
Groeten uit Nederland


Toen mijn fotomaatje Jetske me vorige week vroeg of ik nog wensen had voor mijn verjaardag, antwoordde ik simpelweg en met een brede glimlach: “Jawel, ik wil vooral graag een gezellige dag.”
“Mooi,” repliceerde Jetske, “dan krijgen jij en Aafje voor je verjaardag een vaartochtje cadeau … als dat jullie gezellig lijkt tenminste …,” voegde ze eraan toe. Dat leek me een prima plan, maar dan wel onder de voorwaarde dat wij voor een goed gevulde mand met proviand mochten zorgen …
En dus zaten we maandagochtend rond 11:00 uur midden op de Bovenwijde aan de koffie met oranjekoek. Met een temperatuur rond de 24 graden was het een stuk aangenamer dan in het tropische weekend dat we net achter de rug hadden. Omdat intussen ook de noordelijke bouwvakvakantie voorbij is, was het er nog weer een stuk rustiger dan vorige week. Die enkele passerende zeilpunter vormde eerder een verrijking dan een verstoring op het water …

Een klein uurtje later passeerden we op onze route tussen de Bovenwijde en Westeinde de steile fietsbrug waar ik vorige week ook al met Jetske onderdoor was gevaren …

Tegen enen werd het tijd voor de lunch, daartoe gingen we voor anker in de buurt van de jachthaven van Belt-Schutsloot. Nadat we een lekker koel glaasje witte wijn hadden gedronken, lieten we ons de broodjes goed smaken …
Even werd de stemming hier gedrukt, omdat Aafje een sms-je van zoon Nils kreeg. De familie is met vakantie in Zuid-Duitsland. Tijdens een eerste fietstochtje maakt kleinzoon Tijmen iets teveel vaart tijdens zijn eerste kennismaking met een lichte afdaling in heuvelachtig terrein. Een waarschuwing van papa leidde wellicht tot enige paniek en te fors remmen, waardoor Tijmen in volle vaart onderuit ging. Het gevolg: een ritje met de ambulance naar het ziekenhuis, waar twee hechtingen en vier hechtpleisters werden aangebracht op zijn kin. Hopelijk houdt hij er geen groot en vervelend litteken aan over. Voorlopig wil hij in Duitsland in elk geval niet meer fietsen …

Nadat we dit verhaal een plekje hadden gegeven, zetten we onze tocht voort. Met een glaasje wijn achter de knopen en wijdere wateren voor de boeg, durfde ik het wel aan om het roer een tijdje ter hand te nemen, zodat de beide dames even genoeglijk konden bijpraten. Jetske spotte op een bepaald moment een fraaie halo en ze was wel zo vriendelijk om mij daar ook even op te wijzen. Ik waagde het erop om het sturen even te combineren met fotograferen …

Een tijdlang ging het varen me zelfs op wat smallere wateren goed af, maar toen we tegen drie uur ’s middags de kabelpont bij Jonen naderden, dreigde het even mis te gaan. Zo’n sloep laat zich prima besturen zo lang je maar wat snelheid houdt, maar dat kon op dat moment niet vanwege de vermaledijde kabels van die pont, die de sloep dreigden te doorklieven. Nadat ik al flink vaart had geminderd schakelde ik de motor in de achteruit. Daar werd het echter niet veel beter van, want achter ons kwam een andere sloep snel naderbij. Toen onze sloep als gevolg van mijn onhandige manoeuvres volledig uit het roer begon te lopen, was voor Jetske het moment aangebroken om het roer toch maar weer over te nemen … Pffffff …

Gelukkig kreeg ik enige tijd later op het bredere water van het Giethoornse Meer de kans om me te rehabiliteren. Hoewel Jetske me netjes de koers tussen de boeien door had aangewezen, kon ik het niet laten om een paar maal soepel een rondje om een ton te maken. Daarbij vroegen we ons af waarom er tie ribs op de bovenkant van die boeien zijn gebonden. “Mogelijk zijn ze bedoeld om te voorkomen dat rustende watervogels ze onder kakken,” filosofeerde Jetske. Maar in dat geval lijken ze hun doel voorbij te schieten. Als iemand weet waarom die tie ribs erop zitten, dan zou ik dat graag eens horen …

Rond zes uur naderden we de thuishaven van ‘de Vrijbuiter’ weer. We hadden intussen ruim zeven uur op het water gezeten, maar de tijd was werkelijk omgevlogen …

Met behulp van een tracking app op mijn iPad heb ik een routekaartje gemaakt, daaruit werd duidelijk dat we in 7 uur en 38 minuten een afstand van 42,9 km hebben afgelegd door de Weerribben en de Wieden …

Jetske bedankt, het was een geweldige verjaardag!
Deze prachtige vaartocht was echter niet alleen een mooi verjaardagscadeau, het was ook meteen het begin van Aafje’s vakantie. Echt grote plannen hebben we niet, behalve dat Aafje wat extra dingen in en rond huis wil doen, zullen we de komende tijd eens wat vaker samen een dagtripje maken.
Wij gooien de trossen los om op deze heuglijke dag nog eens een paar uur te varen en wat te dobberen …

Woensdag heb ik samen met mijn fotomaatje een vaartochtje gemaakt door De Wieden (kaart Google Maps) …
Wednesday I made a small trip on a boat with a friend at some lakes (map Google Maps) …

Ongeveer vijf minuten nadat we op de Belterwiede langs een grote groep zwanen waren gevaren, vlogen ze ineens allemaal op …
About five minutes after we passed a big group of swans on a lake, they all took off from the water…

Eigenlijk zag ik het net wat te laat, want ik heb de lange aanloop over het water gemist, maar het was desalniettemin een indrukwekkend gezicht …
Actually I was just a few moments too late, becaused I missed their long run on the water, but still it was an impressive sight …

Het is jammer dat jullie het zwiepende geluid van al die grote vleugels niet kunnen horen, het was echt prachtig …
It’s a pity you can’t hear the swaying sound of all those big wings, it was wonderful …

De lucht was niet bijster interessant, maar hij werd fraai gekleurd door de zwanen.
The sky wasn’t very interesting, but it was nicely colored by the swans.
Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...
Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!
Mijn fotomaatje had een prima dag uitgezocht om me uit te nodigen voor een vaartochtje door De Wieden, want het was gisteren op het water beter uit te houden dan op het land …

Om lekker wat te kunnen dobberen moest er een trucje worden uitgehaald, want op de Belterwiede stond zoveel wind, dat we zonder gebruik te maken van de motor van de sloep al snel van de ene kant van het meer naar de andere kant gedreven zouden zijn. Om dat te voorkomen werd het anker uitgeworpen. Omdat het anker nauwelijks grip kreeg in de bodem, dobberden we nu zachtjes voort in de verkoelende wind …

Voor de zeilers en surfers was het een topdag, regelmatig scheerde er links of rechts een zeilboot of een surfplank langs ons heen …

Het was een heerlijke dag, zo kom ik de warmte wel door. 🙂
Volgens het KNMI wordt het een warme en broeierige dag, met maximumtemperaturen van 24 in het noordwesten tot rond de 30 graden in het zuiden.
Een prima dag om maar lekker wat te dobberen op open water, lijkt me …

“Een Toyota met pech aan de kant van de weg, dat maak ik niet zo vaak mee,” zei de man van de Wegenwacht lachend, terwijl hij gisterochtend rond 10:30 uur uit zijn gele auto stapte en zijn oranje jas aantrok. “Tja, het is voor mij ook de eerste keer in de bijna 30 jaar dat ik Toyota rijd,” antwoordde ik.
Een kleine 20 minuten eerder was me door een vreemd geluid en een achter me rijdende automobilist die me lichtsignalen gaf duidelijk geworden dat er iets niet helemaal in de haak was met onze ouwe trouwe Corolla. Nadat ik de auto met de alarmlichten aan op de vluchtstrook van de A32 ter hoogte van hectometerpaaltje 30,4 Li tot stilstand had gebracht, werd duidelijk wat er aan de hand was. De beugel die de uitlaat aan de achterzijde omhoog moest houden, was losgeraakt …

Blijkbaar had ik zondagavond iets dergelijks aan voelen komen, want ik had mijn mobieltje niet alleen bij me, maar ik had het apparaat nog opgeladen ook. En dus konden het thuisfront, de Wegenwacht en mijn fotomaatje -naar wie ik op weg was- op de hoogte worden gesteld van mijn malheur. Omdat ik tussen Wolvega en Steenwijk stond, stelde mijn fotomaatje voor om me daar maar even gezelschap te komen houden. Aangezien de Wegenwacht eerder ter plaatse was dan Jetske, maakte zij echter een vergeefse rit naar Wolvega. De man van de Wegenwacht bond de uitlaat provisorisch vast met ijzerdraad en stelde voor om vervolgens over de vluchtstrook naar de afslag Steenwijk-Noord te rijden. Terwijl hij de zaak daar verder vastzette, wist Jetske ons op weg terug naar huis te lokaliseren. En dus werd het pechgevalletje meteen even op beeld vastgelegd …

Al met al zaten Jetske en ik een uurtje later dan gepland aan de koffie. Omdat er intussen ook een paar fikse regenbuien passeerden, besloten we de plannen voor de rest van de dag maar te wijzigen. We hadden gepland om een vaartochtje te maken in de buurt van Giethoorn, maar dat leek ons gezien de (weers)omstandigheden toch niet verstandig. Nadat Jetske me een rondleiding door de volledig opgeknapte tuin had gegeven en we een hapje hadden gegeten, besloten we een fotokuiertje te maken in de Weerribben …

Onderweg naar een zogenaamde ‘observatiewand’, zeg maar een vogelkijkhut zonder dak, kwamen we langs een oude keet die midden in het rietland stond. Mogelijk wordt de keet in winter en voorjaar gebruikt als schaftkeet van rietsnijders …

Van achter de observatiewand hadden we mooi uitzicht over een groot petgat. Erg veel was er overigens niet te zien, de meeste vogels hielden zich schuil. Het beeld werd bepaald door de donkere wolken die in hoog tempo over de watervlakte dreven …

Eén vogeltje wilde wel even een uitzondering maken door zich met een leuk, maar kortdurend showtje aan ons te vertonen. Driftig naar vliegjes happend trippelde het kwikstaartje heen en weer over de grote bladeren van waterlelie en gele plomp …

Terwijl het riet door de harde wind bijna plat tegen de grond werd geblazen, waren wij enige tijd later net op tijd terug bij de auto, want al snel sloeg een striemende regen tegen de autoruiten. Het was een andere dag geworden dan we ons hadden voorgesteld, maar het was er weer niet minder gezellig om …

Aan het eind van de middag heb ik onze ouwe trouwe Corolla gisteren afgeleverd bij de garage. Daar wordt de uitlaat vandaag weer vakkundig vastgezet, en hopelijk komt ons voertuig ook meteen zonder andere problemen door de APK.