De zon stond op het punt om uit zicht te verdwijnen, toen ik dinsdagavond rond 18:30 uur aan de oostkant van De Leijen bij het paviljoen aankwam (kaartje Google Maps). Er was geen wolkje aan de lucht, en met ruim zicht op de westelijke horizon leek dit me het ideale plekje om een glimp op te vangen van de komeet Pan-Starrs. Tot mijn verbazing was ik er helemaal alleen, en dat kwam me eigenlijk wel goed uit, want nu had ik de picknicktafel aan de rand van het water helemaal voor mezelf …

Nadat ik de camera op het statief had opgesteld, begon het wachten op en vooral het zoeken van de komeet. Hij zou ergens in de buurt van de maan te zien moeten zijn, had ik gelezen. Eerst de maan maar eens zien te vinden, en dat viel nog helemaal niet mee. Uiteindelijk zag ik rond 19:10 uur een heel smal sikkeltje van de nieuwe maan boven het meer verschijnen. Ik geloof niet dat ik de maan eerder zo fijntjes heb gezien …

Vanaf het moment dat de maan te zien was, begon het grote zoeken naar de komeet. Met de verrekijker liet ik mijn blik voortdurend over de westelijke horizon glijden. Pas toen de maan al achter de bomen op één van de eilandjes was verdwenen, zag ik veel verder bij de maan vandaan dan ik had verwacht, een klein lichtpuntje verschijnen. Het is een zoekplaatje geworden, maar Pan-Starrs staat er echt op …

Op basis van wat ik over Pan-Starrs had gelezen op internet, waren mijn verwachtingen vooraf niet erg hoog gespannen, ik had dinsdag ook niet voor niets gekozen voor de titel “Komeetje kijken“, met de nadruk op het verkleinwoord. Door behoedzaam wat in te zoomen, kon ik het vage vlekje in de avondschemering iets beter in beeld brengen, maar het bleef een tamelijk nietig puntje in het universum …

Nadat ik nog een laatste foto had gemaakt, begon ik wat al te driftig met de camera te zoomen en te draaien, met als gevolg dat ik de komeet niet meer in beeld wist te krijgen. Toen ik hem ook met de verrekijker niet meer wist te vinden, heb ik mijn spulletjes maar ingepakt. Het was op dat moment al half acht geweest, de hoogste tijd om naar huis te gaan, want ik begon het inmiddels ook knap koud te krijgen. En dat was niet zo gek, want er had zich intussen alweer een nieuw laagje ijs op het wateroppervlak gevormd …

Morgen deel 2, Pan-Starrs op woensdagavond bij De Veenhoop.