Koeien rond het schar

Tijdens ons ritje op fiets en Joiny kwamen Jetske en ik o.a. langs het Weinterper Skar. Dit is een Natura 2000 gebied op ongeveer 6 km ten zuidoosten van Drachten. Verschillende boeren aan de rand van dit kwetsbare gebied zijn de afgelopen jaren volgens mij al uitgekocht of verhuisd. Aan de Nije Heawei ten westen van het schar liepen deze vleeskoeien in de wei …

De laatste boeren die binnen de 500 m zone die in het kader van het stikstofbeleid mogelijk rond het Weinterper Skar wordt getrokken, maken zich zorgen. Ik ook, maar dan om een andere reden.. Vandaag is in de Tweede Kamer deel zoveel van een lange reeks stikstofdebatten. Een deel van de boeren rukt alweer op naar Den Haag in een poging om een democratische gang van zaken opnieuw te ontregelen …

Deze koeien maakt het allemaal niet zoveel uit, zo lang zij maar wat te herkauwen hebben, vinden ze het vermoedelijk allemaal best. Op zijn tijd wat aandacht krijgen van een passant is een bonus. Maar bij twee fotografen tegelijk sloeg de twijfel bij sommige dieren zichtbaar toe. Gaan we naar haar, of gaan we naar hem …?

Klaprozen in de berm

Het was met 16°C nog allerminst warm, toen ik half juni een ritje maakte. Nadat ik eerst al een uitgebreide fotoserie had gemaakt van de tureluurs, ontdekte ik tot mijn grote vreugde dat er in verschillende bermen rond de dorpen Oudega en Earnewâld. vele honderden klaprozen in de wind naar me stonden te zwaaien …

Er staan hier of daar wel eens wat klaprozen in Fryslân, maar zoveel als hier had ik er nog niet bij elkaar gezien. In de Jan Durkspolder heb ik even een plekje gezocht om er wat foto’s van te maken …

Een dorstige Franse veldwesp

Je kunt zeggen wat je wilt, maar het is dorstig weer momenteel …

Dat vond een Franse veldwesp ook. Bij een temperatuur die opliep naar 35°C bleef hij de hele middag om de paar minuten terugkeren naar de waterschaal met het fonteintje. Halsbrekende toeren uithalend wist hij verschillende keren zijn tong nat te maken zonder in het water te vallen …

Toen het fonteintje aan het eind van de middag was gestopt met water spuiten, omdat de zonnepaneeltjes in de schaduw lagen, ontdekte de wesp dat hij daar nu makkelijker kon drinken zonder nat te worden …

Naar buiten

Deze scène speelde zich gistermiddag rond 15:00 uur af in onze tuin …

‘Ik wil graag naar buiten, maar ik weet nog niet hoe …’

Een uur later was ook deze laatste jonge koolmees uitgevlogen.

Een kiekendief bij de Leijen

Ik prijs me weer eens gelukkig dat we in het noorden wonen. Met een verkoelende noordoostelijke bries kwam de maximumtemperatuur gisteren maar net aan de 23°C toe. Dat is voor mij nog een temperatuur om wat bij te doen. Daarom ben ik na de koffie op de Joiny gestapt voor een ritje naar de Leijen. Onderweg kwam ik langs een begraafplaats waar ik ’t bestaan niet van kende. Na een snelle eerste blik moet ik binnenkort nog eens naar terug …

Terwijl ik niet veel later over het fietspad langs het Opeinder Kanaal reed, zag ik links van me een bruine kiekendief boven het rietland zweven. Dat is een voordelen van de Joiny boven de auto, ik ben meteen klaar om wat foto’s te maken. En dat is met deze serie aardig gelukt, al zeg ik het zelf …

Het paadje naar het uitkijkpunt voorbij het strandje bij de Leijen was keurig onderhouden en gemaaid, zodat ik probleemloos door kon rijden. Het uitzicht van het plateau heeft verder niks spectaculairs opgeleverd. maar ik heb er wel een tijdje heerlijk gezeten in een verfrissend briesje …

In en rond een ven

De virtuele verkoeling bevalt me wel met deze tropische temperaturen. Daar blijven we hier nog maar wat rond hangen bij het ven bij Heidehuizen …

Een wandeling rond het ven heeft voor ieder wel wat te bieden. Zelf kwam ik er al snel aan mijn trekken met de bloeiende gele lissen. Die zijn helaas afgelopen winter uit onze tuin verdwenen. Ook juffers en libellen zie ik dit jaar nauwelijks rond de vijver. Op de oever van het ven ging er eentje mooi voor me zitten. Een koppeltje nijlganzen zwom met de jongen in het ven …

Een stukje verderop zien we weer een boombeeld dat intussen flink is getekend door de tijd en de elementen. Jetske deed nog een waarneming die ons allebei even op scherp zette. Ze zag een ringslang zwemmen. Ik kon net twee foto’s van hem maken. Daarna keerde de rust terug met het zicht op de roze waterlelies in het ven …