Leeg laagland
Categorie archief: Landschap
Oogverblindend
De laatste dagen ben ik wat in een dipje gesukkeld. Waar ik normaal gesproken niet zoveel moeite heb om de juiste woorden te vinden, lukt dat nu niet echt. Daarom laat ik het voorlopig maar eens een tijd je bij wat foto’s zonder verder commentaar. Ook in mijn reacties elders zal ik wellicht wat minder woorden gebruiken dan normaal …
De grutto’s zijn terug!
De dames en heren meteorologen hadden ons voor gisteren mooi en zonnig weer toegezegd, maar daar kwam weer eens weinig van terecht. En dus stond ik rond 10:30 uur in een grijze en kille Ryptsjerksterpolder ten noordoosten van Leeuwarden. Je zou het kijkend naar de eerste foto niet zeggen, maar dit is een van de plekken waar de grutto’s zich verzamelen na terugkeer van hun winterresidentie …
Tijd om de camera op het statief te klikken en dan even flink in te zoomen. En jawel, al snel krijg ik de eerste grutto’s in beeld. En voor wie nu denkt: “Maar die grutto is toch geen watervogel? Waarom zitten ze daar in een meer …?” Wel, het is geen meer. De Ryptsjerksterpolder is een polder die iedere winter onder water wordt gezet. In koudere winters kwam dat de schaatsers nog wel eens ten goede, daar was dit jaar geen sprake van. De grutto’s zijn er wel elk voorjaar blij mee …
Het natte polderland is voor hen een soort ‘tafeltje dekje’. Na de lange tocht vanuit hun winterverblijf kunnen ze hier aansterken en opvetten voor de broedtijd. Dat wil niet zeggen dat ze altijd in alle rust kunnen dineren. Op de laatste foto kun je zien dat al die honderden grutto’s ineens op de wiek gingen. De oorzaak daarvan heb ik niet kunnen achterhalen, maar de kans is groot dat er op dat moment een roofvogel in de buurt kwam …
Zodra de rust teruggekeerd is, is te zien dat de grutto’s bescherming lijken te zoeken tussen de omringende smienten, scholeksters en aalscholvers. Of daar enige bescherming vanuit gaat, valt zeer te betwijfelen. Als een roofvogel wil toeslaan, dan doet hij dat toch. Kijk naar eens naar de resten van de dode ooievaar die daar lijkt te liggen …
Een vreemd stille wereld
Wat een vreemd stille wereld vandaag. Heel af en toe een passerend vliegtuig, in de verte een paar spelende kinderen en verder is in de tuin eigenlijk alleen het geluid van vrolijk kwetterende vogels te horen … 
Ook op straat is het uitzonderlijk stil. Zelfs het normaal bij een zuidelijke wind altijd hoorbare geruis van de A7 blijft vandaag achterwege. Voor de mens staat de wereld op zijn kop, maar de natuur vaart er wel bij. Het stikstofniveau zal met sprongen dalen, lijkt me …
Baltsende zilverreigers(?)
Ongeveer een half uur nadat ik bij Goëngahuizen de grote zilverreiger en de blauwe reiger had gefotografeerd, werd mijn blik een half uurtje later aan de Fjûrlânswei bij Aldeboarn opnieuw getrokken door een grote zilverreiger …
Ik had de auto nog maar nauwelijks in de berm laten uitrollen, toen deze zilverreiger landde vlak bij een andere grote zilverreiger. Daar ontspon zich een tafereel dat ik nog niet eerder had gezien. Gezien de tijd van het jaar ga ik er eerst maar vanuit dat het een soort balts was, maar het kan net zo goed zijn dat het een strijd tussen twee rivalen was …
Ik heb gepoogd er een gifje van te maken. Je kunt dit gifje herstarten door ctrl+F5 in te toetsen en dan weer snel naar beneden te scrollen …
Voor het geval dat het bovenstaande gifje niet naar behoren werkt, kun je een idee van de voorstelling krijgen door de pijltjestoets naar rechts een keer of 10 lekker snel achter elkaar in te drukken … 😉
De show duurde overigens maar kort. Nadat het tweetal enkele malen klapwiekend om en over elkaar heen was gedraaid, gingen ze er samen vandoor. Mogelijk op zoek naar wat meer privacy, gaven ze mij het nakijken …
Blauw en wit, zij aan zij
In een weiland aan de Peansterdyk bij Goëngahuizen stond een blauwe reiger. En hij was niet alleen …
Stapje voor stapje sloop een grote zilverreiger dichterbij …
Op nog geen meter afstand van de blauwe reiger hield hij halt …
Een tijdlang bleven ze zij aan zij over het lage land staan turen. Uiteindelijk gingen ze ieder hun weg …
En ik ook …
Een nieuw gemaal
Februari was nat, maar maart doet tot dusver ook weer lekker mee wat de hoeveelheid neerslag betreft. Hier in Fryslân valt het overigens nog mee de laatste dagen …
Om in de pas te blijven met de klimaatverandering wordt er overal hard gewerkt aan de opwaardering van bestaande gemalen en de bouw van nieuwe gemalen. Aan de Bûtendiken tussen Smalle Ee en De Veenhoop heeft Wetterskip Fryslân onlangs een nieuw gemaal met een vispassage in gebruik genomen …
Het nieuwe Noordergemaal pompt het water vanuit de door ’t laag geleden polderland lopende vaart het Krûme Gat een paar meter omhoog in de richting van de Wijde Ee …
Op de bovenstaande foto zie je het nieuwe gemaal met daarachter het lager geleden Krûme Gat. De onderstaande foto’s tonen de toch al waterrijke plek waar al dat water naar toe wordt gepompt. Daar kan nog best wat bij …
Afanja's Weblog 