Buien boven de polder

Bijna terug bij de auto heb ik nog even een kort rustmomentje gepakt op de grote rood met witte paddenstoel, die scheef tegenover de boerderij ‘Heydhuysen’ staat. Ik zat te twijfelen of ik nog even door zou rijden naar Bakkeveen of dat ik huiswaarts zou gaan. Ik besloot het laatste te kiezen, want mijn benen zaten aan hun taks na twee fotokuiers …

Nog maar net onderweg stelde ik mijn plan bij. Zodra ik buiten het bos meer zicht kreeg op de lucht en de horizon, zag ik dat de lucht betrokken was geraakt en dat er vanuit het noorden donkere wolken opdoemden. Daarom besloot ik de openheid van het polderland bij Oudega en Earnewâld nog maar even op te zoeken. Enige tijd later stond ik in de Jan Durkspolder …

Terwijl ik me bezighield met het jongvee op de voorgrond en de ontwikkelingen in de lucht op de achtergrond, slikte ik mijn medicijnen, dronk ik wat water en nuttigde ik een stuk koek …

Na ongeveer een kwartier gingen plotseling de hemelsluizen open en verdween het jongvee in een gordijn van water. Zodra het enkele minuten later weer droog was, startte ik de auto om een stukje in de richting van Earnewâld te rijden …

– wordt vervolgd

Naar het Witte Meer

Behalve bij Heidehuizen ga ik in het najaar ook graag even het bos in bij de parkeerplaats aan de Poostweg bij Olterterp. Toen ik er vorige week dinsdag was, kleurden de beuken aan de Scherpschutterslaan nog vooral groen. De kruinen waren al goeddeels kaal, een teken van achteruitgang van de bomen …

Terwijl ik even later over een zijpad naar het Witte Meer liep, glinsterden de natte takjes en twijgen vrolijk tussen gekleurde herfstbladeren in het zonlicht …

Een etage lager lagen duizenden druppels in het tegenlicht op het mos te fonkelen als kleine diamantjes …

Al snel naderde ik de materiaalcontainer van de ijsclub op de oever van het Witte Meer. Deze prachtig gelegen plas in het bos fungeert namelijk in echte winters als de ijsbaan van Beetsterzwaag. Ik heb daar twee jaar geleden al eens wat over geschreven: ijsbaan de Wite Mar …

Ik heb een tijdlang lekker op het bankje op de eerste foto hieronder gezeten. Afgezien van een paar passanten die over het vlonderpad wandelden was ik er helemaal alleen …

Na de regen

Het regende zachtjes toen ik vanmorgen wakker werd. Voor de tuin is dat goed nieuws, want er is hier tot vandaag niet meer dan 11 mm regen gevallen. Het zal de vijverplanten worst zijn, water genoeg. En als er nog wat licht moet zijn, zet de gele plomp gewoon een groeispurtje in richting zon …

Intussen is het alweer een uurtje droog. Het stelde weinig voor, meer dan 3,1 mm regen is er niet gevallen. Dat zet voor de tuin geen zoden aan de dijk. Maar zodra de eerste zonnestralen de vijver bereiken, krijgt de waterlelie ineens weer een heel ander aanzien …

Nieuwe collectie druppels

Er zijn deze week weer meer dan genoeg druppels gevallen in de tuin. Omdat ik verder toch geen kant op kon, heb ik er maar weer een aantal voor jullie verzameld …

Vorige week vielen de mossen hier van het dak bij maximumtemperaturen tegen de 30°C. Zelf ben ik redelijk goed door die warmte gekomen. Mijn iLark had er meer moeite mee. Intussen weet ik dat er een beveiligingssysteem op zit, het zogenaamde BMS (Batterij Management Systeem). Om te voorkomen dat de accu gevaarlijk heet kan worden, wordt hij met behulp van het BMS tijdig uitgeschakeld …

Zo warm en droog als het vorige week was, zo kil en nat is het deze week met op dinsdag en woensdag maxima van nog net geen 14°C. Die grote verandering van temperatuur en luchtvochtigheid was voor mijn onderdanen te groot, zodat ik weet niet verder ben gekomen dan de tuin deze week. Maar dat heeft dan toch weer een toepasselijke fotoserie opgeleverd, want de nieuwe collectie druppels was binnen …

Druppels met een rood puntje

Afgelopen week heb ik tussen de buien door af en toe weer eens wat druppels verzameld voor mijn collectie …

Daarbij ben ik speciaal weer eens op zoek gegaan naar druppels waarin ik het kleine rode puntje van de heksenbol kon vangen …

Tijdens mijn rondgang was deze langpootmug de mooiste bijvangst die zich aandiende …

Een slow motion experimentje

Spelenderwijs leer je een camera het best kennen, daarom heb ik gisteren eens wat gespeeld met de slow motion functie van de Sony RX10 IV. Het zijn nog bepaald geen superstrakke beelden, maar daar is het feit dat het gisteren nauwelijks licht is geweest debet aan …

Kerstslingers in de tuin

Meestal ben ik ’s ochtends rond 8:30 uur wakker, maar vandaag heb ik bijna twee uur langer geslapen. Dat voelt nog niet direct goed, want voor het eerst sinds enige tijd heb ik momenteel weer echt elastieken benen. Dat past me niet direct vandaag, maar MS slaat nu eenmaal altijd toe als het niet gelegen komt …

Afijn, met een beetje geluk trekt het straks nog wat bij. Het maakt een fotokuier in de natuur nog wat onzeker op dit moment. Maar aangezien het droog is en ik zelfs de zon al even heb gezien, moesten we zo meteen in ieder geval maar eens een blokje om gaan. Hoe dan ook, ik laat jullie hier even achter met de kerstslingers in onze tuin. Maak er een mooie dag van …