De eerste libel

Eigenlijk was ik vanmiddag op pad gegaan om oranjetipjes te fotograferen, maar dat viel tegen. Op een veldje in het Weinterper Skar waar voorgaande jaren volop pinksterbloemen bloeiden, en waar dus ook regelmatig oranjetipjes ronddartelden, was nu geen pinksterbloem te zien. Desondanks heb ik er een oranjetipje op de gevoelige plaat vast kunnen leggen. Het is geen superplaat geworden, maar vooruit, het is mijn eerste oranjetipje van het jaar, en dus verdient hij hier een plekje …

110418-1317x

Nadat ik nog een paar vruchteloze pogingen had ondernomen om een witje op de foto te krijgen, ben ik naar de dobbe gescharreld. Daar heb ik op mijn zo geliefde bankje eerst mijn benen weer even wat tot rust laten komen. En dat was geen straf met dit uitzicht, want het is prachtig om te zien hoe het groen aan de overkant tevoorschijn springt …

110418-1336x

Terwijl ik zo wat zat te genieten van de wereld om me heen, zag ik ineens een libel voorbij zweven, de eerste van het jaar! Joepie! Die vreugdevolle aanblik zette me er toe aan om even wat langs de oever van de dobbe te scharrelen. En niet voor niets …

110418-1345x

Na enig zoeken zag ik aan de oostkant van de dobbe een libel aan een lange grashalm hangen. De tere vleugels zaten nog aan elkaar vastgekleefd. Zo te zien was hij pas uitgeslopen en hing hij nu lekker in het zonnetje te drogen …

110418-1343x

Omdat het beestje boven het water hing op een plekje waar ik maar met moeite mijn evenwicht wist te bewaren ten einde droog te blijven, zijn niet alle foto’s gelukt, maar over deze drie ben ik absoluut tevreden …

110418-1342x

Vanmorgen schreef ik in een reactie op Ada’s weblog nog, dat ik me verheugde op het vooruitzicht dat we hier binnenkort de libellen en juffers ook weer kunnen zien vliegen. Maar dat ik ze al zo snel zou zien vliegen, dat had ik toen niet kunnen vermoeden. 🙂

Groene zandloopkever

Vandaag deel 3 van een drieluik over insecten op de Merskenheide. Maar eerst wil ik n.a.v. een paar vragen even kort iets zeggen over de manier waarop ik mijn macrofoto’s maak. Om te beginnen hoef ik dankzij het volledig kantelbare schermpje op mijn Powershot SX1 IS gelukkig niet plat op mijn buik te liggen om het insectenleven in beeld te brengen; op 1 of 2 knieën zittend lukt het prima. Omdat ook dat al snel vermoeiend is, plan ik dergelijk sessie bij voorkeur op een plekje waar een bankje staat. En dat is bij de Merskenheide het geval, want daar staat op pakweg 25 m van de plek waar de grijze zandbijen en de roodharige wespbijen zitten een prachtig bankje …

100406-1356x

Het is nog wat wennen om de juiste afstand te vinden om de foto’s te maken met de Raynox voorzetlens, maar over het algemeen houd ik een afstand van ca. 5 tot 10 cm aan. Met uitzondering van de laatste foto in dit logje worden de foto’s niet gecropt.

Goed, dan nu verder met insect nummer drie dat ik maandagmiddag op de Merskenheide heb geportretteerd. Omdat ik toch regelmatig een tijdlang op mijn knieën op het pad zat om de grijze zandbij en de roodharige wespbij te fotograferen, besloot ik ook meteen maar wat plaatjes te schieten van de groene zandloopkever. Dat viel ook deze keer nog lang niet mee, want dit ca. 1,5 cm grote beestje is razendsnel …

110411-1443x

Hij rent voortdurend van hot naar her over de grond, en als je hem te snel nadert, dan tovert hij een paar vleugels onder zijn kleurige dekschilden tevoorschijn en vliegt hij een paar meter, om een stukje verderop weer te landen. Het geluk was weer met mij, toen ik na verloop van tijd een exemplaar voor de camera kreeg, dat wel enige tijd wilde blijven zitten …

110411-1454x

De groene zandloopkever is te herkennen aan zijn glanzende groene dekschilden, die lijken te zijn voorzien van een laagje metallic lak. Op de dekschilden zijn een paar witte of gele vlekjes te zien. De kever heeft een dikke haren op zijn poten, die eruit zien als stekels. Wat verder opvalt zijn zijn grote, sterke kaken en zijn grote ronde ogen …

110411-1503x

De groene zandloop kever leeft in zanderige omgevingen zoals heide, duinen, bosranden en verstuivingen. Hij heeft daarbij een voorkeur voor open terrein, zonder al te veel bomen. Deze kever is een echte jager, die het voorzien heeft op allerlei insecten en spinnen. De prooi wordt aan stukjes geknipt met de grote schaar voor aan zijn kop, en daarna opgezogen nadat er verteringssappen aan zijn toegevoegd …

110411-1505x

De groene zandloopkever is te zien van april tot september. Ook de larve leeft van prooien die vanuit een tunneltje gegrepen worden met de kaken, in het tunneltje wordt ook een keer overwinterd. De eitjes worden rond mei afgezet en de kever heeft een larvestadium van ongeveer anderhalf jaar. In de herfst van het tweede jaar vindt verpopping plaats en pas het volgende jaar, na de tweede overwintering, verschijnt de nieuwe kever …

110411-1503x

Tot slot een uitsnede van een foto, waarop de grote ogen en de schaar en kaken van de groene zandloopkever goed tot hun recht komen …

110411-1507x

De roodharige wespbij

Gisteren liet ik al wat portretten zien van de grijze zandbijen op de Merskenheide. Vandaag een ander beestje dat ik daar maandagmiddag ook heb vastgelegd …

110411-1435x

Zie je grijze zandbijen, dan zitten er ongetwijfeld ook roodharige wespbijen in de buurt. In zijn geelzwarte jasje lijkt de roodharige wespbij veel op de wesp …

110411-1437x

Als hij – gezien door het oog van de camera – op je afkomt, lijkt het een enorm agressief monster … En echt heel sympathiek is hij ook niet …

110411-1335x

De roodharige wespbij is in zekere zin een soort koekoek in de insectenwereld. De vrouwelijke roodharige wespbij legt haar eieren in de door de grijze zandbij gegraven nesten …

110411-1404x

De larve van de wespbij doodt bij uitkomst de larve of het ei van de grijze zandbij en doet zich vervolgens tegoed aan de voedselvoorraad …

110411-1403x

Wespbijen eten geen vlees, zoals wespen, maar gewoon stuifmeel en nectar, het zijn immers bijen …

110411-1440x

Ik weet niet wat jullie ervan vinden, maar ik vind de ogen van de roodharige wespbij fascinerend …

110411-1438x

En ik krijg met de dag meer lol in de macrofotografie. 🙂

De grijze zandbij

Een fotokuier bij de Merskenheide stond al enige tijd op mijn lijstje, maar door gebrek aan kracht in mijn benen kwam het er niet van. Gistermiddag heb ik mijn wandelschoenen toch maar aangetrokken om die kant eens op te gaan, want het is nu de tijd dat de grijze zandbijen er actief zijn, en om die enisgzins acceptabel in beeld te krijgen is wat warmte en zeker een droge ondergrond van belang …

110411-1336x

Ieder jaar is er op een paar plekjes bij de Merskenheide een grote groep grijze zandbijen actief. Vanaf ongeveer half maart beginnen de vrouwtjes met het graven van een nest dat bestaat uit een loodrecht naar beneden lopende hoofdgang van 50 tot 60 cm lang, met aan het eind ronde verbredingen van de afzonderlijke broedkamers. De bijen zijn op dat moment nog echt grijs …

110411-1426x

Als de eitjes zijn gelegd, doen de bijen niets anders dan af en aan vliegen om wilgenstuifmeel aan te voeren naar het nest. De grijze zandbij, die dan intussen goeddeels geel gekleurd is door het stuifmeel dat op de achterpoten wordt vervoerd, keert steeds weer terug naar de eigen nestgang …

110411-1455x

Een groot deel van de nestgangen op de Merskenheide is ingegraven in het pad, en dat maakt het niet gemakkelijk om het eigen nest steeds weer terug te vinden. Om te beginnen lijken al die gangen nogal op elkaar, maar veel van die gangen worden ook nog eens regelmatig dicht gelopen door passanten. Als in zo’n geval de juiste plek is gevonden, begint het grote graafwerk weer …

110411-1338x

Normaal gesproken verpopt de larve van de grijze zandbij zich in de zomer, waarna hij als volwassen bij overwintert in de eigen cocon. Dat lukt echter niet altijd, want de grijze zandbij heeft ook vijanden. Daarover morgen meer …

110411-1442x

Tot slot nog even een filmpje, dat ik in april 2009 heb gemaakt van het nijvere leven van de zandbijen op de Merskenheide …

Suf monstertje

Vanuit mijn ooghoek zag ik ineens iets bewegen op de terrastafel. Ietwat geïrriteerd wendde ik mijn blik naar rechts, want ik zat net even bij te komen van een fotosessie achter in de tuin. Ik zag hoe een insect, dat nog het meest weg had van een bij die wat te diep in het glaasje heeft gekeken, traag over de tafel kroop …

110408-1332x

Ik veerde meteen op, want dit beestje leek een ideaal doelwit te zijn voor mijn macrolens. En dus liep ik gewapend met de camera om de tafel heen, zodat ik het beestje zo goed mogelijk zou kunnen portretteren …

110408-1336x

Nadat ik scheef van voren twee foto’s had gemaakt, besloot ik nog even een poging te doen om een pasfoto van hem te maken …

110408-1334x

Of het kwam omdat hij schrok van zijn evenbeeld in de lens van de camera, weet ik niet, maar feit is dat hij vrijwel meteen opkrabbelde. Van sufheid was plots weinig meer te merken, toen hij schrikbarend dicht bij de lens kwam …

110408-1335x

Enkele tellen later vloog hij weg alsof er niets aan de hand was …

Sneeuwroem in detail

Mijn benen laten het de laatste dagen weer behoorlijk afweten. Fotokuiertjes in de steeds mooier en kleurrijker wordende natuur zitten er dan ook niet in op dit moment …

110323-1203x

Met het huidige weertype weet ik me in ons tuintje echter ook prima te vermaken met mijn camera …

110406-1731x

Intussen heb ik heel wat pogingen ondernomen om macro-opnamen te maken van de bloesem van de prunus, maar de wind verhindert tot nu toe mooie, scherpe opnamen. Gelukkig is de sneeuwroem een stuk minder windgevoelig. daarom ben ik daar eerst maar eens op gaan oefenen …

110406-1734x

Het lukte me zelfs om een insect dat op een van de bloemen neerstreek te vangen, het was dan wel slechts zijn achterkant, maar het is een begin …

110323-1209x