Nadat ik zaterdagmiddag de shelf cloud bij Goëngahuizen over me heen had laten rollen en de bijbehorende plensbui was uitgeraasd, ben ik via ommelandse wegen huiswaarts gegaan …
Na de bui volgde een periode met gestaag vallende regen …
Dat leverde in ’t weidegebied ten westen van Drachten weer mooie plaatjes op van koeien die gezellig met de kont in regen en wind op een rijtje stonden …
In een weiland bij Nes leek een reiger net een mol te hebben gevangen …
En verder was het alom hetzelfde beeld van rijtjes koeien met de kont in wind en regen …
En sommige waren nog steeds nieuwsgierig genoeg om even een blik in de camera te werpen …
Terwijl er vooral in het zuidwesten van ons land een aardig laagje sneeuw is gevallen, wat de drukste ochtendspits ooit tot gevolg had, met in totaal 1.003 km file, is er hier in Fryslân geen vlokje sneeuw gevallen. Maar ach, we hebben hier de laatste jaren niet te klagen gehad over een gebrek sneeuw. In tegendeel een pak sneeuw heeft het schaatsplezier hier meermaals bedorven …
Het uitblijven van sneeuw is voor de schaatsliefhebbers goed nieuws. Waar op dit moment ijs ligt, daar ligt het er mede door het ontbreken van wind mooi hard en glad bij. Aanhoudende vorst kan die mooie ijsvloer de komende dagen goed laten groeien nu er geen isolerend sneeuwdek op ligt …
Voor de vogels wordt het er intussen allemaal niet makkelijker op. De tuinvogels krijgen her en der wel wat hulp, en ook eenden en andere watervogels in parken komen met wat hulp de winter wel door. Vooral voor de vissers onder de vogels is echter een moeilijke tijd aangebroken, voorlopig kunnen ze nog wel even op hun reserves teren, maar het eind van de winter is nog niet in zicht …
Nadat ik gistermiddag bij de Hooidammen de eerste schaatsers op de foto had gezet, trof ik even later in de buurt van Earnewâld deze grote zilverreiger aan. Minutenlang kon ik hem rustig bekijken, terwijl hij ineengedoken aan de rand van een rietveld zat, waar hij af en toe wat rondscharrelde. Pas toen er een nogal luidruchtige tractor passeerde, vloog hij op om uit beeld te verdwijnen …
Meestal vliegen reigers al op als ze ook maar het idee hebben, dat een passerende automobilist gas mindert en mogelijk van plan is om te stoppen …
Vandaag was dat eens anders. Terwijl ik na een kuiertje in De Deelen huiswaarts reed, zag ik al op grote afstand een reiger langs een sloot scharrelen …
Meteen nam ik gas terug en liet ik de auto langzaam uitrollen, waarna ik hem met de rechter wielen in de berm parkeerde …
Tot mijn niet geringe verbazing bleef de reiger volledig opgaan in zijn dagelijkse bezigheid: vissen …
Het was duidelijk geen bange blauwe reiger, want heb ik hem welgeteld 16 minuten lang kunnen observeren en fotograferen …
Ik had vandaag meer geluk dan hij, want hij heeft al die tijd niets gevangen, terwijl ik er een paar aardige foto’s aan heb overgehouden. 🙂
Het is niet gebruikelijk om een serie logjes te beginnen met de finale of het slottafereel, maar gisteren kon ik er niet aan ontkomen. Het beeld van de koe te midden van het kruiend ijs bij Hindeloopen was te mooi om niet meteen iets mee te doen. Vanaf vandaag volgt er een aantal logjes met foto’s van de zoektocht naar het kruiend ijs.
Vorig weekend hadden Johan en ik al afgesproken om deze week te letten op het ontstaan van kruiend ijs langs de Waddenkust of bij het IJsselmeer, en daar zo mogelijk weer eens een fotosessie aan te wijden. Nadat zich woensdag op verschillende plaatsen langs de IJsselmeerkust al mooie ijsbergjes hadden gevormd, besloten we donderdagochtend op pad te gaan. Tegen elven vertrokken we naar Gaasterland, om beginnend bij het Mirnser Klif (kaartje Google Maps) van zuid naar noord langs de kust te rijden …
Het was grijs, kil en stil bij het Mirnser Klif. Er waren wat meeuwen actief op en boven de ijzige vlakte van het IJsselmeer, en een blauwe reiger leek er een bad te nemen. Heel in de verte lagen een paar kleine hoopjes ijs, maar dat stelde niets voor …
Om toch wat foto’s te maken, waagden we ons op het dunne en nog akelig gladde laagje ijs. Nee, schrik maar niet, dit laagje ijs lag direct op het strand, we zouden er niet eens natte voeten kunnen krijgen …
Wind, water, vorst en zand hadden gezamenlijk gezorgd voor fraaie golfpatronen in het ijs …
Van wat meer afstand is goed te zien, dat er ook al grotere gaten in het golvende ijslaagje zijn gevallen …
Hoe dichter je bij het smeltende ijs komt, hoe mooier het wordt. Omdat ik er alleen maar last van dacht te zullen hebben, had ik mijn macro-voorzetlensje thuis laten liggen. Daar had ik achteraf toch wel spijt van …
De noordwesten wind zorgde ervoor dat het op en bij het ijs toch weer knap frisjes was. Nog een laatste blik over het lege strand en de grijze ijsvlakte, en dan eerst maar weer even opwarmen in de auto …
Vandaag draag ik mijn SWF-blog op aan Klaus Peter (1960-2011). Klaus was één van de initiatiefnemers van Skywatch Friday en een groot liefhebber van natuur- en vogelfotografie. In het kader van Skywatch Friday kwamen we regelmatig even bij elkaar op bezoek. Op één van zijn laatste logjes stond een foto van een reiger, die hij “The Joker” noemde ……
Today I dedicate my SWF post to Klaus Peter (1960-2011). Klaus was one of the initiators of Skywatch Friday and a great nature- and bird photographer. We regularly visited each others SWF posts in recent years. A recent post on his blog featured a photo of a heron which he titled “The Joker” …
Klaus is deze week op veel te jonge leeftijd overleden. Ter nagedachtenis aan Klaus heb ik gekozen voor twee foto’s van een wegvliegende reiger, die ik vorig jaar op 5 augustus heb gemaakt …
Klaus passed away much too soon. In memory of Klaus I have chosen two photos of a heron which is flying away, I made these photos on 5 august last year …
Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Afanja's Weblog 