Nadat ik zaterdag was uitgekeken bij de brug, heb ik een kort kuiertje gemaakt op de westelijke oever van de Hooidamsloot. Daar lag een bootje waarop mijn naam prijkte …
Het was wat een onooglijk werkschuitje, dat wel een opknapbeurt en een kwastje verf zou kunnen gebruiken …
Morgen wat foto’s die ik aan dek van het schuitje heb gemaakt …
Afgelopen weekend is de Hooidamsbrug gedemonteerd en van zijn plaats gelicht. Ik had gehoopt wat plaatjes te kunnen schieten van het takelwerk, maar dat was in de nacht van vrijdag op zaterdag al afgerond. Op Wâldnet is daarvan wel een aantal foto’s te zien …
Toen ik zaterdag bij de Hooidammen arriveerde, reikten een immense telescoopkraan en een hoogwerker werkeloos naar de wolken …
Het brugdek lag inmiddels al op een ponton …
Een stukje verderop lagen de pilonen van de brug op een ander ponton …
Van vrijdag t/m zondag lag het scheepvaartverkeer hier helemaal stil. Het wegverkeer kon en kan gebruik maken van een pontonbrug, die hier tot eind maart blijft liggen …
Vanaf vandaag kunnen ook schepen er weer langs, daartoe wordt de pontonbrug t.b.v. de passage van een schip tijdelijk opzij gevaren, zoals op een filmpje op de website van de gemeente Smallingerland te zien is …
Zaterdag ben ik lopend over de pontonbrug gegaan, maar binnenkort zal ik er vast ook nog wel eens met de auto over komen, en natuurlijk neem ik dan de middelste rijbaan …
In de komende maanden worden het elektrische deel en het brugdek volledig vernieuwd, andere onderdelen van de brug worden gerenoveerd. Als het allemaal goed verloopt, wordt de geheel vernieuwde brug eind maart weer herplaatst. Wat zal hij lachen …
Sinds de demping van de Drachtster Vaart aan het eind van de zestiger jaren heeft de gemeente Smallingerland nog slechts één beweegbare brug, de Hooidamsbrug in het westelijk deel van de gemeente. Hieronder een foto van de brug gezien vanaf de zuidkant bij De Veenhoop …
De brug vormt de enige verbinding over de weg voor de bewoners van de Hegewarren met de rest van de wereld en kruist de drukke vaarweg naar de haven van Drachten. Kortom: de Hooidamsbrug is een belangrijke verbindingsschakel voor de gemeente. Op de onderstaande foto is de brug te zien vanaf de noordkant …
De laatste keer dat ik op de brug heb staan fotograferen, was op dinsdag 4 januari, vlak nadat het vaarverbod was opgeheven en een eerste schip de ijsvloer had uiteengereten en een lang lint van schotsen restte …
De brug maakte allerminst een solide indruk. Hij leek met kabels en linten op provisorische wijze bijeen te worden gehouden …
De werkelijkheid was iets minder erg, maar veel scheelde het niet, want er zijn al langere tijd problemen met de bediening van de brug …
Regelmatig deed zich een storing voor, die problemen voor het weg- of het waterverkeer tot gevolg had …
Het was duidelijk: dit was een brug met verdriet …
Wordt vervolgd …
Normaal gesproken ziet de constructie van de fietsbrug de Slinger in onze woonplaats er zo uit …
Normally the construction of the bicycle bridge ‘the Garland‘ in our hometown looks like this …
Ter gelegenheid van de kerstdagen is hij tijdelijk veranderend in een reusachtige kerstboom …
For Christmas it’s been changed into a giant Christmas tree …
Noflike Krystdagen oftewel Gezellige Kerstdagen voor jullie allen …
Merry Christmas for all of you …
Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo … Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Gezellige kerstdagen!… – … Merry Christmas!
Ter hoogte van de boom, die de zware sneeuwlast van maart 2005 niet kon dragen, hoorde ik plotseling het geroffel van een specht …
Dankzij een paar nieuwe roffels zag ik hem wonderwel snel zitten. Juist op het moment dat ik hem ook door het oog van de camera in beeld had, draaide hij zich om en vloog hij weg …
Toen ik een half uurtje later even lekker in het zonnetje van een rokertje zat te genieten, zag ik ineens iets bewegen op een boomstam iets verderop …
Het duurde even, maar uiteindelijk kreeg ik toch de bron van die beweging in het vizier. Heel even zat ik oog in oog met een boomklever …
Terwijl het beestje weer ijverig over boomstam en takken heen en weer flitste, lukte het om nog twee foto’s van hem te maken …
Alsof het allemaal nog niet mooi genoeg was geweest, begon de bonte specht ook nog weer te hameren. Ditmaal kreeg ik hem in een mooie karakteristieke houding voor de lens. Het was alleen jammer dat de zon op dat moment net achter de wolken verdween …
Kwalitatief halen mijn vogelfoto’s het nog steeds niet bij die van een aantal andere bloggers, maar met een bonte specht en een boomklever binnen een uurtje was mijn dag weer helemaal goed. 🙂
We verlaten de ‘nieuwbouw’ van de Ecokathedraal en gaan op weg naar de oudere bouwwerken, die hier en daar al flink zijn overwoekerd door diverse planten, vooral bodembedekkers en klimmers doen het goed. De door het bos slingerende paadjes worden enigszins begaanbaar gehouden, door al te hinderlijke wildgroei af en toe wat bhij te snoeien, maar verder wordt er geen onderhoud gepleegd. Goed schoeisel is aan te bevelen, want de paadjes slingeren zich niet alleen tussen de bomen en bouwwerken door, maar er moet ook gedaald en geklommen worden, en dat valt zeker met de veelal glibberige herfstbladeren op de paadjes nog lang niet mee …
Enfin, de foto’s spreken voor zich, daarom laat ik jullie verder zonder commentaar even ronddwalen in de kleine jungle van de Ecokathedraal …
Morgen nog een paar vogels die ik maandag in de Ecokathedraal heb gespot.
“Mij lijkt het heel gevoelig voor de jeugd die het als Lego kan gaan zien …” en “Ik dacht hetzelfde idee als Sjoerd, zou de jeugd niet …”, luidden twee reacties n.a.v. het eerste logje over de Ecokathedraal van gisteren. Wel, gelukkig valt dat tot dusverre reuze mee. Er wordt al bijna 30 jaar aan het project gewerkt, en voor zover ik weet, is er nog nooit sprake geweest van vernieling of baldadig gedrag. De enige jongeren die ik er ooit heb getroffen, waren in oktober 2006 zeer serieus bezig met filmopnamen …
Bankjes staan er niet in de Ecokathedraal, het is dan ook geen attractie in de normale zin des woords. De Ecokathedraal is een werkplaats waar Louis le Roy al vanaf 1982 restmateriaal van stratenmakers (zoals stoeptegels, klinkers, stoepranden en betonnen paaltjes) op elkaar stapelt. Zo bouwt hij een Ecokathedraal. Hij metselt niet, maar stapelt. Zo nu en dan wordt er weer nieuw materiaal gestort, waarmee Le Roy aan het werk gaat. Het werk van Le Roy, die inmiddels 86 jaar is, wordt nu voortgezet door een groepje vrijwilligers …
Dat er geen bankjes staan, kan mij er niet van weerhouden om regelmatig even een fotokuiertje te maken in de Ecokathedraal. Er is altijd wel ergens een muurtje waar ik even op kan rusten. Voorzichtig, dat wel, want alle materiaal wordt zonder gebruik van metselspecie met de hand los opgestapeld …
In een artikel “De koning en zijn ecokathedraal” komt Louis le Roy aan het woord:
“Stel dat de mensen in de Middeleeuwen tijdens hun leven het eindproduct van hun werk wilden zien. Dan zou er nooit een kathedraal gebouwd zijn.” Le Roy is een professor met de eeltige handen van een bouwvakker. Waarom is hij zo scherp op bouwen zonder technische hulpmiddelen? ‘De mens moet weer leren zijn energie te gebruiken,’ meent hij ...
“Dat noem ik vrije energie. We zoeken ons rot naar olie en gas en gooien menselijke energie weg. In de grote steden barst het van de werklozen. Ik heb decennia lang in mijn eentje aan een Ecokathedraal gebouwd en zo zie je dat de mens met zijn vrije energie geweldig kan presteren. Laten we die energie nu eens wereldwijd inzetten, het is een schone energie die nota bene iedereen bezit. Laten we weer menselijke arbeid inzetten en zo de werkloosheid oplossen en een bijdrage leveren aan wat ik een dubbelstad noem, een stad van vrijheid en de echte stad, een plek waar men spelenderwijs kan bouwen.”
Ik kom er graag, omdat de Ecokathedraal in ieder seizoen zijn eigen charme en sfeer heeft. In lichamelijk opzicht moet ik nadien steevast de tol betalen voor de inspanning die het klimmen en dalen me kosten, maar dat is het me elke keer weer waard, want ik kom er in mentaal opzicht steeds weer heerlijk opgefrist vandaan …
Morgen zal ik hier wat bouwwerken laten zien, die in de loop der jaren deel zijn gaan uitmaken van de natuur.
Afanja's Weblog 