Kort nadat ik dinsdagochtend in de tuin een vleugje voorjaar had gefotografeerd, arriveerde mijn fotomaatje voor een gezamenlijke fotokuier. Onder het genot van koffie en koek praatten we bij over de afgelopen tijd en bespraken we het doel van onze kuier. Omdat er nog steeds een koude noordoosten wind waaide, stelde ik voor om de beschutting van het Weinterper Skar op te zoeken, en daar kon Jetske zich wel in vinden …

Ook bij de dobbe leek het wel voorjaar. Kleine golfjes hielden het water onder een strakblauwe hemel zachtjes in beweging. Vanuit een ander standpunt bood de dobbe echter een meer winters beeld. Een deel van het water was nog bedekt met een dun laagje ijs …

Hoe dun het laagje ijs ook was, het was dik genoeg om vanuit de bodem opwellende luchtbellen gevangen te houden. Altijd weer een mooi gezicht die dubbeltjes onder het ijs, maar in deze tijd van het jaar zie ik toch liever een ander beeld …

Het beeld van de eerste frisgroene blaadjes die tevoorschijn komen uit wat toch al weer lange tijd dood hout leek te zijn bijvoorbeeld …

Of de aanblik van elzenkatjes die openspringen en hun eerste stuifmeel door de wind laten meevoeren, om maar eens wat te noemen …

Ook niet verkeerd: het beeld van een paar meerkoetjes die aan de andere kant van de dobbe driftig heen en weer zwemmen …

Toen mijn onderdanen het na verloop van tijd welletjes vonden, ben ik terug gescharreld naar het bankje dat aanlokkelijk in de luwte en in het zonnetje op me stond te wachten. Daar vandaan kon ik mooi in de gaten houden hoe Jetske op zoek bleef naar onderwerpen. Ze had duidelijk weer iets gevonden, dat de moeite van het aanzien waard leek te zijn …

Een beestje zou het vast nog niet zijn in deze tijd van het jaar, dacht ik. Dat idee werd bevestigd toen ze het omhoog hield. Wat het dan wel was …? Dat laat Jetske op haar eigen weblog zien …

Het was een heerlijke zonnige fotokuier!

Over zon en zonnig gesproken, nog even dit:
Vanmorgen rond 7:30 uur is er een schokfront van een explosie op de zon bij de aarde aangekomen. Voor ons was dit een ongunstig tijdstip, omdat het tegen die tijd al bijna licht begint te worden. De impact was overigens ook te zwak om bij ons poollicht te kunnen veroorzaken. Het poollicht was – zoals zo vaak – weer weggelegd voor Amerika en Canada. Hier een paar fraaie foto’s die in Canada zijn gemaakt.

Er is echter nog steeds reden voor optimisme. Zonnevlek 1166 heeft rond middernacht een X1,5 flare voortgebracht. Volgens Spaceweather lijkt het erop dat er een CME (een golf met geladen zonnedeeltjes) op weg is naar de aarde. Ik blijf het in de gaten houden, als er nieuws is, dan volgt er ongetwijfeld een tweetje.