Zelfde bankje, andere libel

“Kijk, de dieren zochten je toen al op …,” schreef Sjoerd gisteren in reactie op de foto van de libel op het bankje. Nou leest Sjoerd hier al sinds ongeveer 2006 mee, dus enige voorkennis kan hem niet worden ontzegd. Hij heeft dus ook wel gelijk, want er kwam ook meerdere keren een hagedisje bij me zitten …

In de periode 2005-2015 maakte ik gemiddeld twee keer per week een fotokuier in het Wijnjeterper Schar, in het Fries: Weinterper Skar. Dit is een klein Natura 2000-gebied ten zuidoosten van Drachten. Wanneer ik daar op één van de bankjes neerstreek, kwam er regelmatig een libel of waterjuffer bij me zitten. Deze bruinrode heidelibel kwam er in september 2007 even gezellig bij …

Op een rugleuning

Aanhoudende vermoeidheid en krachteloze onderdanen weerhouden me er nog steeds van om regelmatig even een fotokuiertje te maken. Om de fleur er toch wat in te houden, doe ik voorlopig zo nu en dan een greep in mijn archief. Deze libel kwam in september 2008 naast me zitten op rugleuning van een bankje in het Weinterper Skar …

Insecten in de tuin (2)

Vandaag deel 2 van de insecten die ik de laatste tijd in onze tuin heb gefotografeerd …

Er ontbreken nog een paar prominenten zoals het lieveheersbeestje en een pantserjuffer. Maar ook minder geliefde soorten zoals de wesp en de mier heb ik nog niet mooi kunnen kieken deze zomer. Maar wie weet, misschien krijg ik daar volgende week in de verlening van de zomer nog een kansje op …

– naamgeving: Obsidentify

Insecten in de tuin (1)

De afgelopen maanden heb ik regelmatig gemopperd over het gebrek aan insecten in de tuin. Nu de zomer stilletjes naar het eind loopt, heb ik de oogst van de afgelopen tijd eens bij elkaar gezocht …

Pas sinds begin augustus heb ik wat meer soorten gezien dan alleen huisvliegen en mugjes. Maar het kan de zomer niet meer goed maken, it’s too little too late …

– naamgeving: Obsidentify

Lunch bij Ie-Sicht

Gisteren mocht ik er weer een jaartje bijschrijven, daarom heb ik fotomaatje Jetske en levensmaatje Aafje maar eens getrakteerd op een lunch bij hotel-restaurant Ie-Sicht bij de Hooidammen …

Nadat de eerste drie weken van augustus warm en zo goed als droog waren verlopen, kwam daar uitgerekend gisteren verandering in. Er trok een grijze waas over het water, die de zomerse lucht van zijn glans beroofde. Aan het begin van de middag trokken de eerste lichte buitjes over de Wijde Ee …

Daar hadden wij onder de grote parasolplu op het terras echter geen last van. Bovendien bleef de temperatuur met zo’n 22°C nog prima, zodat we onder het genot van een natje en een droogje gezellig konden bijpraten over Jetskes’ prachtige poollichtfoto’s en andere vakantieavonturen …

Het bleef nog lang gezellig, eerst op het terras, daarna elders. Proost!

Zomerse favoriet: de zonnebloem

In augustus zijn het toch wel mijn favoriete bloemen …

Daarom vandaag weer eens paar zonnebloemen, gewoon omdat het kan …

Reageren kan vandaag even niet, liken mag wel …😊🎈

Op heterdaad betrapt!

We hebben de afgelopen jaren al van alles geprobeerd in de strijd tegen slakken in de tuin. We zijn ooit begonnen met slakkenkorrels, maar dat stond ons al snel tegen en het leek niet echt te helpen. Daarna werd er kattengrit rond de voet van planten gestrooid. Toen ook dat geen succes bleek, heeft Aafje het geprobeerd met koperdraad . Ook dat leek geen slak ervan te weerhouden om zich tegoed te doen aan de hosta’s …

Nadat we in het najaar van 2023 aaltjes hadden uitgezet in de tuin, die de eitjes van slakken opvreten, leek het er in het voorjaar lang op, dat het in onze tuin meeviel met de slakkenvraat. De aaltjes leken hun werk goed te doen. Bovendien werd er ook wel eens een slak gevangen door een van de broedende merels in de tuin. In de loop van de zomer begon het beeld echter toch wat te veranderen. Enkele planten takelden zienderogen af …

Vorige week vrijdagochtend werd mijn aandacht getrokken door een roodbruine vlek in de hosta bij de vijver. Toen ik mijn blik erop gefocust had, zag ik dat het een flinke rode wegslak was, die onze hosta zienderogen liet verdwijnen. Op heterdaad betrapt!

Met frisse tegenzin heb ik hem er met blad en al uitgetrokken. Eigenlijk had ik hem ook zijn gang kunnen laten gaan, want van de betreffende hosta is intussen hoegenaamd niks meer over. Maar ik vertik het om ze te laten winnen. Volgend jaar maar weer iets nieuws bedenken. Iemand nog tips …?