Wiete kryst – Wet christmas – Natte kerst
Tagarchief: Friesland
Noflike kryst
In de aanloop naar kerst
Versieringsgewijs maken we hier nooit veel drukte van de kerst. Tot nu toe bleef het altijd beperkt tot wat door één van ons beiden zelf gefröbelde kerststukjes en hier en daar een extra kaars of theelichtje …
Dit jaar heb ik voor de gelegenheid voor ’t eerst iets met verlichting in de tuin gedaan. Dat leverde in fotografisch opzicht dit beeld op in het weekend …
Deltawerk 1:1 – deel 3
Deel 3 van een 4-delige serie over het kunstwerk ‘Deltawerk 1:1’ in het Waterloopbos in de Noordoostpolder.
Twee betonnen loopbruggen maken ‘Deltawerk 1:1’ ook aan de binnenkant toegankelijk. Op het moment dat je tussen en onder rechtopstaande en gekantelde betonplaten van 80 centimeter dik doorloopt, ervaar je de grootsheid ervan eigenlijk pas echt goed. Je lijkt het massieve, koude beton rondom bijna te kunnen voelen …
-
- strakke weerspiegelingen
-
- gesloten eind
In fotografisch opzicht is de binnenkant van het monument zeker niet minder mooi dan aan de buitenzijde. Zeker op zo’n dag met weinig wind en een helder blauwe lucht waarop Jetske en ik er waren, ontstaat een mooi spel van lijnen, licht en schaduw. De zacht rimpelende weerspiegelingen doen de rest (zie foto linksboven). Een prettige verrassing vond ik dat verre eind van ‘Deltawerk 1:1’ in tegenstelling tot de andere kant gesloten is (zie foto rechtsboven) …
– wordt vervolgd –
Deltawerk 1:1 – deel 1
Natuurmonumenten, de tegenwoordige eigenaar van het Waterloopbos, wilde de enorme Deltagoot graag een nieuwe bestemming geven. Het samenwerkingsteam van RAAAF en Atelier de Lyon kreeg de opdracht om er een van de grootste monumenten van ons land van te maken. Die operatie kreeg in 2018 zijn beslag. De Deltagoot, die indertijd boven het maaiveld was gebouwd en daarna weggewerkt in een grote zandheuvel, werd uitgegraven. Het zandplateau rond de goot maakte plaats voor een waterpartij. Daardoor verscheen een enkele meters hoog en 240 meter lang bouwwerk, omgeven door een spiegelende vijver …
Toen ik onlangs bij mijn fotomaatje foto’s van dit bouwwerk met die prachtige weerspiegelingen zag, was ik eigenlijk meteen verliefd. Daar wilde ik zeker eens naar toe. Omdat wij op 4 december weer een afspraak voor een fotokuier hadden, stelde Jetske voor om de koe maar meteen bij de horens te vatten. De lucht was strak blauw en ze wilde er zelf ook nog eens wat foto’s van maken. En dus begonnen we rond elf uur aan een ‘rondje’ om het kunstwerk dat uit de oude Deltagoot was ontstaan.
Aan het eind van die dag kwam ik met ruim 200 foto’s thuis. Zo’n 150 daarvan heb ik verwerkt in 4 diaseries van ca. 4 minuten met een achtergrond muziekje. Vandaag deel 1 van ‘Deltawerk 1:1’, een ode aan de Deltawerken …
– wordt vervolgd –
Een vreemd bouwwerk
Kijkend naar de onderstaande foto zou de indruk kunnen bestaan dat ik weer eens een bezoek aan de Ecokathedraal bij Mildam had gebracht. Dat is echter een misvatting. Deze foto’s heb ik in april 2011 gemaakt in het Waterloopbos bij Marknesse. Dat zit zo …
Toen ik de afgelopen periode bij mijn fotomaatje en verschillende andere bloggers foto’s zag verschijnen van het Waterloopbos, bedacht ik me ineens dat ik daar toch ook al eens was geweest samen met mijn fotomaatje. Gek genoeg kon ik de foto’s van dat bezoek niet terugvinden, niet op mijn weblog en in eerste instantie ook niet in mijn archief. Uiteindelijk heb ik ze na een intensive speurtocht in de krochten van mijn digitale archieven in ieder geval gedeeltelijk teruggevonden …
Vorige week ben ik samen met Jetske opnieuw naar het Waterloopbos geweest. Voordat ik de foto’s daarvan laat zien, wil ik de komende dagen toch nog maar even wat van de foto’s uit 2011 de revue laten passeren. Al was het maar vanwege het feit dat ze in schril contrast staan met de foto’s die ik er vorige week heb gemaakt …
– wordt vervolgd –
Winterkoning bij de krabbenscheer
Ook in de vijver lag de waterspiegel er gisterochtend volkomen roerloos bij. Een mooie gelegenheid om even een blik te werpen op de ‘verdronken’ krabbenscheer. Ik blijf het boeiend vinden om te zien hoe die wonderlijke waterplanten in het najaar naar de bodem zakken, om in het voorjaar weer naar de oppervlakte te komen …
bij de vijver
‘verdronken’ krabbenscheer
Toen ik daar zo stond, hoorde ik ineens een geluid dat ik nog niet eerder in onze tuin had gehoord. Ik kende het echter wel … volgens mij had ik het al eens bij mijn fotomaatje Jetske in de tuin gehoord. Het leek me de roep van een winterkoninkje. Terwijl ik me op de hazelaar richtte, hoorde ik even later niet alleen het wat tikkende geluid weer, maar toen herkende ik ook het kenmerkende staartje van de winterkoning. Hij zat onder in de hazelaar …
Natuurlijk had hij een plekje in fel tegenlicht uitgekozen. Het zijn dan ook geen wonderschone plaatjes geworden, maar omdat het ’t eerste portret van een winterkoning in eigen tuin betreft, kan het wat lijden vind ik. Daar komt nog bij, dat hij op de laatste foto net een sprongetje teveel omhoog maakte, waardoor hij een gescalpeerde indruk maakt, maar een kniesoor die daar op let …
winterkoninkje
‘gescalpeerde’ winterkoning
Afanja's Weblog 