Toen ik aan het begin van de middag even naar buiten liep om te bekijken of er in de tuin nog iets te fotograferen viel, werd mijn aandacht al snel naar de schuifpui getrokken …
Aan de bovenkant zat een prachtige nachtvlinder op de schuifpui. Het lijkt me een spanner, maar verder ben ik nog niet gekomen, daarvoor lijken veel van die beestjes me wat teveel op elkaar …
Onder invloed van de regen en de ineens weer veel lagere temperaturen ben ik in de afgelopen dagen weer een dalletje in gesukkeld. Als gevolg van mijn defecte inwendige thermostaat moet mijn lijf weer even alle zeilen bijzetten om aan de herfstachtige omstandigheden te wennen. Eigenlijk zou ik de thermostaat van de centrale verwarming al een graadje hoger moeten zetten, maar dat kan met het ook dit jaar weer voorgeschotelde plaatje van persoonlijke koopkrachtdaling natuurlijk niet. Gisteren had ik dan ook het gevoel dat ik een steile, grillige en donkere bergwand moest beklimmen …
Vandaag zag de wereld er al weer wat vriendelijker uit. In plaats van die donkere berg zag ik nu de witte muur van de buren aan de overkant voor me. En wat meer was … ruim vóór die muur stond in onze voortuin een papaver in bloei …
Jawel, terwijl buien met hagel en onweer vooral vlak ten noorden van ons voorbij trekken, staat er op deze 16e september een papaver in bloei in ons voortuintje. De wonderen zijn de wereld nog niet uit, dus ik zal ook wel weer opkrabbelen in de loop van de week …
Nadat ik donderdagmiddag in de buurt van Terherne enige tijd lekker aan de waterkant had gezeten, ben ik via mij tot dusver deels onbekende binnenwegen huiswaarts gereden …
Ten zuiden van Grou stond een mooie roodbonte koe aan de slootkant te grazen, haar mooi gekuifde kop werd een tijdje fraai weerspiegeld in de sloot …
Zoals gebruikelijk duurde het ook nu weer niet lang, voordat ook de andere dames gestaag grazend naar de slootkant kwamen …
Maar voordat ze zich bij mijn model hadden gevoegd, had ik al een mooi pronkplaatje van haar gemaakt …
Onze auto schijnt af en toe een bijzondere aantrekkingskracht te hebben op diverse insecten, en dan bedoel ik niet de honderden insecten die zich onderweg te pletter vliegen tegen het voertuig. Nee, dan gaat het om insecten die genoeglijk neerstrijken op de warme metallic grijze lak terwijl de auto ergens geparkeerd staat …
Begin juli trof ik na afloop van een fotokuiertje in het Weinterper Skar een groene cicade op het dak van de auto aan. Dat beestje liet zich van dichtbij uitgebreid portretteren …
Toen ik enkele weken later bij De Deelen een fotokuiertje had gemaakt, trof ik een vlindertje aan op het rechter spatbord van de auto. Ook dit beestje week niet van zijn warme plekje, terwijl ik hem van alle kanten in beeld probeerde te brengen …
Het is een mooi klein vlindertje, en dat is het!
Maar dan rest nog wel de vraag wat voor soort vlinder dit is. Wie het weet, mag het zeggen, want ik heb hem niet kunnen vinden …
Het was alweer enige tijd geleden dat ik voor het laatst een buizerd voor de camera kreeg. Meestal vliegen ze tegenwoordig al op van hun paal nog voordat ik de auto in de berm heb laten uitrollen …
Dit exemplaar in de buurt van Earnewâld wilde wel even voor me poseren op zijn paal, maar dat lag waarschijnlijk aan het feit dat zijn paal veilig ver weg in het weiland aan de waterkant stond …
Voordat we donderdagavond naar Paesens-Moddergat gingen om daar van de zonsondergang te genieten, hebben we ’s middags een tijdlang rondgekeken bij de haven van Lauwersoog (kaartje Google Maps) …
Bij de monding van de haven waren een paar meeuwen op zoek naar wat hartige versnaperingen, één van de meeuwen wist na enige tijd een klein zeesterretje te verschalken …
Het smaakte blijkbaar goed, want meteen nadat hij het hapje had weggewerkt, scharrelde hij verder om te kijken of er nog meer lekkers te vinden was …
Dit is de spin, een kruisspin …
En dit is zijn – nog goed gevulde – voorraadkast …
