Vanmorgen heb ik weer eens een ritje door het weidegebied ten westen van Drachten gemaakt …
Het was weer een dag met veel buien afgewisseld met felle opklaringen …
Dat geheel werd gelardeerd met diverse regenbogen, waarvan eentje schuil ging achter wat wuivend riet …
Een tijdje geleden trof ik een kleine pad op mijn pad
’t scheelde maar weinig, ik trapte ’t beestje bijna plat …
Vorige week zondag stond in het teken van “de laatste zomerse uurtjes” in de tuin …
Het regenachtige weer van vandaag levert een heel ander beeld op …
Maar gelukkig, ons kan niets overkomen, wij hebben een kleine waterdrager in de tuin …
Herfst … eerlijk gezegd ben ik er zelf nog lang niet aan toe, de natuur zo te zien wel …
Nadat Aafje me zaterdag had verrast met een nieuw tuinornament in de vorm van een drietal roestbruine metalen lisdodden, was het zondag extra genieten van de laatste zomerse uurtjes …
… in de tuin, het kan nu nog …
De dagen beginnen stilaan aardig te korten en de temperaturen blijven meestal onder de twintig graden steken, maar gisteren hebben we toch nog even lekker kunnen nazomeren. Terwijl we aan het eind van de ochtend bij Jetske op de camping lekker in de luwte van de septemberzon zaten te genieten, streek er diverse malen een heidelibel op een van de vrouwen neer. Aafje viel de eer te beurt om de eerste libel zacht kriebelend op haar voet te voelen landen. Een tweede exemplaar ging even later vlak boven haar knie zitten. Jetske kreeg enkele minuten later bezoek van een koppeltje heidelibellen, die alle tijd namen voor hun paringsactiviteiten op haar bovenarm …
Niet lang daarna verdween de zon langzaam, maar zeker achter een grijs wolkendek. De meteorologen hadden ons weliswaar nog net wat meer zon en warmte belooft voor deze derde zondag in september, maar met zoveel moois voor de lens was mijn dag in fotografisch opzicht rond het middaguur alweer geslaagd. En dat is ook wat waard. 🙂
Afanja's Weblog 