In Dr8888 kun je 8888 verw8888

Drachten is de afgelopen 75 jaar uitgegroeid tot een groot dorp met stedelijke allures. om het centrum leefbaar te houden is het gemeentebestuur de laatste tijd hard bezig om het autoverkeer in het centrum te ontmoedigen. In het kader daarvan is er onlangs op het grootste parkeerterrein in het centrum een parkeerverbod ingesteld. Op de toegang tot het plein staan nu de namen van alle Drachtster wijken waar gewoond en/of gewerkt wordt …

Als we de blik vooruit richten, komt er een grote plattegrond van Drachten in zicht in de primaire kleuren van de Stijl: rood, blauw en geel, en de zogenoemde niet-kleuren: zwart, wit en grijs. Iets verderop zien we een dependance van Museum Dr8888

Met een knipoog naar het ingevoerde parkeerverbod op het Raadhuisplein, is er vorige week een circulair Dada-monument op het plein geplaatst. Aafje was op het plein, toen het kunstwerk op zijn plaats werd gehesen. Zij maakte de beide foto’s hieronder …

De kleurrijke sculptuur is een initiatief van Museum Dr8888. Het heeft de vorm van een 8 en is 8 meter hoog. Voor het kunstwerk, dat door beeldend kunstenaar Marten Winters is gemaakt, zijn 200 motorkappen van de autosloop gebruikt …

Het kunstwerk verwijst naar de experimentele kunststroming dadaïsme, waarbij onder andere kunst werd gemaakt van afgedankte materialen. Vaak zonder vooropgezet plan en bedoeld om het publiek aan het denken te zetten. Het gebruik van de 8, die als getal ook verwerkt is in de officiële naam van Museum Dr8888, komt voort uit het werk van de Duitse kunstenaar Kurt Schwitters

Vrijdag 13 april 1923 was er in Drachten een dada-avond georganiseerd waar o.a. Kurt Schwitters optrad. Plaats van handeling was de bovenzaal van het roemruchte café De Phoenix. Voor deze gelegenheid waren aan weerszijden van het toneel door de Drachtster kunstenaar Thijs Rinsema geschilderde, ‘modernistische’ panelen aangebracht. Een veertigtal bezoekers komt op het gebeuren af, dat met o.a. dit gedicht van Kurt Schwitters in de krant was aangekondigd (bron: Dada in Drachten) …

Het circulaire Dada-monument dat vorige week is geplaatst, is onderdeel van de tijdelijke invulling van het Raadhuisplein. Het tot voor kort grote lege plein moet een verblijfplaats worden waar mensen elkaar kunnen ontmoeten. Door activiteiten buiten het museum te organiseren wil Museum Dr8888 bijdragen aan de levendigheid in Drachten en de regio. De volgende stap is vergroening van het plein …

Ik zal hier eens wat vaker sporen van de Stijl en Dada in Drachten voorbij laten komen …

Couleur locale

Even iets heel anders: een verrassend kleurig kunstwerk, omdat het opnieuw zulk grijs weer is …

Rond 1920 vonden de nieuwe kunststromingen De Stijl en Dada hun weg naar Drachten door een bijzondere vriendschap tussen architect en schilder Theo van Doesburg en de gebroeders Evert en Thijs Rinsema uit Drachten …

Met een knipoog naar het onlangs ingevoerde parkeerverbod op het Raadhuisplein in Drachten, is er vorige week op dit plein een circulair Dada-monument geplaatst … 

morgen het totaalbeeld

Terug naar de Mieden

Vrijdag scheen hier voor het eerst vorige week de zon. Dat was voldoende reden om na de koffie voor het eerst dit jaar een ritje te maken naar de Surhuizumermieden

Ter plekke kon ik de auto zo in de berm zetten, dat ik het linker zijraampje naar beneden kon laten glijden zonder dat de koude wind naar binnen blies …

Het was er nog rustig. Op een paar stroken droge grond in het plasdrasland zaten wat groepjes kieviten. Wat dichterbij zwommen een paar meerkoeten en een kuifeend …

In een plas wat verderop vlogen een paar bergeenden elkaar in de veren. Grutto’s waren er in velden noch wegen te zien, daarom ben ik na enige tijd doorgereden naar een tweede locatie in de buurt …

Op die tweede locatie was ik de enige, zodat ik ook daar de auto gunstig kon parkeren met het oog op een goed zichtveld en geen last van de wind. Daarna begon het wachten, maar dat werd na een half uurtje beloond met o.a. de onderstaande foto van een ijsvogel. Mijn dag kon niet meer stuk …

Een goudvink in de tuin

Vorige week vrijdagochtend zag ik een goudvink in de hazelaar zitten. Hoe voorzichtig ik ook met de camera naar buiten liep, hij vloog er helaas meteen vandoor. Sindsdien had ik hem nog wel een paar maal gehoord, maar ik kon hem nergens gewaarworden. Nee, dat zeg ik verkeerd, Merlin Bird ID had hem nog een paar keer gehoord, want zelf kende ik het geluid van de goudvink nog niet …

Vanmorgen koos ik even na tienen een andere positie in de tuin. Nog maar nauwelijks had ik de telefoon met Merlin Bird ID aan naast me neergelegd of ik zag en hoorde de Eurasian Bullfinch of Goudvink in de app verschijnen. Met deze hulp lukte het me al snel om hem te vinden. Hij zat tussen de eerste bloesem en uitbottende bladknoppen in de prunus …

En zo hadden we toch nog wat kleur in de tuin op deze derde grijze dag op rij.

Vastgelopen

Het karretje is wat vastgelopen de afgelopen dagen. Het begon vrijdag met een onbestemd gevoel in mijn onderbenen. Geen reden tot paniek, want meestal kan ik zoiets er wel uit lopen door enige tijd wat in de tuin heen en weer te drentelen. Dat leek ook deze keer wel te lukken en dus ging ik welgemoed met mijn fotomaatje op pad. We hadden afgesproken om een paar Friese stinzen en states te bezoeken, op zoek naar de eerste stinzenplanten

Nadat we er al enige tijd hadden rondgewandeld, heb ik bij de eerste state die we bezochten mogelijk wat te lang op een schaduwrijk bankje in de wind gezeten. Bijna terug bij de uitgang van de parktuin heb ik mijn benen later nog wat laten opwarmen op een bankje in de zon. Daarna was het nog een flinke kuier naar de auto, maar ik had geen zin om daar op dat moment op te geven. Bij de tweede state kon ik er gek genoeg weer op los kuieren. Aan de derde locatie zijn we per ongeluk voorbij gereden. Maar dat vond ik eerlijk gezegd niet eens zo erg …

Ergens in de eerste helft van de middag was de accu leeg, en dat is hij nog steeds. Mijn onderdanen zijn krachteloos en mijn ogen hebben regelmatig de neiging dicht te zakken. Het is balen voor jullie natuurlijk, maar persoonlijk vind ik een paar dagen grijs weer eigenlijk wel prima. Straks maar even virtueel een stukje bergaf fietsen op de hometrainer en daarna weer rustig aan …

Kortom het gaat even niet lekker, maar verder gaat ’t wel goed.

Urk revisited

Zo kom je er tien jaar niet, en zo kom je er in ruim twee maanden tijd drie keer. Ik heb het over Urk. Nadat ik daar eind december een nieuwe camera had gekocht, heb ik er begin februari een nieuw statief aangeschaft. Thuis ontdekte ik, dat daar in combinatie met mijn camera een kleine onvolkomenheid mee was, die ik zelf niet kon oplossen.

En dus toog ik na overleg half februari nogmaals naar Cameranu. Ditmaal ging Aafje voor de verandering eens mee. Het was licht bewolkt, en dat gaf Urk en het IJsselmeer een heel ander aanzien dan de vorige keren. Ik grijp dit bezoek aan om de grijsheid van de laatste tijd maar weer wat te doorbreken …

Nadat ik weer netjes was geholpen bij Cameranu, besloten we samen nog even aan de waterkant te kijken. We begonnen onze kuier weer bij het vissersmonument. Daar vandaan maakte ik de bovenstaande foto’s van de windturbines aan de noordkant van Urk. Daarna namen we de trap naar beneden. Onderaan de trap heb ik deze foto gemaakt. Onder het vissersmonument bevindt zich het Urker distributiereservoir van Vitens …

Aafje was intussen al een stukje vooruit gelopen in de richting van de vuurtoren. Beneden gekomen, maakte ik vlak voor de bocht nog even een paar foto’s van de vuurtoren, die nu prachtig tegen de blauwe lucht afgetekend stond. Ik besloot een foto in de schaduw te maken …

In diepe concentratie verzonken, merkte ik de auto die ter hoogte van de misthoorn om de bocht kwam rijkelijk laat op. De chauffeur maakte lachend duidelijk, dat ik niet hoefde te schrikken en dat ik eerst mijn foto nog wel even mocht maken …

wordt vervolgd

Smienten in de vlucht

De plas rond de grote vogelkijkhut in de Jan Durkspolder lag afgelopen week voor een groot deel weer vol met smienten, die zich zachtjes met wind en deining lieten meevoeren van zuid naar noord …

Wanneer ze te ver naar het noorden waren afgedreven, vloog er aan de oostkant van de grote vogelkijkhut zo nu en dan een groepje smienten op om aan de zuidkant van de plas weer neer te strijken …