Zomerstop

Mijn lichaam stribbelt de laatste dagen weer wat al teveel tegen, en met de komende week opnieuw flink wat warmte in het vooruitzicht, zal dat er op korte termijn ook niet beter op worden. Warmte en MS zijn nu eenmaal geen vrienden, na verloop van tijd ben ik dan niet meer vooruit te branden. Daarom heb ik besloten hier eerst maar eens een korte zomerstop in te voeren …

’s Middags zal ik voornamelijk in de schaduw van de hazelaar te vinden zijn, lekker in de hangmat liggend met Radio Tour de France op de koptelefoon (lang leve de Bluetooth) …

En verder zie ik het wel, gewoon even een tijdje bijtanken … Tegen de tijd dat ik weer inspiratie en nieuwe beelden heb opgedaan, zien jullie me wel weer verschijnen …

Veel plezier de komende tijd en blijf koel …   😉

Aardige ontmoetingen in 2012

Ook in 2012 had ik weer een aantal aardige ontmoetingen, die in mijn geheugen zijn blijven hangen en die mede dankzij de foto’s waarschijnlijk nog lang herinneringen zullen blijven oproepen. Om te beginnen trof ik tijdens een tochtje, dat ik op 16 februari samen met mijn maat Johan maakte, langs het kruiende ijs bij het IJsselmeer een koe tussen de ijsbergen aan …





Later hoorde ik van boerin Hendrika dat de vermaarde (koeien)fotograaf Harrie van Leeuwen daar bezig was met het maken van een reportage voor het vakblad Veeteelt over de kampioenskoe Caudumer Hinke 97. Hinke leek er in het begin niet veel zin in te hebben, maar het leverde absoluut unieke plaatjes op …





Half maart trof ik tijdens één van mijn ritjes door de omgeving in een officieel tot ganzenopvanggebied verklaard weiland bij Aldeboarn een stel opvallende grazende gasten aan. Voor deze soepganzen is het opvanggebied vast niet bedoeld, maar dat maakt die beesten natuurlijk niets uit zo lang het gras maar smaakt …





Terwijl drie van de ganzen strak in het gelid naast elkaar liepen te grazen, liep een vierde exemplaar er in zijn eentje achteraan. Vooral dat drietal leverde bijzonder plaatjes op …





Op een warme en benauwde donderdag 5 juli maakte ik een ritje in de buurt van Earnewâld om wat foto’s te maken voor Skywatch Friday. Nadat ik wat foto’s van een naderende buienlucht had gemaakt, reed ik naar de eerste vogelkijkhut in de Jan Durkspolder om even pauze te houden …





Nog voordat ik de auto tot stilstand had gebracht, zag ik op het pad naar de vogelkijkhut een vreemde vogel zitten. Nadat ik eerst vanuit de auto een paar foto’s had gemaakt, liep ik stilletjes een eindje in de richting van de vreemde vogel. Steeds knielde ik na een paar stappen even neer om een foto te maken. In eerste instantie had ik het idee dat het wellicht een zieke ooievaar was, maar toen ik dichterbij kwam, begon mijn hart toch wat sneller te slaan. Het leek me om een heilige ibis te gaan …





De heilige ibis komt voor in Afrika, Zuid-Irak en (vroeger) in Egypte. In het oude Egypte werd dit dier vereerd als symbool van de god Thoth, daaraan dankt hij zijn naam. Als exoot komt de heilige ibis ook voor in West-Europa. Een grootschalige introductie heeft plaatsgevonden in Frankrijk. Avifauna in Alphen aan den Rijn heeft een grote groep dieren vrij rondvliegen waarbij enkele wilde exemplaren zijn aangesloten die waarschijnlijk van Franse dieren afstammen. Hetzelfde geldt voor de meeste andere groepen heilige ibissen in de Benelux, al komen ook ontsnappingen bij particulieren voor. Waar dit exemplaar vandaan kwam, weet ik niet, maar om zijn linkerpoot draagt hij in elk geval een ring. En wat belangrijker is: het leverde mij behalve wat foto’s ook nog een aardig stukje video op …





Twee dagen later zat ik op zaterdagmiddag rond 14:00 uur lekker in het zonnetje op het bankje bij de vennetjes aan de zuidkant van het Weinterper Skar. Ineens hoorde ik gehamer en getik achter me …





Lang hoefde ik niet te zoeken naar de bron van het geluid. In een van de bomen vlak bij het bankje zat een grote bonte specht te timmeren. Ik heb in het verleden al verschillende keren geprobeerd om een grote bonte specht op de foto te krijgen, maar elke keer weer bleef het onderwerp zich verstoppen achter stam of takken van een boom …





Die zaterdagmiddag had ik eindelijk eens te maken met een gewillig model. Hij liet zich niet door mij storen en gaf me tien minuten lang de kans om foto’s van hem te maken, terwijl hij mooi afgetekend tegen de strakblauwe lucht prachtig in het zonlicht zat …





Het waren stuk voor stuk aardige ontmoetingen waar ik echt van heb genoten. Het zijn de kleine dingen die het doen …

Even wat virtuele koelte

In de vroege uren van de dag was het met af en toe een verkoelend zuchtje wind goed toeven in de schaduw van de hazelaar. Sindsdien is de temperatuur opgelopen tot 28,3 ºC, en het verkoelende briesje heeft de gedaante van een warme föhn aangenomen. Tijd voor wat virtuele koelte …

Daartoe neem ik jullie even mee terug naar 16 februari van dit jaar. De doorzettende dooi en een westelijke wind stuwden het ijs langs de IJsselmeerkust van Fryslân en Flevoland op tot metershoge ijsbergen. Toen het zonnetje voorzichtig door het wolkendek prikte, sloegen de dampen van het ijs af. Als ik daar nu toch eens een uurtje naar terug kon gaan met mijn defecte inwendige thermostaat …

Als de verkoeling na een tijdje zijn werk heeft gedaan en de spieren in mijn lijf de neiging krijgen om weer te gaan samenkrampen … Dan is het tijd om weer op te warmen met een partijtje koeknuffelen met Caudumer Hinke 97, een vier jaar jonge koe van de maatschap Haytema-Haitsma uit Koudum, die op 16 februari in volle glorie stond te pronken tussen de ijsbergen

Terug naar de realiteit … De eerstkomende uren blijf ik maar lekker in de nog relatief koele woonkamer. In de loop van de avond wordt het weer steeds aangenamer in de tuin, en daar geniet ik tegen die tijd dan weer volop van op ons terrasje bij de vijver. Tot die tijd droom ik lekker wat weg naar het bijzondere beeld van Caudumer Hinke 97 tussen de verkoelende ijsbergen…

Dag winter, welkom voorjaar

Het ziet er naar uit, dat het voorjaar nu echt is aangebroken. In een stuk maïsland tussen Oudehaske en Rottum is vanmorgen het eerste kievitsei gevonden, en de maximumtemperaturen lijken in de loop van volgende week tot ruim boven de 10 graden te stijgen. Daarmee is het de hoogste tijd om de winter uit te zwaaien en dat doe ik met een korte terugblik met wat cijfertjes, wat grafiekjes en nog wat kiekjes …

In oktober begon een weerman van Meteoconsult te dreigen met de komst van een horrorwinter. Wel, die horrorwinter kwam inderdaad, echter niet hier, maar vooral in het Oost-Europa, waar in januari en februari enkele honderden doden vielen als gevolg van extreme kou. Bij ons was de winter in eerste instantie vooral nat. In december en begin januari kwam de regen af en toe met bakken uit de lucht. Hoewel alle gemalen op volle kracht draaiden, dreigden diverse polderdijken te overstromen of door te breken. Om de druk op de dijken te verminderen, werden verschillende polders, waaronder it Eilân-East begin januari gebruikt als extra waterberging …

In mijn meetreeks, die is begonnen in 2003, komt de winter van 2011-2012 met een totaal van 288 mm neerslag op een verdienstelijke derde plaats. Opvallende daarbij is, dat we in tegenstelling tot de twee voorafgaande winters vrijwel geen sneeuw hebben gehad. Ik schat dat in ons tuintje al met al maximaal zo’n 8 cm sneeuw heeft gelegen. Elders in de provincie Fryslân viel begin februari helaas meer sneeuw, en dat zou een week later één van de spelbrekers blijken te zijn in de aanloop naar een Elfstedentocht …

Pas half januari kregen we te maken met een eerste winters speldenprikje, toen het gedurende vier nachten tot lichte vorst kwam. Uitgerekend na de derde nacht met lichte vorst maakte ik een lelijke uitglijder op een talud aan de oever van het Tjeukemeer. Zelf heb ik daar geen blijvende hinder van ondervonden, maar het betekende wel het einde van mijn trouwe Canon Powershot SX1 IS. Het heeft een paar Euri gekost, maar ik ben er met mijn nieuwe camera -de Powershot SX40 HS- intussen wel op vooruit gegaan …

Eind januari werd het onder invloed van het hogedrukgebied dat al geruime tijd voor extreme kou zorgde in Oost-Europa ineens ook bij ons echt winter. Op 29 januari begon het te vriezen, en met een kleine onderbreking van +0,8 ºC op 9 februari, kwam de temperatuur pas op 12 februari weer boven het vriespunt …

De eerste decade (dag 1 tot en met 10) kwam de gemiddelde temperatuur in ons tuintje uit op -7,4 °C. Bij het KNMI in De Bilt behoorde deze eerste decade met -6,9 °C tot de tien koudsten ooit. Van 30 januari tot en met 8 februari was er bovendien sprake van de 33e officiële koudegolf sinds 1901. Op 31 januari kon ik bij de Hooidammen de eerste schaatsers fotograferen, en vanaf dat moment kwam er dagelijks meer schaatsijs bij in Fryslân …

Zo plotseling als de kou kwam, zo snel verliet hij ons ook weer. Over de eerste 2 weken van februari kwam de gemiddelde temperatuur uit op -5,3 °C, over de tweede helft van de maand kwam de gemiddelde temperatuur uit op 5,3 °C. De gemiddelde temperatuur kwam daarmee in februari in ons tuintje precies uit op 0,0 °C …

Hoe hard er door honderden vrijwilligers ook werd gewerkt om de organisatie van de 16e Elfstedentocht mogelijk te maken, het mocht niet baten, omdat de dooi onverbiddelijk toesloeg. Met de schaatspret was het vanaf 12 februari gedaan, maar op 16 februari was er nog wel even sprake van wat ijspret. Tijdens een tochtje langs het kruiende ijs aan de IJsselmeerkust, werd de show bij Stavoren gestolen door Caudumer Hinke 97 met een fotosessie voor het vakblad “Veeteelt” …

Dat de winter van 2011-2012 m.u.v. die twee weken met strenge en zeer strenge vorst helemaal niet zo koud was, wordt duidelijk bij het bekijken van de grafiek van de temperaturen van de afgelopen tien winters. De gemiddelde temperatuur kwam in de afgelopen winter uit op 3,1 °C. Alleen de winters van 2006-2007 en 2007-2008 waren in de afgelopen tien jaar nog zachter …

Genoeg over de winter. Diverse weidevogels zijn de afgelopen week teruggekeerd naar onze contreien en het eerste kievitsei is vanmorgen gevonden. Wees welkom voorjaar!

Een roodbonte koe tussen de ijsbergen

Het ene kruiend ijs is het andere niet. Aan de Friese IJsselmeerkust vormt het sinds een kleine week een bijna sprookjesachtig mooie toeristische attractie. Als gevolg van een samenspel van wind, hogere temperaturen en een nog niet al te dikke ijslaag wordt het ijs tegen de Fries kust als het ware vermalen tot kleine stukjes ijs, die af en toe rinkelend en tinkelend als glas over elkaar heen buitelen. Meer dan in voorgaande jaren lijkt het ijs blauw op te lichten, daar heb ik geen verklaring voor, maar mooi is het wel. De beweging en het geluid van het kruiende ijs kun je hier horen (op de pagina even naar beneden scrollen).

In een reportage van het NOS Journaal was gisteravond te zien dat het kruiend ijs zich ook in een heel andere gedaante kan tonen. Kruiend ijs op de Donau sleurde alles wat los en vast zat met zich mee. Het filmpje is hier te zien: Ravage op de Donau door kruiend ijs.

Ook in ons land heeft kruiend ijs in het verleden diverse malen voor grote problemen gezorgd. In februari 1997 -niet toevallig de laatste èchte Elfstedenwinter- werden op verschillende plaatsen aan de Friese IJsselmeerkust grote platen ijs over de dijk heen geduwd. Toen maakte het kruiend ijs geen tinkelend geluid, maar klonk er regelmatig gekraak, en af en toe een doffe dreun als er weer een ijsplaat werd gebroken door de natuurkrachten. De schade bleef toen beperkt tot wat vernielde hekken en palen, maar de over elkaar heen schuivende ijsplaten kunnen door de enorme kracht ook gemakkelijk dijken, maar ook de huizen en wegen achter de dijk, beschadigen. In het verleden hebben zich in ons land verscheidene dijkdoorbraken voorgedaan, die het gevolg waren van kruiend ijs …

Tot zover de serieuze en gevaarlijke kanten van het kruiend ijs.
We vervolgen onze weg langs de Friese IJsselmeerkust in noordelijke richting. Bij Stavoren, waar Johan en ik ons slechts in gezelschap van een vijftal andere kijkers/fotografen bevonden, hadden we gehoord dat er bij Hindeloopen (kaartje Google Maps) nog hogere ijsbergen te zien waren. Een half uurtje later ontdekten we dat die informatie bleek te kloppen. Zodra we in Hindeloopen de dijk hadden beklommen, zagen we inderdaad grote ijsbergen, die de kust trachtten te beklimmen. Er was hier ook aanzienlijk meer volk op de been dan eerder op onze route. En er was nog een extra attractie te zien …

Er stond een roodbonte koe op de oever van het IJsselmeer. Kijkend naar de manier waarop het beest op zijn plaats werd gehouden, terwijl iemand zijn uiterste best deed om de aandacht van het beest te trekken, kon het haast niet anders of hier was sprake van een heuse sessie van een koeienfotograaf …

De (koeien)fotograaf had zich op het gladde, af en toe gevaarlijk schuivende en glijdende ijs gewaagd, om een paar mooie platen te schieten van de koe in deze arctisch aandoende omgeving. Volgens welingelichte kringen gaat het hier om Harrie van Leeuwen, fotograaf van het vakblad Veeteelt. Van Leeuwen heeft onder andere een serie gemaakt van de drieling van Hendrika en haar boer …

En daar staat ze dan in volle glorie: Caudumer Hinke 97, een vier jaar jonge koe van de maatschap Haytema-Haitsma uit Koudum. Caudumer Hinke 97 is onder andere in september 2011 uitgeroepen tot dagkampioene van de fokveedag (kokedei in het Fries) in Workum …

Diverse toevallige passanten, kijkers en fotografen zochten een plekje op een van de strekdammen tussen het kruiende ijs …

Vanaf die dam heb ik ook een aantal foto’s genomen van Caudumer Hinke 97 in haar ijskoude omgeving …

Het was een leuke bijkomstigheid om deze prachtige roodbonte koe hier aan te treffen, een mooie bonus op een dag die toch al niet meer stuk kon …

Maar uiteindelijk werd het toch tijd om ons nog even op het ijs te richten, want daar waren we tenslotte voor gekomen …

Kruiend ijs, een indrukwekkend fenomeen dat definitief het einde betekende van een bijzondere 10-daagse koudegolf in ons land…

Ik sluit af met een toepasselijke TV-tip.
In AVRO’s “Close up” is vanavond om 23:00 uur op Nederland 2 de documentaire “De laatste dagen van de Noordpool” te zien over de IJslandse fotograaf Ragnar Axelsson (Rax). Rax legde de laatste twintig jaar het leven op de Noordpool vast in foto’s van een adembenemende schoonheid …

Kruiend ijs bij Stavoren

We lieten Laaksum voor wat het was, veel kruiend ijs was er niet te zien en het was er te koud om even lekker op het bankje bij het haventje te kunnen zitten. We vervolgden onze weg opnieuw in noordelijke richting, ditmaal gingen we naar Stavoren (kaartje Google Maps), hiervan wist ik zeker dat er al flink wat kruiend ijs te zien zou zijn …

Nadat we de auto aan de noordkant van het stadje hadden geparkeerd, beklommen we de zeedijk. Het was meteen duidelijk dat we hier waar voor ons geld kregen.  Zover het oog reikte konden we zowel in zuidelijke als in noordelijke richting grote hoeveelheden kruiend ijs zien liggen …

Verklarende tekst lijkt me hier verder overbodig, gewoon kijken en genieten …

 

 

 

Nog even een paar close-ups van het ijs, dat steeds verder vermalen werd …

 

Tijd om terug te lopen richting Stavoren …

En dan op naar Hindeloopen, waar ons een verrassing wachtte.

Skywatch Friday 185

Na een korte, maar erg koude winterperiode is deze week de dooi ingevallen, en dat brengt bij het IJsselmeer spektakel met zich mee …

After a short, but very cold winter period snow and ice started to melt this week, near lake IJsselmeer that’s quite a spectacle …

Als de dikke ijsplaten zijn gebroken, worden ze door de noordwestelijke wind o.a. naar een paar plaatsen aan de Friese kust geblazen (Google Maps)…

When the thick layers of ice are broken, the northwest wind takes it to some parts of the Frisian coast (Google Maps)…

Het ijs stapelt zich rinkelend en tinkelend op tot metershoge ijsbergen en dat lokte gisteren natuurlijk fotografen …

There the ice will pile up to meters high icebergs and of course that attracted photographers yesterday…

Als er dan ook nog eens een fotosessie met een roodbonte koe tussen de ijsbergen plaatsvindt, dan levert dat helemaal onvergetelijke beelden op …

When we encountered a photosession with a cow in the middle of the icebergs, I could shoot some unforgettable images …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – …Enjoy your weekend!