De bladeren van de hosta bij de vijver hebben hun glans nog niet helemaal verloren, maar er zijn inmiddels wel grote gaten in gevallen …
Eén van die gaten biedt een mooi doorkijkje naar het beeldje aan de andere kant van de vijver …
Met de tweede bloei van de dotter is het nu toch echt afgelopen …
Er is hier vanmorgen ruim 21 mm regen gevallen, lampionnetjes werden van de plant gerukt en waaiden in de vijver …
Het vele vocht doet mijn rug en benen weer verkrampen, waardoor ik niet vooruit te branden ben …
En dan is Steve Jobs ook nog dood … iSad … wat een rotdag!
Je zou er bijna weer van gaan roken … ;-(
Het kattenkruid is uitgebloeid, er vallen steeds meer gaten in de bladeren van de hosta’s en de oranje bloemen van het havikskruid laten de kopjes hangen. Kortom: ons tuintje heeft zijn meest florissante tijd wel gehad dit jaar. En toch dook er vorige week ineens een verrassing op in de vijver, de dotter kwam voor de tweede keer dit jaar tot bloei …
Als een ontluikend roosje kroop een dotterbloem heel voorzichtig tevoorschijn uit een opgerold blad …
Een dag later vouwde de bloem zijn bladeren open, waarna hij zich verhief om zich te bevrijden uit het blad en de zachte augustusregen te trotseren …
Gistermiddag zag ik regelmatig een zweefvliegje op de bloem, die intussen een zusje heeft gekregen, neerstrijken …
Je zou bijna gaan denken dat we aan het begin van de zomer staan. En dat is misschien ook wel een beetje zo … een heel kort zomertje op 2 en 3 september …
Het zou me ook vandaag weer weinig moeite gekost hebben om hier in het noorden van bui naar bui te rijden, en jullie vervolgens weer een serie indrukwekkende wolkenformaties voor te schotelen, maar ik heb het eigenlijk wel even gehad met die wat triest aandoende herfstachtige taferelen. Daarom heb ik me er vandaag maar eens toe beperkt om wat plaatjes te schieten in de tuin, zodat ik wat foto’s van de positieve kant van de herfst kan tonen.
Het klinkt raar aan het eind van zo’n sombere zomer, maar Aafje heeft vanmiddag de eerste druiven geoogst in ons tuintje. En toch is het -even vooruitlopend op het weeroverzicht van de zomer- niet zo gek, want de gemiddelde temperatuur over de zomer van 2011 komt in ons tuintje tot dusver precies uit op het langjarig gemiddelde over 1971-2000, namelijk 15,8 ºC …
Begin augustus hingen de druiven aan de pergola er nog frisgroen bij, zoals op de bovenstaande foto te zien is. De druiven die profiteren van de warmte van de zuidmuur van het huis begonnen rond die tijd hier en daar al voorzichtig te kleuren …
Omdat Aafje vandaag zin had om wat tuinklussen te doen, heeft ze -nadat ik een paar druiven had geproefd- op mijn verzoek het dak van de bijkeuken beklommen om daar de eerste druiven van 2011 te kunnen oogsten …
De druiven die het hoogst hangen, kleuren altijd het eerst, en vanaf het platdak zijn de eerste rijpe druiven het makkelijkst te plukken …
Zo op eerste gezicht zijn de druiven wat groter dan vorig jaar en ik kan niet anders zeggen dan dat ze weer voortreffelijk smaken …
Op de foto hieronder de oogst die het eerste halve metertje heeft opgeleverd …
Met eindelijk een paar warme dagen in het vooruitzicht zal de oogst zich waarschijnlijk snel verder ontwikkelen, zodat ik binnenkort toch de ladder maar weer eens moet beklimmen, want ik vind ze toch echt te lekker om alles maar weer te laten hangen voor de wespen en de spreeuwen …
Voorgaande jaren waren het vooral vuurjuffers en azuurjuffers die zich in ons tuintje lieten zien. Dit jaar gaat die eer naar de houtpantserjuffer. De eerste liet zich op 15 juli fotograferen, toen dacht ik nog dat het waarschijnlijk om een eenmalig bezoek zou gaan. Niets was minder waar, want sindsdien laten ze zich regelmatig zien …
De bloemen van één van de hosta’s bij de vijver vormen de favoriete landingsplek …
Op 21 juli -één van de mooiste dagen van de maand- zaten er zelfs twee houtpantserjuffers tegelijk op de hosta …
Eén van de twee was bereid om me recht van voren even heel dichtbij te laten komen voor een paar portretfoto’s …
Tot slot nog even een close-up van de facetogen en het bekkie in een uitsnede van één van de foto’s …
Het is dit weekend vlindertelweekend, daarbij is het de bedoeling om een kwartier lang alle vlinders te tellen die je in je tuin ziet fladderen of zitten. Wel, daar ben ik over het algemeen snel klaar mee, want met een gemiddelde van pakweg twee vlinders die ons tuintje dagelijks aandoen, moet ik al heel veel geluk hebben om in dat ene kwartiertje tussen de buien door een vlinder te zien …
Donderdagmiddag lukte het me om een klein koolwitje te fotograferen, terwijl het diertje zich tegoed deed aan de bloemen van één van de vlinderstruiken. Het viel nog niet mee om hem enigszins acceptabel op de foto te krijgen, want de wind deed bloemen en vlinder regelmatig heftig heen en weer zwiepen. Toen ik hem eindelijk echt scherp in beeld had, dook de vlinder met zijn kopje onder in de bloem, waardoor er een stukje van zijn rechter vleugel buiten beeld viel …
Gistermiddag lukte het me eindelijk om het blauwtje, dat zich regelmatig even in ons tuintje laat zien, in beeld te vangen. Deze kleine, o zo onrustige fladderaar, waarvan ik denk dat het een vrouwlijk boomblauwtje is, was me in de afgelopen weken steeds te snel af …
Ook nu nam het beestje weer niet de tijd om even rustig te poseren. Nadat ik de bovenstaande foto had gemaakt, vloog hij meteen weer op. Amper een meter verderop streek hij weer neer op een plant. Daar kon ik nog net één foto maken, voordat hij weer over de schutting naar de buren verdween …
Ook dit jaar wordt ons tuintje weer verrijkt met bloemen die spontaan verschijnen …
Ze zullen wel weer zijn voortgekomen uit zaadjes die afkomstig zijn van de winterse voedertafel …
Ik heb geen idee hoe ze heten, maar ze zijn zeker mooi genoeg om ze rustig te laten staan, en ook door de insectenwereld zijn ze goedgekeurd …
Afanja's Weblog 