Kijkend naar de foto’s van gisteren, lijkt het misschien alsof al dat lekkers in de vorm van bessen, wormen en rupsen de merels kwam aanwaaien, maar niets is minder waar …

Er moest hard voor gezocht en gewerkt worden om die hongerige keeltjes het zwijgen op te leggen. Toen meneer merel op zeker moment met een radeloze blik in de ogen voor me op het terras stond, heb ik hem geadviseerd om nog maar eens in de buurt van de vijver rond te kijken. Achter de tobbe, bij de dotter …
Daar was mevrouw merel hem net een slag voor. Met trots legde ze even een vette worm, die ze net daarvoor bij de vijver te pakken had gekregen, voor me op het terras. Nadat ik er een foto van had gemaakt, nam ze hem via de veilige route achter in de tuin mee naar het nest bij de buurvrouw. Meneer merel zag ik enige tijd later met een snavel vol bessen die kant op gaan via de prunus …
Al snel waren ze weer terug. Eerst alleen meneer merel, daarna scharrelden ze samen aan de andere kant van de vijver bij de boomstam rond …
Ik sluit vandaag af met een foto van mevrouw merel, die met een paar bessen in haar snavel mooi werd uitgelicht door de zon. Morgen o.a. een paar foto’s van de jonge merels …

- wordt vervolgd































Na enkele minuten verhief meneer Merel zich van zijn plekje. Hij vloog onder de pergola door en landde in een ondiep gedeelte van de vijver. Terwijl we elkaar voortdurend in het oog hielden, begon hij daar uitgebreid te badderen. Daarna vloog hij naar een boom bij de buren, waar hij zijn verendek in de late middagzon liet drogen …
Meneer merel zag ik een paar dagen later in de klimop aan de pergola duiken. Ook heb ik hem al een paar maal zien badderen in de vijver, maar daar heb ik nog geen foto van kunnen maken …
En weet je wie ook weer aan het nestelen zijn …? De zeearenden in Nationaal Park de Alde Feanen!