Behalve dat ik vanmorgen naar de kapper ben geweest, heb ik weer weinig beleefd vandaag. Meer dan een paar foto’s van de vijver, die afgelopen nacht opnieuw is dichtgevroren, heb ik vandaag dan ook niet te bieden. Het vriest op dit moment (14:45 uur) nog steeds licht. Dat betekent met naderende neerslag in de loop van de dag weer kans op gladheid door sneeuw en ijzel. Maar nu schijnt de zon nog, dus ik maak nog even een kuiertje in de tuin …
De foto van gisteren is een bewerking van een foto uit januari 2006. Er zaten op dat moment veel luchtbellen gevangen in het ijs op onze vijver. Op de eerste foto zie je er een aantal schuin van boven. Op de tweede foto was ik op zoek naar een compositie. En dat werd de derde foto, die ik gisteren heb gekozen voor een bewerking …
Nadat ik er wat mee had zitten spelen in mijn intussen 18 jaar oude Photoshop 7.0, was dit na enige tijd het uiteindelijke resultaat …
Gisteren liet ik hier al de eerste schaatsers van deze winter zien. Daar ging op Eerste kerstdag ook al wat ijspret aan vooraf, maar dan in het klein rond de vijver in onze tuin.
Het roodborstje daalde Eerste Kerstdag ’s middags af naar de waterkant. Twijfelend bleef hij even op de laatste steen staan. Hij strekte zich eens goed en keek alert om zich heen. Merelmans was nergens te zien. Zou hij het er dan maar op wagen om als eerste op het ijs te stappen …?
Nou, reken maar dat hij het erop waagde! Eerst hipte hij naar het laagste steentje rond de vijver, dat nog net boven het ijs uitstak. Daarna was het nog maar een klein sprongetje … en daar stond hij. Fier keek hij om zich heen. Hij stond toch maar mooi als eerste op het ijs dit jaar!
Lang duurde de pret echter niet. Al snel verscheen merelmans. En merelmans heeft de laatste tijd de onhebbelijke gewoonte om geen andere vogels in de tuin te dulden. Het roodborstje werd dan ook vrijwel meteen weer verjaagd.
De merel leek het niet aan te durven om het ijs op te stappen. Hij bleef op een steen aan de rand staan. Zich diep voorover buigend, lukte het hem om het puntje van zijn snavel in het natte randje tussen ijs en walkant te steken om zo wat te drinken. Slim! Langs de walkant is het ijs altijd het zachtst. Zodra er wat zon is, ontstaat er tussen de walkant en het ijs wat dooiwater, daar maakte de merel slim gebruik van …
Het koolmeesje even later leek op safe te spelen. Terwijl merelmans aan de rand van het ijs bezig was, streek het koolmeesje neer op de rand van een drinkschaal achter in de tuin. Al snel volgde hij het voorbeeld van het roodborstje door op het ijs te gaan staan. Zo kon ook hij wat beter bij het vochtige randje langs de kant van het ijs …
Zoals elk jaar heeft Aafje weer een net over de vijver gespannen vanaf het moment dat de eerste herfstbladeren begonnen te vallen. Door de regen van de afgelopen dagen is het deels in het water gaan hangen. Ik vind het vaak wel een mooi object om even wat abstracte foto’s te maken …
De zomer blijft zijn tol eisen van mijn energie. Letterlijk alles wat ik doe kost de laatste tijd weer extra moeite en energie. Daar is maar één remedie tegen bestand: gewoon niet teveel doen. Zo lang ik me in alles wat in acht neem, gaat het prima. Ik breng mijn dagen daarom vooral in huis en tuin door. De afgelopen weken heb ik me daarom op passieve wijze weer zeer sportief beziggehouden met de Tour de France en het skûtsjesilen. Op fotografisch gebied valt er in de tuin nog wel eens wat te beleven …
En ook buiten de tuin scoor ik af en toe nog wel eens een paar plaatjes. Als ik al eens even weg ben, dan is het meestal voor een ochtendritje met de auto naar een vogelkijkhut of op de iLark voor een kort rondje in Drachten of directe omgeving. En dat bevalt prima, easy does it. Ook het bloggen houd ik voorlopig op een laag pitje door wat korter van stof te zijn en wat vaker te volstaan met een ‘like’. Kortom: we zomeren nog even door zonder overprikkeld te raken …
Pasen is hier helaas grijs begonnen …
Dat wordt een middagje Amstel Gold Race in plaats van bloemetjes en de beestjes in de tuin …
Een mooie dag gewenst.
De merels hebben het weer druk in onze tuin. Er wordt hard gewerkt, zodat er nauwelijks tijd is voor een bad- en fotosessie …
Waar ze het zo druk mee hebben? Wel, er wordt een spiksplinternieuw nest gebouwd. Voorgaande jaren zaten ze in de pergola boven de vijver. Dit jaar hebben ze gekozen voor een plekje in de klimop achter de vijver …
Er wordt voortdurend materiaal naar de bouwplaats gevlogen, en dat is niet alleen mooi droog en pluizig materiaal, er wordt ook nat mos van de rand van de vijver geplukt …
Afanja's Weblog 