Wa wit wa’t dit makke hat en wat it foarstelt …?
Wie weet wie dit heeft gemaakt en wat het voorstelt …?
Moarn mear – Morgen meer. 🙂
Tagarchief: beeld
Dipje met dooi en mist
Zo lang de F in de maand zit, is de winter nog niet voorbij, wel zitten we even in een dipje met dooi en mist …
Gistermiddag heb ik even een klein ommetje gemaakt bij De Veenhoop (kaartje Google Maps)…
Veel verder ben ik ook niet gekomen, want ik had nog maar net een paar foto’s gemaakt, toen het zachtjes begon te regenen …
Hopelijk krijgen we volgende week de zon weer wat te zien.
Vissersvrouw in de sneeuw
Nadat ik na afloop van mijn barre fotokuier langs de ijzige paaltjesrij aan het Wad weer tegen de zeedijk omhoog was geklauterd, liep ik over de kruin van de dijk in de richting van het monument ter herinnering aan de vissersramp van 1883 …
Terwijl ik daar over de trap afdaalde naar het tweelingdorp Paesens-Moddergat (kaartje Google Maps), viel mijn blik plotseling op het beeld van een moeder met kind, dat ik hier nog niet eerder had zien staan. Nu er sneeuw lag, kon ik het beeld gewoon niet missen …
Omdat dit stukje Wad bij Paesens-Moddergat een van mijn favoriete plekjes in Fryslân is, ben ik hier al vele malen geweest. Vanaf de dijk loop ik eigenlijk altijd meteen linksaf in de richting van de parkeerplaats, want meestal ben ik blij dat ik dan weer even in de auto kan zitten om mijn benen wat rust te geven. Ditmaal moest ik eerst toch maar even een stukje naar rechts …
Het beeld “Fiskersfrou” van beeldhouwer Hans Jouta blijkt hier op 7 maart 2008 te zijn geplaatst op initiatief van dorpsbelang Paesens-Moddergat. De “Fiskersfrou” is een eerbetoon aan de vrouwen van Paesens-Moddergat, die na de ramp van 1883 voor een zware taak stonden: de zorg voor de kinderen en rond zien te komen van een karig inkomen …
Bij die ramp vergingen in de nacht van 5 op 6 maart 1883 17 van de 22 schepen tellende vissersvloot van Paesens-Moddergat met man en muis. De dood van 83 dorpelingen sloeg diepe wonden in het vissersdorp. Op de laatste foto is op de achtergrond het grote monument ter herinnering aan de vissersramp te zien, dat hier in 1958 op de zeedijk werd geplaatst …
Morgen in “De lange witte winter”: heideschapen in besneeuwde duinen.
Bij Zwarte Haan
Op het ritje langs de noordwestelijke Friese Waddenkust zijn we via de Oude- en de Nieuwebildtdijk intussen terecht gekomen bij Zwarte Haan (kaartje Google Maps). Noordelijker kunnen we hier niet komen zonder natte voeten te krijgen …
Volgens verschillende bronnen is de naam Zwarte Haan ontstaan uit de oorspronkelijke Friese benaming ‘Swarte hoarne’ of ‘harne’. Dit betekent ‘Zwarte hoek’. Later is ‘hoarne’ verbasterd tot ‘hoanne’ wat Fries is voor ‘haan’. Een nabij gelegen boerderij heet nog steeds de ‘Swarte Harne’, terwijl een gerenommeerd restaurant aan de voet van de zeedijk de naam ‘Zwarte Haan’ draagt. Plaatselijk wordt Zwarte Haan wel het begin van de wereld genoemd, omdat de Nieuwebildtdijk er begint. Tot de Tweede Wereldoorlog voer hier de veerdienst tussen het vaste land en Ameland …
Zojuist ontdekte ik, dat ik precies twee jaar geleden ook een logje over Zwarte Haan heb gepubliceerd, maar gelukkig zag het er aan de landzijde van de dijk heel anders uit dan in augustus 2010. Om te beginnen zijn er een hek en een paar grote kooien met stenen geplaatst. Tussen die kooien bevindt zich een draaihekje, dat fietsers en voetgangers toegang geeft tot de dijk. Op de kooien zijn verschillende informatiepanelen en een soort herinneringsplaquette voor de Friese politica Anita Andriesen (1957-2008) aangebracht, daarover morgen meer …
Het beeld ‘De Slikwerker’ staat nog steeds stevig op zijn voetstuk halverwege de dijk. Het bijbehorende informatiepaneel, dat tot vorig jaar naast het beeld op de dijk was aangebracht, heeft intussen een plekje gekregen op één van de kooien met stenen …
De tekst op dit bord is niet opgesteld in het Fries of het Nederlands, maar in het Bildts. De streek waar we hier zijn, heet ‘Het Bildt, deze naam verwijst naar het ontstaan van het land hier als aangeslibd op ‘opgebild’ land. Het waren vooral dijkwerkers uit Zuid-Holland die vanaf 1505 dijken bouwden rond Het Bildt. De nakomelingen van deze Zuid-Hollanders vermengden hun taal met het Fries. Daarom is het Bildts dat hier gesproken wordt in feite een Hollands dialect …
Op de dijk bij Zwarte Haan staat ‘De Slikwerker’, een bronzen beeld van een landwerker ter ere en nagedachtenis aan de mannen die Het Bildt hebben ingepolderd. Met niet meer dan schop en kruiwagen werden de Oude- en Nieuwebildtdijk aangelegd en werden de polders drooggelegd …
Zo, genoeg informatie eerst. Het wordt tijd om de dijk weer eens te beklimmen. Behalve dat je er een heerlijk weids panorama over het Wad krijgt voorgeschoteld, valt er ook bovenop de dijk wat nieuws te zien. Maar wel voorzichtig, want zoals op de borden te zien is, mag er hier maar bar weinig … 😉
Afanja's Weblog 