Het was tot dusver niet bepaald een goed jaar voor de macrofotografie, maar sinds eind juni heb ik toch een aantal kansjes kunnen benutten. Zo streek deze zweefvlieg vorige week naast me neer toen ik even bij de vijver zat …
Ik verbeeldde me dat hij even zijn voorpootjes samenvouwde om me vervolgens – recht in de lens kijkend – met een licht knikje te bedanken voor de fraaie portretjes die ik van hem had gemaakt … 🙂
Behalve diverse juffertjes kreeg ik tijdens mijn wandeling in De Deelen ook nog een gaasvlieg voor de camera. Hij wilde net lang genoeg blijven zitten om één scherpe foto van hem te kunnen maken. Maar op het moment dat ik afdrukte bleek hij toch net een kleine beweging omhoog te hebben gemaakt, waardoor de topjes van zijn antennes net buiten het kader vielen …
Ik heb eerlijk gezegd geen idee wat voor vlieg dit is …
Maar ik weet wel dat hij op een in de wind heen en weer wiegende boterbloem zat …
Terwijl ik gisteren aan het eind van de ochtend een bakje koffie dronk op het terras, hoorde ik vrijwel voortdurend het gezoem van bijen bij de blauwe druifjes, die in een bak op de terrastafel staan …
Dat bracht me op het idee om er ’s middags eens goed voor te gaan zitten om voor het eerst dit jaar weer eens wat macrofoto’s te maken …
Het is elk voorjaar weer even wennen om met het macrolensje te werken, maar hoewel de blauwe druifjes af en toe flink heen en weer bewogen in de wind en ondanks het feit dat de bijen zich nauwelijks enige rust gunden, heb ik toch een paar foto’s kunnen maken waar ik best tevreden over ben …
Daarmee verklaar ik het macroseizoen officieel voor geopend. Hoeveel macrofoto’s dat op korte termijn zal opleveren, is o.a. afhankelijk het weer. Met de zon schijnt het voorlopig wel goed te zitten, maar de temperaturen lijken na de uitschieter van gisteren voorlopig weer aan de lage kant te blijven …
Zaterdagmiddag deed ik weer eens een aardige waarneming in ons tuintje …
Op het raam van de schuifpui zat een struiksprinkhaan …
Door wat te spelen met verschillende standpunten, bracht ik zowel de sprinkhaan als mezelf in de wolken …
Toen ik vorige week zaterdag na afloop van een fotokuier in het Weinterper Skar terug kwam bij de auto, zat er een zwarte heidelibel op de linker buitenspiegel …
Stapje voor stapje dichterbij komend, maakte ik een paar foto’s van de libel, die er aan zijn rafelige vleugels te zien al heel wat vlieguren op had zitten …
Net toen ik dacht wel genoeg foto’s te hebben, streek er een vlieg naast de libel neer, zodat jager en prooi gezellig naast elkaar in het zonnetje zaten …
De afgelopen week zijn er in het kader van de nationale huis- en tuinspinnentelling in ons land ruim 9600 spinnen waargenomen. Dat werd vanmorgen bekend gemaakt door het VARA-radioprogramma Vroege Vogels. De kruisspin stak er, net als vorig jaar, met kop en achterlijf bovenuit met in totaal 4814 exemplaren. Daarna volgden de grote trilspin met 615 en de herfsthangmatspin met 521 stuks. Opvallend is ook het aantal zeldzame wespspinnen, maar liefst 54 exemplaren …
Ik werd in ons tuintje geconfronteerd met deze kruisspin. Toen ik hem vanaf de bovenkant probeerde te fotograferen, liep ik meteen tegen een probleem aan: stel je scherp op zijn bovenlijf zoals op de eerste foto, of stel je scherp op zijn kop, zoals op de onderstaande foto …
Om te kunnen bekijken wat zijn prooi was, moest ik hem vanaf de andere kant benaderen. Toen werd duidelijk dat hij een lieveheersbeestje te pakken had …
Nu niet meteen zeggen dat het zielig is voor dat eens zo mooie lieveheersbeestje, want dat is in feite gewoon net zo’n rover als de spin. En zo’n spin moet tenslotte ook door de tijd, ik zeg dan ook: eet smakelijk, geniet van dit kleurrijke zondagsmaaltje …
Afanja's Weblog 