We pakken de draad weer op bij het kunstig beschilderde transformatorhuisje bij de driesprong tussen Oudega, Nijega en Opeinde. Nadat we gisteren het gedicht aan de oostzijde hebben bekeken, richten we ons vandaag eerst op de noordelijke voorgevel van het gebouwtje …
Op de gevel zijn de silhouetten van een boom en een aantal vogels te zien tegen een achtergrond van regenboogkleuren. Op de deur staat het Friestalige gedicht ‘Frjemde fûgels’ van Andries de Jong. Nu zou ik voor de vertaling van het gedicht simpelweg kunnen verwijzen naar Google Translate Frysk, maar wetend dat daar bij de meesten niets terecht zal komen, heb ik zelf maar even een vrije vertaling van het gedicht gemaakt …
Op de westgevel van het trafohuisje staat Meneer Voltage. Een gedicht van Erik de Boer over dit heerschap is te lezen tegen de achtergrond van het silhouet van meneer Voltage, die op knetterende wijze het elektriciteitsnetwerk in bedrijf lijkt te houden …
Alsof dat alles nog niet genoeg is, verwijst een qr-code onderaan de muurschildering ook nog naar een bijbehorend muziekstuk van de kunstenaar getiteld ‘Mr Voltage’ …
Had ik al eens verteld dat we een medeblogger in ons midden hebben, die al jarenlang bezig is om zo mogelijk alle transformatorhuisjes in ons land op foto’s te verzamelen …? Het is wel zo! Die blogger heet Sjoerd, een Limburger van Fries afkomst, en hij heeft in de loop der jaren al enige honderden transformatorhuisjes (kortweg: trafohuisjes) verzameld op zijn site bVision. nl.
Transformatorhuisjes zijn onderdeel van het elektriciteitsnetwerk. De transformator in het huisje zet elektriciteit met middenspanning (meestal 10 kilovolt) om in laagspanning van 230 volt. Dat is de spanning op de stopcontacten in huis.
In de loop der jaren heb ik al verschillende trafohuisjes aangeleverd. Wanneer ik eens een interessant trafohuisje tegenkom, maak ik als het even kan een tussenstop, zodat ik wat foto’s kan maken om Sjoerd zijn collectie verder aan te vullen …
Vorig jaar december kwam ik langs een huisje waar ik in de afgelopen 35 jaar al vele tientallen malen langs ben gekomen. Het staat bij een driesprong tussen de dorpen Oudega, Nijega en Opeinde. Zo lang ik me kan herinneren, zat het aan alle kanten onder de graffiti, waardoor het er altijd wat treurig en verloederd bij stond. Kijk hier maar op Google Streetview …
Maar in december was dat ineens anders. Op drie zijden van het gebouwtje is een mooie kleurige muurschildering met gedichten aangebracht. Op de foto’s hierboven is het gedicht op de oostzijde te lezen. Morgen bekijken we de noord- en westkant van dichtbij, en dat wordt vuurwerk …
Op weg naar de kwelder bij Westhoek waren we al langs de Oudebildtdijk nr. 1229 gekomen, dat is het hoogste nummer aan de Oudebildtdijk. Onze weg terug naar huis begon die middag tegen vieren bij nr. 1222 in Westhoek …
De Oudebildtdijk is met een lengte van ruim 12 km één van de langste straten van ons land. De basis voor de Oudebildtdijk is al omstreeks 1200 gelegd, in 1505 kreeg de dijk zijn huidige hoogte. Nadat noordelijker daarvan de Nieuwe Bildtdijk was aangelegd, verloor de Oudebildtdijk in de 17e eeuw zijn beschermende functie. Door de aanleg in de 20e eeuw van de huidige zeedijk verloor ook de Nieuwe Bildtdijk zijn beschermende functie …
Langs de noordzijde van de Oudebildtdijk werden in de loop der eeuwen veel klein arbeidswoninkjes gebouwd. om te voorkomen dat ze bij een dijkdoorbraak zouden onderlopen, werden ze hoog tegen de dijk aan gebouwd. In de tweede helft van de vorige eeuw begon de leegloop van de Oudebildtdijk. Voor de vroegere agrarische bevolking was als gevolg van de mechanisering geen werk meer en veel van de huisjes kwamen leeg te staan. Dit zijn een paar van de oudste optrekjes die ik 2005 nog heb kunnen fotograferen aan de Oudebildtdijk …
Sloop van de meeste van die huisjes bleek niet nodig. Vanuit de Randstad werd interesse getoond voor de Oudebildtdijk. Vooral nadat de woningen op de dijk op het rioleringsnetwerk werden aangesloten waren de huisjes aantrekkelijk voor kunstenaars, artiesten en ander kleurrijk volk. Voor weinig geld kochten ze een huisje in een gebied waar rust en ruimte sleutelwoorden zijn. Intussen zijn de meeste huisje opgeknapt of opnieuw opgetrokken …
Vooral aan de zuidzijde van de dijk werden in de 17e eeuw mooie, grote boerderijen opgetrokken. Hieronder een paar voorbeelden, de boerderij op de eerste twee foto’s dateert uit 1819, de tweede heeft bouwjaar 1768. Waar boerderijen zijn, daar zijn ook weilanden of akkers. Hier langs de Oudebildtdijk zijn het intussen voor een belangrijk deel lege akkers. In de herfst verandert de sfeer van deze in voorjaar en zomer zo mooie en frisgroene streek …
Om de zaken draaiend en het licht brandend te houden, staan er aan de Oudebildtdijk t.b.v. de elektriciteitsvoorziening ook nog een paar transformatorhuisje. We vonden er drie, allemaal van hetzelfde ontwerp, maar dit huisje met nr. 1166 en op de achtergrond nog een stukje van de Waddenzeedijk bood het mooiste plaatje. De foto’s zijn naar je onderweg, Sjoerd …
We zijn doorgereden tot het begin van de Oudebildtdijk, want we wilden toch ook de laagste nummers nog even bekijken. Op de onderstaande foto’s zie je nr. 2. Ik heb er eens even wat rondgekeken, en ik moet zeggen, dat viel niet tegen. Je kunt evt. zelf hier kijken …
Aan de overkant van de Oudebildtdijk en de Ouwe Faart staat een prachtig huis met nr.1 van bouwjaar 1930. Daarmee hebben we de ruim 12 km lange Oudebildtdijk beginnend bij nr. 1229 en eindigend bij nummer 1 van eind tot begin gereden …
Sinds het voorjaar volop is losgebarsten lijkt de tijd ineens weer voorbij te vliegen. De laatste weken heb ik weer meer foto’s gemaakt dan ik dagelijks op mijn blog kwijt kan. Deze serie heb ik ruim twee weken geleden gemaakt, toen ik samen met Jetske weer eens een kijkje in het Weinterper Skar heb genomen …
Bij het moerasgebiedje werd het beeld bepaald door oude lisdodden. Kikkers lieten zich wel af en toe even horen, maar ze lieten zich niet zien …
Nadat de Nije Heawei anderhalf jaar geleden uit het landschap is verwijderd, werd het kwetsbare gebied vorig jaar regelmatig doorsneden door sporen van fietsers en brommers en wat dies meer zij. Om de orchissen die hier altijd in bermen groeiden en bloeiden een betere kans te geven, wordt de vrije doorgang nu verhinderd door een aantal boomstammen …
In bedaard tempo stroomde er water door de slenk die het gebied aan de noordkant doorkruist …
Terwijl Jetske op zoek naar vogeltjes het noordelijk pad op wandelde, liep ik de andere kant op naar het eerste ‘Afanja-bankje’ …
Lekker in de zon op het bankje zittend, hoorde ik even later achter het bankje iets ritselen. Al snel zag ik waar het geluid vandaan kwam …
Jetske bleef intussen maar tevergeefs zoeken om vogeltjes, ook op het zuidelijke pad hield ze de blik omhoog gericht …
Eigenlijk was ’t nog wat een dooie boel in It Skar, want we waren er net voordat alles in bloei komt. Binnenkort nog maar eens in de herkansing.
Toen ik vrijdag aan het eind van mijn kuier in het natte Weinterper Skar bijna weer bij de parkeerplaats was, zag ik een buizerd zitten bij het transformatorhuisje …
Deze buizerd heb ik hier wel vaker zien zitten, en dat is niet zo verwonderlijk, want hij heeft hier vandaan een prachtig zicht over het veld aan het oostkant van het Weinterper Skar …
Toen ik wat al te dicht in de buurt kwam, streek hij na een korte vlucht op een paaltje verderop in het veld neer. Daar ging hij met neerhangende vleugels wat mismoedig zitten kijken alsof ik zijn dag verpest had …
In de 17-delige serie “De lange witte winter” wordt m.b.v. foto- en videomateriaal een beeld geschetst van de sneeuwrijke winter van 2009-2010 in Fryslân. Ieder filmpje duurt ongeveer 10 minuten …
Deel 8 is getiteld “Honger en dorst”, in deze aflevering zien we o.a. wat tuinvogels voorbij komen die zich tegoed doen aan het lekkers dat er in ons tuintje voor ze te vinden was. De door middel van een luchtpompje deels ijsvrij gehouden vijver bood een mooie drinkplek voor ze. Verder nemen we nog even een kijkje in het besneeuwde landschap bij het Weinterper Skar en de Merskenheide …
Zondag 13 januari volgt deel 9: “In het rietland”. Daar komen we o.a. de rietsnijders nog eens tegen.
En dan nog even dit:
Heb je nu eerst even genoeg winterse beelden gehad, dan kun je bij Sjoerd van bVision vandaag een paar foto’s zien die ik op 22 september 2012 heb gemaakt tijdens meer zomerse omstandigheden in het Weinterper Skar. Sjoerd verzamelt foto’s van transformatorhuisjes. Iedere zondag staat er een trafohuisje centraal, waarvan de foto’s zijn aangeleverd door lezers van Sjoerd zijn weblog. Vandaag dus een paar foto’s van het transformatorhuisje aan de Nije Heawei bij Wijnjewoude, met als speciale attractie een buizerd, die dit huisje regelmatig gebruikt als uitkijkpost. Hier is het directe linkje: Het is spannend in Wijnjewoude.
Afanja's Weblog 