Een laatste rondje door de natte tuin …

Nog één keer wat druppels in beeld …

Geen mooie ronde ditmaal, lekker liggend op een blad …
Zwaar hangend trekken ze elke bloempje nu nog neer …

Maar vanaf morgen zien we de zon weer … 🙂

Een laatste rondje door de natte tuin …

Nog één keer wat druppels in beeld …

Geen mooie ronde ditmaal, lekker liggend op een blad …



Zwaar hangend trekken ze elke bloempje nu nog neer …

Maar vanaf morgen zien we de zon weer … 🙂

Om te beginnen dank voor alle reacties en complimenten op de ‘Druppelstudies’ van gisteren en maandag. Nu kijk ik nog meer uit naar een periode met droog weer. Want ik ben met de druppels zo langzamerhand op het punt aangekomen, dat het moeilijk wordt om mezelf met de beschikbare middelen nog te verbeteren …

Gelukkig hadden we vooruitlopend op een langere periode met droog weer dinsdagmiddag al dusdanig veel zon, dat we in ieder geval weer eens even in de tuin konden zitten. Daar streek na enige tijd een vuurjuffer voor me op het terras neer. Het was de eerste dit jaar. Vanuit fotografisch oogpunt had hij wel een mooier plekje kunnen uitzoeken, maar hij liet zich wel even heel netjes van alle kanten portretteren …



Het weer pakte gisteren weer heel anders uit dan verwacht en gehoopt. Nadat ’s ochtends de zon nog even scheen, ontstond er rond het middaguur een buiencomplex met onweer en veel regen. Met een westelijke aanvoer bleef het buienfront tot vier uur ’s middags ten oosten van het IJsselmeer opbollen. Toen aan het eind van de middag de zon nog even doorbrak, ben ik nog even op zoek gegaan naar druppels in de tuin …

Het eerste onderwerp waar mijn oog op viel, was een lieveheersbeestje tussen de druppels, en met nog vaag een druppel op zijn schild zichtbaar. Daarna heb ik me weer bezig gehouden met druppels op de lange, af en toe zachtjes in de wind dansende bladeren van de blauwe iris. Daarbij heb ik vooral op verschillende manier gezocht naar combinaties met de heksenbol aan de andere kant van de vijver …







Ik sluit deze nieuwe serie druppelstudies af met een opname van een heel klein druppeltje. Krampachtig bleef het zich vasthouden aan het rechtop staande blad, dat zachtjes heen en weer wiegde in de wind …

Het was niet zo dat het voortdurend met bakken uit de lucht kwam …

Maar echt droog is het hier in het weekend nauwelijks geweest …


Het was in ieder geval geen weer om er eens even lekker op uit te trekken …

Daarom heb ik me maar weer op wat druppelstudies gestort …


Water is een voorwaarde voor leven. En water brengt ook altijd extra leven in onze tuin. Vorige week zag ik b.v. een pimpelmeesje dat zich even kwam opfrissen in het pierenbadje achter de vijver …

Nadat we zaterdagavond laat wandelende salamanders hadden aangetroffen op de keukendeur en op het terras, kreeg ik zondag aan het eind van de middag een kansje om voor het eerst dit jaar een foto van een salamander in de vijver te maken …

Het moet gezegd, buurvrouw heeft een mooie prunus in de tuin. Onlangs heb ik al eens getoond hoe mooi de volle roze bloesems soms afgetekend staat tegen een helderblauwe lucht. Maar ook onder een dreigende grijze lucht zoals vandaag mag hij gezien worden …

Hij heeft alleen één klein nadeeltje, zodra de bloei over haar hoogtepunt heen is, laten de bloemblaadjes los. En daarvan zijn er heel veel, en dat is vooral bij zuidwestelijke wind tamelijk vervelend. Vanmorgen waren de tuin en de vijver bedekt met roze bloemblaadjes van de prunus en hier en daar een geel blaadje van de dotterbloem …






Maar ach, de temperatuur ligt boven de 15°C en dat maakt het buitenleven alweer een stukje aangenamer. Het vegen van de tuin en het voorzichtig opvissen van de bloemblaadjes beschouw ik maar als mijn sportschool …

Tot nu toe heb ik dit voorjaar in de vijver nog maar één keer een salamander gezien. Maar met de lage temperaturen heb ik ook nog niet zo vaak lekker aan de kant gezeten. En voor de salamanders zal de lage watertemperatuur ook niet echt een pretje zijn, lijkt me …

Sterker nog, ik verdenk ze ervan, dat ze op zoek naar warmte het water ontvluchten. Daar deed de scène van gisteren in ieder geval sterk aan denken. Nadat Aafje gisteravond laat nog even buiten was geweest om iets in de afvalcontainer te gooien, riep ze me naar de bijkeuken. ‘Kijk nou eens,” zei ze …


Op de buitenkant van de deur was een salamander bezig met een steile wandwandeling. Blijkbaar hebben die beestjes flinke zuignapjes onder hun poten. Op het terras zag ik er later ook nog eentje zitten. Ik mag ’s avonds in de tuin wel gaan opletten waar ik loop …
