Naar het Dwingelderveld

Vorige week zijn fotomaatje Jetske en ik voor de verandering eens op woensdag op pad gegaan. Om het Whilly niet al te lastig te maken, stelde Jetske voor om naar het Dwingelderveld te gaan. Daar liggen mooie fietspaden waar Jetske al een aantal jaren achtereen regelmatig op zoek gaat naar vogels als de grauwe klauwier. Zelf was ik er al jarenlang niet meer geweest …

Te midden van het frisse voorjaarsgroen trokken we het bos in, ik rollend, Jetske lopend aan mijn zijde. Het is nog steeds wennen om vanuit deze positie in letterlijke zin naar mijn fotomaatje op te moeten kijken, maar dat komt wel. Al snel passeerden we verschillende waarschuwingsborden …

Even later stonden we bij een serie informatiepanelen van ASTRON. ASTRON is de nationale organisatie voor onderzoek en ontwikkeling op radio-astronomisch gebied. ASTRON houdt zich vooral bezig met de ontwikkeling van instrumenten en faciliteiten voor de radioastronomie en het bouwen van de infrastructuur daarvoor. Het is een vrij internationaal gerichte organisatie, die nauwe contacten heeft met het bedrijfsleven …

Het grootste gedeelte van de kantoren van ASTRON bevindt zich hier bij Dwingeloo op de locatie van de Dwingeloo Radiotelescoop. Nadat ik wat foto’s had gemaakt van de informatiepanelen, richtte ik mijn camera op de grote schotel achter het hek …

Op de voet van de volledig draaibare en kantelbare schotel zag ik de naam CAMRAS staan. Stichting CAMRAS is een non-profit vrijwilligersorganisatie die de Dwingeloo Radiotelescoop tegenwoordig beheert, onderhoudt en gebruikt …

Terwijl ik helemaal opging in die grote schotel, zag ik vanuit een ooghoek, dat Jetske ca. 100 m verderop naar me stond wenken …

Zonnestroom in het donker

Wij hebben vorige week een thuisbatterij in gebruik genomen, zodat we optimaal gebruik kunnen maken van de zonnepanelen zonder onnodig te moeten betalen voor teruglevering aan het net. Het gaat om een kleine batterij van Homewizard. De eerste resultaten zijn veelbelovend, we kunnen op dit moment al tot middernacht gebruik maken van onze eigen zonnestroom …

Het is een plug-in batterij. Om te beginnen steek je een z.g. P1-meter in de daarvoor bestemde poort op je slimme meterkast. Met een app maak je vervolgens contact met de P1-meter. Hiermee kun je alle gegevens van je stroom- en gasverbruik bekijken zoals in de grafieken hieronder. Op het moment dat je vervolgens de stekker van je thuisbatterij op een willekeurige plek in huis in een stopcontact doet, installeert de batterij zichzelf en maakt hij contact met de P1-meter. En als blijkt dat je te weinig hebt aan één thuisbatterij, dan kun je de tweede net zo makkelijk installeren …

Hieronder zie je het stroomtotaal van dinsdag 18 maart. Paars is netstroom, groen is zonnestroom …

Talloze apparaten staan nooit echt uit, maar in de standby-stand, dit is het stille stroomverbruik …

Hieronder de opgewekte zonne-energie van onze 9 zonnepanelen …

Dit is het stroomverbruik gedurende de dag …

Hieronder het beeld van het zonverbruik …

En hieronder staat dan het beeld van de plug-in batterij. Niet gebruikte zonne-energie wordt overdag in de batterij geladen. Zodra er te weinig directe zonnestroom beschikbaar is, wordt energie uit de batterij gehaald voor gebruik. Dat zie je o.a. hieronder in de ochtend, omdat we op dat moment een tijdlang de elektrische verwarming aan hadden staan.

Als de zon ’s avonds van het dak verdwenen is, kunnen wij op dit moment de rest van de avond gebruik maken van de overdag opgewekte zonnestroom. Dat zal naar mate de nachten korter worden verder opschuiven, zodat we dan ook alle standby-verbruik kunnen opvangen met de batterij …

Hoe het gaat als we minder zon hebben, zal de tijd wel leren. Voorlopig schijnt de zon nog volop en proberen we daar lekker van …

Een rare week

Een ‘rare week’ is eigenlijk een understatement. De eerste drie dagen van de week was ik bij temperaturen onder het vriespunt dagelijks een paar uurtjes langs het ijs te vinden. Vrijdag heb ik samen met mijn fotomaatje bij een temperatuur van 17°C een prachtige dag gehad bij de rietsnijders in De Weerribben. Het was dan ook geen wonder dat ik vrijdagavond moe maar voldaan thuis kwam …

De computerstoring, die zaterdag na het opstarten van mijn pc plotseling optrad, waardoor tal van applicaties niet meer werkten, was er wat teveel aan. Na twee dagen puzzelen heb ik de zaak bijna weer onder controle. Maar het gevolg is wel dat ik nu niet alleen fysiek, maar ook mentaal even heel moe ben. De komende dagen hoop ik rustig bij te kunnen tanken. Daar is het in ieder geval goed weer voor …

Út ‘e liken

Begin dit jaar werd ik gevraagd om wekelijks wat foto’s te maken van de vorderingen van de verbouwing van een herenhuis uit 1750 in het centrum van Leeuwarden. Daar kon ik natuurlijk geen nee tegen zeggen. Sindsdien struin ik elke zondagmiddag enige tijd met mijn camera door het huis om de veranderingen vast te leggen. Ook maak ik er graag eens een klein stilleven …

Gisteren stond er een bijzondere gebeurtenis op het programma, de schuifpui zou worden geplaatst. Maar voordat dat kon, moest die wel met een grote bouwkraan over de daken worden gehesen. Om de straat niet nodeloos te blokkeren, moest die klus vergunningstechnisch al voor acht uur ’s ochtends afgerond zijn. En dus stond ik vrijdagochtend al om 6:00 uur in een donker en nat centrum van Leeuwarden klaar met mijn camera …

De klus verliep perfect, ruim anderhalf uur later zat de schuifpui erin en ik was al voor negen uur weer thuis. Omdat ik me prima voelde, heb ik de rest van de dag gewoon mijn ding gedaan. Dat had ik misschien beter niet kunnen doen, want vandaag voel ik me een stuk minder. In het Fries zeggen we in zo’n situatie wel ‘Ik bin út ‘e liken’. Letterlijk vertaald: ‘Ik ben uit de lijken’ oftewel ‘Ik ben doodmoe’. Vandaag heb ik mezelf daarom rust voorgeschreven, want morgenmiddag mag ik me weer melden voor de volgende ronde …

Bij Scheepswerf Westhaven

Vanaf de kade aan de Staversehoogte hadden we zicht op de scheepswerf. Ik besloot die kant nog wat verder op te lopen …

Boven een aantal ladders aan de achterzijde van de scheepswerf hing een grote roestige naamplaat …

Ik was intussen aangeland aan de zijkant van de scheepshelling. Toen Jetske en ik hier in 2014 een fotokuier rond de Urker haven maakten, lagen er drie schepen op de helling. Nu lag hij er stil en verlaten bij …

Nu ik er toch was, besloot ik nog wat verder rond te kijken. Nadat ik over de schaduw van een hek was heengestapt, werd mijn blik getrokken door een geel bordje dat tussen twee grijze deuren hing …

Kijk eens aan ‘Overpad toegestaan’. Dat bood dus mogelijkheden om nog wat verder te gaan …

– wordt vervolgd

Problemen

Het zou wel eens stil kunnen worden op mijn blog. Achter de schermen ligt de hele boel hier flink in de war. Zo heb ik problemen met inloggen en lijkt de helft van de van de foto’s die er staan te zijn verdwenen en ook het uploaden van nieuwe foto’s lukt niet.

Ik heb intussen hulp gevraagd bij WordPress …

Oud coke transport

Om de vergelijking met dat oude autootje van gisteren nog wat verder door te trekken, heb ik vandaag een paar foto’s van een qua formaat beter passend oudje …

Na afloop van een fotokuier tussen paddenstoelen en mooie herfsttinten bij Heidehuizen, trof ik deze gouwe ouwe Coca-Cola-truck tijdens een ritje in de buurt van Hoornsterzwaag aan. Hij ziet er nog niet echt vastgeroest uit, in dat opzicht doet hij het drankje wel eer aan …

Ik heb geen idee hoe oud de truck is, maar ik vond hem – samen met de kleine Engelse taxi, die er vlak achter staat – een kleine fotoserie zeker waard …