Meneer Merel gaat in bad

Geplaatst op 8 maart 2021 - 11:41 door Jan K. alias Afanja

Vorige week schreef ik hier al dat de merels de laatste dagen weer opvallend actief waren in de tuin. Ik had me vrijdag aan het eind van de middag nog maar nauwelijks met mijn camera teruggetrokken achter het fietsenhokje, toen de heer Merel op de klimop neerstreek. Een tijdlang bleven we allebei waar we waren. Een paar maal pikte de merel een besje van de klimop, beide keren was ik te laat met de foto …

Na enkele minuten verhief meneer Merel zich van zijn plekje. Hij vloog onder de pergola door en landde in een ondiep gedeelte van de vijver. Terwijl we elkaar voortdurend in het oog hielden, begon hij daar uitgebreid te badderen. Daarna vloog hij naar een boom bij de buren, waar hij zijn verendek in de late middagzon liet drogen …

Deze slideshow vereist JavaScript.

Aan het eind van de sessie draaide hij zich om voor een laatste portretfoto…

Liderkes – Sneeuwklokjes

Geplaatst op 6 maart 2021 - 10:45 door Jan K. alias Afanja

In liderke mei lytse dripkes – Een sneeuwklokje met kleine druppeltjes

Ien, twa, trije liderkes – Eén, twee, drie sneeuwklokjes …

In liderke en in pears krookje – Een sneeuwklokje en een paarse krokus …

De vogels nestelen weer

Geplaatst op 5 maart 2021 - 15:58 door Jan K. alias Afanja

Het heeft er alle schijn van dat een koppeltje merels weer plannen heeft om een nestje te bouwen in onze tuin. Mevrouw merel scharrelde begin vorige week verschillende keren op en in de klimop aan de schutting rond …

Meneer merel zag ik een paar dagen later in de klimop aan de pergola duiken. Ook heb ik hem al een paar maal zien badderen in de vijver, maar daar heb ik nog geen foto van kunnen maken …

En weet je wie ook weer aan het nestelen zijn …? De zeearenden in Nationaal Park de Alde Feanen!

Al vier keer broedde de zeearend succesvol in de Alde Feanen, maar nog nooit hebben we het mogen zien. Elk jaar werden deze machtige vogels aan het begin van het seizoen al lastig gevallen door andere vogels, zoals de buizerd, haviken en nijlganzen. Het gevolg was dat ze steeds weer uitweken naar een ander nest. Ook in 2020 kozen de zeearenden voor een nieuwe locatie voor hun nest, waar ze twee jongen succesvol groot brachten. Dit is de plek waar dit jaar de nestcam hangt en de eerste beelden zijn veelbelovend!

Het verliefde koppel zit regelmatig samen op het nest en er worden nog dagelijks takken aangevoerd om het enorme nest verder uit te bouwen en te versterken. Het is een vermaak om te zien hoe lang ze af en toe bezig om een tak precies op de goede manier in het nest te verwerken.

Je kunt de lifestream hier volgen: zeearend de Alde Feanen
Het kan natuurlijk gebeuren, dat ze even niet thuis zijn wanneer jij komt kijken, totdat het eerste ei er is zijn er tenslotte nog genoeg andere zaken te doen dan broeden. In dat geval kun je je er altijd nog even vermaken met eerdere opnamen van dit jaar …

Na de sneeuw de sneeuwklokjes

Geplaatst op 1 maart 2021 - 11:23 door Jan K. alias Afanja

Het eerste sneeuwklokje in de tuin heb ik dit jaar al op 6 februari gefotografeerd, dat raakte een dag later ondergesneeuwd en daarmee was het beste er wel af. Sinds de sneeuw is verdwenen en de temperatuur een sprong omhoog maakte, verschenen er vorige week in rap tempo meer sneeuwklokjes …

Het liefst gluur ik even onder de plooirokjes van de bevallige bloemetjes, want daar zijn ze vaak het mooist. Dat wordt er met het verstrijken van de jaren echter niet makkelijker op. De bloemetjes lijken steeds lager boven de grond te staan, terwijl mijn flexibiliteit er niet groter op wordt. Daar komt nog bij dat de camera ook nog wat ruimte tussen aarde en bloem moet hebben. Op zo’n moment ben ik toch wel weer blij met de oneffenheden in onze tuin …

Behalve de solistische exemplaren, die her en der zijn opgedoken, staan er ook een paar groepjes sneeuwklokjes in de tuin. Het valt niet altijd mee om ze mooi samen om de foto te krijgen, maar de onderstaande foto vind ik in dat opzicht wel geslaagd …

Zeg maar dag met je (ijs)handje

Geplaatst op 28 februari 2021 - 12:23 door Jan K. alias Afanja

Ik doe het niet graag, maar er valt niet aan te ontkomen, het wordt tijd om de winter van 2021 uit te zwaaien. Het was een extreem korte winter, die goed bekeken in feite maar een week heeft geduurd. Maar hoe kort hij ook duurde, ik heb er alles uit gehaald en ik heb er veel napret aan beleefd met het foto- en videomateriaal dat die week me heeft opgeleverd …

Als ik me ertoe zou beperken om 1 of 2 foto’s per dag te publiceren, dan zou ik mijn weblog de rest van het jaar nog wel kunnen vullen met sneeuw en ijs. Dat zal ik echter maar niet doen. Om te beginnen zal het voor de meesten van jullie waarschijnlijk al snel minder interessant zijn. Maar het zou voor mezelf ook niet goed zijn. Ik ben mijn blog eind 2005 begonnen om mezelf ertoe te dwingen dagelijks een fotokuier te maken ten einde in beweging te blijven. Om daar een beetje aan te blijven voldoen, zwaai ik vandaag de winter uit, zodat ik me morgen over sneeuwklokjes en krokussen kan buigen …

Dat uitzwaaien doe ik dan maar met de ijzige hand, die de vijver enkele dagen heeft gesierd. Zodra de dooi zondag 14 februari inzette, begon hij zijn glans al te verliezen. Maandag de 15e heb ik de hem tussen 10:15 en 23:52 uur stukje bij beetje zien verdwijnen …

Dag winter van 2021 …

Deze slideshow vereist JavaScript.

Een ijzige hand

Geplaatst op 21 februari 2021 - 11:41 door Jan K. alias Afanja

In de koudste week van de afgelopen winter heb ik een paar maal ’s avonds bij enkele graden vorst enige tijd in de tuin gespeeld met de camera. Nadat ik eerder in de maand al eens met gekleurd licht had gespeeld op het moment dat er een laagje ijs op de vijver lag, bracht Yova me in de koudste week van het jaar op een idee …

Zij hadden ijshanden gemaakt en die in potten op het balkon gezet. Ik besloot daar iets anders mee te doen …

Deze slideshow vereist JavaScript.

Een witte tuin

Geplaatst op 16 februari 2021 - 12:04 door Jan K. alias Afanja

De onderstaande foto heb ik zondag 7 februari halverwege de middag tijdens het hoogtepunt van de sneeuwjacht gemaakt. Er was nog altijd niet echt veel sneeuw gevallen, maar aan de stuifsneeuw is te zien dat de wind als een malle tekeer ging …

Korte tijd later leek de sneeuwjacht even pauze te houden. Dat was voor mij het moment om alvast even datgene te doen wat ik nooit oversla, wanneer er sneeuw ligt … Even lekker blootsvoets een kuiertje in de tuin maken. Dat heb ik eigenlijk altijd al een fijne activiteit gevonden. Maar sinds ik in 2004 de diagnose MS heb gekregen, vind ik vooral de warmte-tintelingen achteraf nog veel lekkerder …

Rond elf uur ’s avonds was dit het beeld van de situatie rond de vijver. Aan de vloeiende lijnen in de sneeuw is mooi te zien dat het oppervlak voortdurend glad gestreken werd door de harde wind. Ook de vijver is bedekt met een laagje sneeuw, dat daar meteen in een vieze drab verandert. Het luchtpompje houdt een mooi rond wak open …

Maandagochtend lag de tuin er zo bij. De sneeuw bood vanwege de harde wind en het kleine formaat van de vlokjes nog steeds nauwelijks enige tekening. De meeste sneeuw was tot duintjes bijeen gewaaid op het terras en in het achterste deel van het paadje. Het paadje dat langs de vijver naar achteren leidt, was mooi schoon gewaaid. Daar waren de voegen tussen de tegels mooi te zien …