826-0002x
Dat was dan ook de reden dat het hier zo lang stil bleef. Mijn toenmalige behandelend neuroloog had gelijk. Eén of twee dagen warmte kan ik nog wel aan, maar wanneer de warmte zo lang aanhoudt, dan zuigt dat me zowel mentaal als fysiek helemaal leeg. Zelfs nu, eind oktober, ben ik er nog niet volledig van hersteld. Voorlopig zit er niets anders op dan keuzes te maken en prioriteiten te stellen, daarom zal ik het vooreerst ook in weblogland nog rustig aan blijven doen. Maar ik ben er in elk geval weer, en ik zet mijn tocht geleidelijk en vol goede moed voort.

Zomers dipje

Voorlopig lijkt er nog geen eind te komen aan het hoog zomerse weer. En zo lang de warmte aanhoudt, zal ook mijn zomerse dipje wel voortduren, want de hoge temperaturen blijven regelmatig het laatste beetje kracht en energie uit mijn lijf zuigen. Kortom: ik blijf eerst de koelte en de rust nog maar even opzoeken. De zomerprogrammering blijft hier derhalve tot nader order nog van kracht …





Vanuit mijn hangmat wens ik jullie veel zonnige zomerpret!

Rustdag

Na de pittige kuier van gistermiddag door het zompige rietland in De Wieden, heb ik mijn nog steeds trouwe, maar wat extra vermoeide onderdanen -zoals ik gisteren al schreef- vandaag inderdaad maar een rustdag toegezegd. Het is er een prima dag voor, want ook vandaag is het hier weer overwegend bewolkt en winderig …

Terwijl ik een groot deel van de dag zachtjes heen en weer wieg in mijn hangmat, klinken de melodieuze tonen van Pink Floyd ’s “Wish you were here” of een andere CD door de kamer …

Omdat dat visueel weinig boeiend is, heb ik besloten jullie in plaats van een foto van de hangmat maar een foto van deze rustig op het Bovenwijde voortdobberende eend voor te schotelen …

Medisch bulletin 2011-07

Om te beginnen dank voor de woorden van zorg en beterschap, die ik de afgelopen dagen via het weblog en de mail heb ontvangen.

Sinds de tropische dagen van eind juni gaat het weer even wat minder met mijn gezondheid. Dat is op zich niet echt verwonderlijk, want hitte en MS gaan nu eenmaal niet samen. Meestal kom ik daar met een paar dagen rust wel weer overheen, maar in dit geval kreeg ik er een fikse bacteriële infectie aan de luchtwegen bij. Sinds een paar dagen ben ik daarom aan de antibiotica om het herstel van die infectie te bevorderen. Dat kost me zowel mentaal als fysiek ongelooflijk veel energie …

Daarom scharrel ik overdag wat heen en weer tussen mijn stoel en de hangmat. Gelukkig biedt de Tour de France ’s middags afleiding, en vooral in de eerste uren van een etappe is het vaak heerlijk dutten. Als ik tussendoor al eens even op een zonnig moment buiten kom, dan ben ik doodop als ik ons postzegeltuintje van voor naar achter heb doorkruist. En dan moet ik nog terug ook … Aan fotograferen hoef ik daarbij niet te denken, want zelfs mijn camera is me momenteel te zwaar.

Alsof dat alles nog niet genoeg is, ben ik sinds enige tijd onder behandeling van een manueel therapeut, die wekelijks een halfuurtje bezig is om mijn rug her en der wat bij te buigen. Die behandeling en de oefeningen die ik daarvoor moet doen, kosten ook de nodige energie, maar dat lijkt intussen wel heel voorzichtig de eerste vruchten af te werpen.

Kortom: het zal nog wel een paar dagen duren, voordat ik weer dagelijks ga bloggen. Zo lang buien en donkere wolken het nog voor het zeggen hebben, heb ik geen haast. Hopelijk ben ik weer wat fitter op het moment dat de eerste lichtende nachtwolken hier hopelijk dit jaar verschijnen …