Wetend dat de kans groot is, dat de tropische 30°C vanmiddag in onze tuin voor de tweede keer dit jaar op de thermometer zal verschijnen, heb ik vanmorgen al vroeg een ritje o.a. dwars door het Weinterper Skar gemaakt op de iLark. De rest van de dag denk ik bij voorkeur aan verkoelende activiteiten op Friese bodem. Ik heb er vijf voor jullie op een rijtje gezet …
En dan nog even een tip: het beste resultaat bereik je met echt koude voeten. Daarom adviseer ik om bij gebrek aan sneeuw een teiltje met ijswater onder het bureau te zetten en daar je voeten in te plaatsen …
In het kader van de klimaatverandering zijn er in verschillende Drachtster woonwijken de afgelopen jaren nieuwe vijvers gegraven om extra waterberging te realiseren. Daarnaast hebben veel oudere vijvers met het oog op de biodiversiteit een opknapbeurt gekregen door de oevers geleidelijker te laten aflopen. Aan de westelijke rand van onze woonwijk De Drait is nu een nieuw wapen in de strijd gebracht …
Sinds eind 2019 is er tussen de wijken De Drait en De Trisken een broekbos in ontwikkeling (Google Maps). Het broekbos is een van nature lager gelegen nat gebied. De achterliggende gedachte is dat het broekbos regenwater kan opvangen en vasthouden. De natuur krijgt daarbij alle ruimte, zonder actief beheer door de gemeente. De samenstelling en het aanzicht van het bos zal daardoor continu veranderen …
Bij het broekbos is een natuurinfotafel geplaatst, waarop aandacht wordt geschonken aan verschillende onderwerpen over natuur, waterbeheer, klimaatverandering. Centraal staat de ontwikkeling van het broekbos met de verschillende stadia die het broekbos kan doorlopen. Er worden ook voorbeelden gegeven hoe je zelf mee kan helpen om de veranderingen van het klimaat het hoofd te bieden. Middels een QR-code kan er veel interessante informatie op een website worden bekeken: Broekbos Drachten …
Wat jullie ervan vinden, weet ik niet, maar ik vind het mooi!
Dirk van het weblog ‘Fotografie als een rode draad door mijn leven‘ had me voorafgaand aan hun vakantie ook gevraagd of ik hem en zijn vrouw Hilda iets kon laten zien van de overvloed aan vogels waar Fryslân bekend om staat. Dat zou wel eens lastig kunnen worden, want begin mei is niet de beste tijd om grote groepen vogels bijeen te zien …
Het Lauwersmeergebied leek me nog de beste kans te bieden, en dat werd bevestigd door mijn fotomaatje, die zoals bekend net wat meer vogelaar is dan ik. Toen we op de afgesproken dag bij het Uitkijkpunt Ezumakeeg Noord(Google Maps) arriveerden, waren er zoals min of meer verwacht maar weinig vogels te zien. De zoomlens kwam eraan te pas om in de verte wat vogels te kunnen zien …
Alleen een kuifeend, die verwoede pogingen leek te doen om zijn verwaaide kuif in de plooi te houden, kwam even wat dichterbij …
De fotograferende Vlaamse medeblogger leek zich ondanks het gebrek aan vogels prima te vermaken. Ik had gehoopt dat hij wel getroffen zou worden door de bijna oneindige ruimtelijkheid in dit gebied. Hier kun je het landschap in feite heel snel terugbrengen tot één enkele lijn, de horizon …
De vrouwen vermaakten zich overigens ook wel. Ook zij genoten van het landschap en ze hielden het wel pratend, toen ze even later op een van de riante banken met uitzicht neerstreken …
Op die zonnige maandag 1 mei stapte ik rond tien uur ’s ochtends in de auto om een fotokuier te maken bij de Delleboersterheide. Daar ben ik in september 2006 al eens geweest, en dat liep toen maar net goed af. Mijn fotomaatje had me onlangs echter een kortere route ingefluisterd, en dit leek me een uitgelezen dag om te kijken of ik die kuier aan zou kunnen …
Nadat ik mijn wandeling was begonnen vanaf de parkeerplaats tussen het Diakonievene en de Delleboersterheide, kwam ik ongeveer halverwege het pad langs een schattig klein huisje met een enorme achtertuin. Je zult daar toch mogen wonen, midden in de natuur met op enkele honderden meters de dichtstbij zijnde landweg …
Nadat ik even halt had gehouden, vervolgde ik mijn weg. Al snel passeerde ik de borden van It Fryske Gea, dat viel me niet tegen. ‘So far so good,‘ zoals de Fransen plegen te zeggen …
En niet veel later bereikte ik ook het paadje naar de libellenvlonder in de Catspoele, zoals het ven heet. Dit moest het plekje zijn waar Jetske onlangs parende ringslangen wist vast te leggen …
‘Als je het over de duvel hebt, trap je hem op zijn staart,‘ hoor je wel eens. Wel, hier was dat in zeker zin ook het geval. Wie ik daar ook verwacht had, toch zeker mijn fotomaatje niet, want ik leefde in de veronderstelling dat zij aan het werk was in het ziekenhuis. Toch stond ze daar met zoekende blik op de vlonder. Toen ik probeerde haar op mijn beurt te verrassen met mijn komst, mislukte dat faliekant, want al na drie stappen kraakte het gaas op de vlonder onbehoorlijk luid onder mijn voeten …
Eind april heb ik op een vrij donkere en kille dag weer eens een ritje door de omgeving gemaakt. Eerst heb ik even een kijkje genomen in de vogelkijkhut ‘de Blaustirns’ bij de Leijen. Daar blies de wind zo venijnig naar binnen, dat ik vrijwel meteen weer rechtsomkeert heb gemaakt. Daarna ben ik even doorgereden naar de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder. Daar was de situatie niet veel beter, het voordeel was dat de luiken aan de windzijde waren gesloten, maar aan de lijzijde was er geen vogel te zien. Daar was ik dus ook snel uitgekeken …
uitzicht over de Leijenuitzicht over de Jan Durkspolder
Het gevolg was dat ik al snel weer in de auto zat. Met de kachel op ‘standje hoog’ om weer wat op te warmen, reed ik met een omweg huiswaarts. Onderweg werd mijn dag in fotografische zin alsnog goedgemaakt, omdat ik een sprong reeën tussen de pinksterbloemen trof …
Zodra ik ze zag, heb ik de auto rustig laten uitrollen in de berm. Nadat ik het raampje naar beneden laten glijden, kon het genieten die dag echt beginnen. Vooral deze kleine kluwen van vier reeën vond ik erg leuk ..
Na de zon van de afgelopen dagen volgde al snel weer regen. Daarom begin ik de week maar met wat kleine druppels die ik vanmorgen heb gefotografeerd op de tweede hosta, die achter in de tuin staat …
Afanja's Weblog 