Hoe en wat 2019 – 2

Februari 2019 ging van start met een klein winters nabrandertje. Er viel wat lichte sneeuw en er volgden een paar nachten met lichte vorst. Met een laagste temperatuur van -1,2 ºC stelde het opnieuw niks voor. Nadat de tuin even weer een licht winterse aanblik had gehad, was het gedaan met de winter van 2018-2019.

Met een gemiddelde temperatuur van 6,4 ºC tegen 2,3 ºC normaal was februari record-warm. Met 26 mm neerslag tegen normaal 41 mm was het ook een droge maand …

Naar mate de tijd verstreek, stegen de temperaturen die maand tot uitzonderlijk hoge waarden. Op 25 februari zag ik bij Oudega de eerste koeien buiten lopen. De hoogste temperatuur van de maand verscheen twee dagen later op de thermometer in onze tuin: 18,8 ºC. Die dag maakten Jetske en ik voor de tijd van het jaar opvallend luchtig gekleed een fotokuier in de Jan Durkspolder. Op het pad naar de grote vogelkijkhut raakten we in gesprek met enkele vrijwilligers van It Fryske Gea, die de wilgen aan het knotten waren ….

Hoe en wat 2019 – 1

In voorgaande jaren blikte ik aan het eind van het jaar nog wel eens terug op het weer en aardige fotomomenten en zo. Daar ben ik ditmaal in december niet aan toegekomen, omdat er nogal wat tijd is gaan zitten in de diaseries over de Deltagoot en de videoserie over de salamanders. Daarom heb ik besloten om het jaar nu maar eens met een soort van terugblik te beginnen …

Na een stormachtige nieuwjaarsavond keerde de rust terug, maar de storm had wel een hoop ellende met zich meegebracht. Vlak ten noorden van de Waddeneilanden verloor de oceaanreus MSC Zoë enkele honderden containers. Het gevolg was een enorme vervuiling van het kwetsbare gebied, die nu nog op veel plaatsen in de natuur zichtbaar is.

Van 22 tot 26 januari hadden we hier wat sneeuw. Het was maar een laagje van enkele centimeters, maar het leverde wel weer sfeervolle plaatjes op, zoals van het roodborstje dat weer in onze tuin bivakkeerde. In de Jan Durkspolder kon ik zelfs enkele schaatsers op een heel dun laagje ijs betrappen …

Veel stelde het winterweer niet voor, in januari telde ik slechts 11 x nachtvorst, waarvan 3 x matig. De laagste temperatuur was -6,6 ºC op 25 januari, de hoogste temperatuur was 8,3 ºC op 13 januari 2019. De gemiddelde temperatuur kwam in ons tuintje in januari 2019 uit op 2,9 ºC tegen normaal 2,2 ºC.

Hoe groot de verschillen waren, is mooi te zien op twee foto’s van een sprong reeën in de Jan Durkspolder. Op 24 januari lag er een laagje sneeuw, vijf dagen later leek het op dezelfde plek wel voorjaar …

Lokkich 2020!

Hjoed beskôgje ik in ‘like’ as in goeie winsk foar 2020. Lekker maklik no …!?

Vandaag beschouw ik een ‘like’ als een goede wens voor 2020. Lekker makkelijk, toch …!?   😉

Today I consider a ‘like’ as a good wish for 2020. Nice and easy, right …!?

’t Jaar uit met Sint Thomas

Onze kerst- en nieuwjaarskaart had ik dit jaar gemaakt met een foto van de klokkenstoel bij de Sint Thomaskerk in Katlijk, dat is Ketlik in het Fries of Le-chat-mort zoals de Fransen plegen te zeggen …

In Katlijk stond in 1254 al een kapel. De huidige kerk uit 1525 is een laat-gotische kerk zonder toren. Daarom staat vlak naast de kerk een dubbele klokkenstoel met zadeldak. De twee klokken uit 1952 vervangen de originele twee klokken die in 1943 door de Duitse bezetter waren gevorderd. De klokken worden geluid voor het aankondigen van kerkdiensten en het Sint-Thomasluiden

Het Sint-Thomasluiden is een eeuwenoude traditie, waarbij tussen 21 december en 31 december klokken worden geluid. Door het luiden van de klokken zouden de kwade geesten worden verdreven. Het is van oudsher vooral traditie in zuidoost Fryslân waar veel vrijstaande klokkenstoelen staan, die probleemloos geluid kunnen worden door het volk …

Het Sint Thomasluiden staat helaas al enige jaren onder druk. Voor zover mij bekend worden de klokken tegenwoordig alleen nog geluid in Katlijk en Oudehorne. De jeugd heeft andere besognes tegenwoordig. Wel wordt geprobeerd om jongeren d.m.v. een klokkenluidcursus bij het Sint Thomasluiden te betrekken …

Natuurlijk moest het touw even worden betast tijdens het bezoek aan de klokkenstoel eind oktober. Daar hebben we het ook maar bij gelaten …

Met een woord van dank aan allen die dit jaar als lezer of actieve volger op enigerlei hebben bijgedragen aan dit weblog, wens ik jullie allen een rustige en veilige jaarwisseling, gevolgd door een gelukkig en bovenal gezond 2020. Het luidruchtige geknal laten we aan anderen over, wij laten slechts voorzichtig één kurkje knallen …

Salamander TV – deel 2

De laatste dagen van juni en de eerste dagen van juli heb ik heel wat uurtjes aan de rand van de vijver gezeten om videobeelden van de salamanders te maken. Dat was echter allerminst een straf, want het was mooi weer. Maar belangrijker nog: het bekijken van die aandoenlijk ogende salamanders bleek een knap verslavende bezigheid te zijn.

Het werd al snel duidelijk waar de in- en uitgang van hun grotwoning zich bevond. Regelmatig was het bij een holte onder één van de stenen namelijk een komen en gaan van salamanders die naar binnen gingen of juist naar buiten kwamen. Die in- en uitgang komt in ‘Salamander TV – deel 2’ enkele malen in goed beeld …

– wordt ooit vervolgd –

Salamander TV – deel 1

Terwijl ik eind juni op een mooie zaterdagmiddag de bloemetjes van de krabbenscheer in de vijver stond te bekijken, zag ik plotseling onder water iets bewegen, en het was zeker geen vis. Na enige tijd werd me duidelijk dat er salamanders in onze vijver huisden. En niet 1 of 2, maar mogelijk een hele kolonie. Af en toe zag ik drie, een enkele maal zelfs vier salamanders tegelijk door het water zweven.

De eerste screenshots heb ik al op 5 juli laten zien. Aan de rest ben ik vanwege mijn pijncrisis vervolgens niet meer toegekomen. Vijf zonnige filmdagen in juni en juli, en vele uurtjes monteren in de afgelopen dagen hebben nu geresulteerd in 3 korte films van resp. 6, 7 en ruim 5 minuten. Voor wie na de kerstdagen wel wat slow tv kan gebruiken presenteer ik Salamander TV, vandaag deel 1:

– wordt vervolgd –

De heksenbol in ’t licht

Een van mijn verjaardagscadeaus dit jaar was een prachtige rode heksenbol, die ik van mijn fotomaatje heb gekregen. Die heksenbol is een glazen bol waarin rode en enkele gele vlekken zijn meegeblazen. Dat geeft overdag een mooi effect wanneer hij uit de schaduw van de hazelaar tevoorschijn komt. Hij staat met de daarvoor bedoelde opening naar beneden op een stok in de tuin. …

Omdat ik in die tijd vanwege gezondheidsperikelen maar heel weinig blogde, heb ik daar op mijn weblog eigenlijk nog helemaal geen aandacht geschonken. Dat gemis probeer ik nu goed te maken …

Nadat ik er onlangs wat led-lampjes in had gedaan, speelde de heksenbol gisteren de hoofdrol in de korte video ‘Wiete kryst – Wet christmas’. Vandaag laat ik hem nog even schitteren met wat speels fotowerk. De eerste vier foto’s heb ik gemaakt op een regenachtige avond …

De heksenbol heeft een prominent plekje bij de vijver gekregen. Dat biedt extra mogelijkheden om er in fotografisch opzicht wat mee te spelen. Gisteren was in de video al te zien dat de weerspiegeling mooie bewegingen kan opleveren. Daartoe heb ik buiten het zicht van de camera af en toe een paar druppels water in de vijver laten vallen. De laatste drie foto’s zijn op een windstille namiddag gemaakt …

Op de foto hierboven zou je kunnen denken dat je omhoog kijkt, maar het tegendeel is waar …Je kijkt naar de roerloze weerspiegeling in de vijver. De foto van die weerspiegeling heb ik vervolgens nog eens gespiegeld, zodat het lijkt alsof je omhoog kijkt. Een wide-shot vanaf dezelfde plek laat mooi de heksenbol èn zijn weerspiegeling zien. Samen met de verlichting van het voederhuisje hebben wij zo kerstsfeer genoeg in de tuin …

Nogmaals dank voor het mooi cadeau, Jetske, je ziet dat je heksenbol zomer en winter van pas komt. Want zeg nu zelf … is het zo niet net een echte kerstbal …!?