Licht op Drachten

Onder het motto ‘Hoe meer kleur en fleur, hoe beter het humeur’ vandaag nog eens een passende fotoserie. Eind november – begin december vond in Drachten de eerste editie plaats van het lichtfestival ‘Licht op Drachten’. Het gemeentehuis werd daarbij ’s avonds door Kroft&Smids veranderd in ‘Een levend canvas’.

‘In een wereld waarin we maar al te vaak omringd worden door beton en opgeslokt worden door digitale schermen, herinnert “Een Levend Canvas” ons eraan dat we nooit echt alleen zijn, dat we worden omringd door de grenzeloze schoonheid en oneindige kracht van alles dat leeft. De natuur laat ons zien wat veerkracht en aanpassingsvermogen is en dat alles met elkaar verbonden is …’

‘“Een Levend Canvas” zoomt in op bloemen in bloei en vergroot die uit tot in het extreme. Het laat een symfonie van kleur en beweging zien. Het gebouw komt tot leven, ademend met de levenskracht die alle natuur doordringt. En daarmee nodigt het ons uit om even stil te staan en te genieten van de pulserende levenskracht die ons omringt, als een betoverende herinnering aan onze verbondenheid met alles dat leeft …’

Lori’s in de Orchideeënhoeve

Zo mogelijk nog kleurrijker dan de vele orchideeën zijn de lori’s, die in een volière vrij rond vliegen tussen de bezoekers van de Orchideeënhoeve. Lori’s zijn kleine, felgekleurde papegaaien, een onderfamilie van de familie ‘echte’ papegaaien. Ze hebben een gespecialiseerde tong met aan het uiteinde een borstelvormig topje, waarmee ze nectar en zacht fruit naar binnen kunnen halen. Er zijn 5000 plantensoorten bekend waarbij de lori’s de nectar en stuifmeel kunnen oplikken …

In de volière van de lori’s hangen hier en daar bakjes met nectar. Veel leuker is het nog dat bezoekers bij het betreden van de volière cupjes met nectar kunnen kopen. En reken maar dat de lori’s dat weten, ze hoeven maar een bezoeker met een cupje te zien, of bestormen ze hem of haar. De lori’s landen daarbij graag op het hoofd, het gemiddelde kapsel schijnt goed nestmateriaal te bevatten …

In de Orchideeënhoeve (2)

Het weer is hier vandaag weer niks beter dan gisteren, sterker nog: behalve regen hebben we nu ook nog eens een stormachtige wind, die wordt aangejaagd door storm Pia …

Dat lijkt me voldoende reden om er ook vandaag nog maar wat kleurrijke foto’s tegenaan te gooien, die ik in maart van dit jaar heb gemaakt in de Orchideeënhoeve bij Luttelgeest …

In de Orchideeënhoeve (1)

Op een dag in maart, waarop de natte sneeuw ons om de oren waaide, hebben mijn fotomaatje en ik een ritje naar de Orchideeënhoeve bij Luttelgeest gemaakt. Buiten was het koud en nat, binnen was het gelukkig een stuk beter te harden …

Het leek me een goed plan om in deze donkere en vooral ook natte dagen voor de kerst wat kleur en fleur tevoorschijn te halen. Daar heb ik de foto’s tenslotte voor bewaard …

Op een anemoon

Verder dan de tuin ben ik de afgelopen weken niet gekomen. Wat zeg ik …? Ik ben niet eens verder gekomen dan het terras. Geen gescharrel met de macro-voorzetlens op de camera dus. Maar gelukkig heb ik me vanaf het terras goed kunnen vermaken m.b.v. de zoomfunctie van mijn camera …

Nadat ik maandagochtend wat foto’s had gemaakt van de mussen en het pimpelmeesje, richtte ik mijn camera ’s middags op een van anemonen halverwege de tuin. Er schemerde mooi zacht zonlicht door de bomen op de bloem. En daar bleef het niet bij. Ik had het geluk, dat er ook nog even een paar insecten kwamen poseren. De eerste is een of andere vlieg, de tweede lijkt me een blinde bij …

Een mooie middenberm

Nadat we ter hoogte van de Lippenhuisterbrug wat libellen hadden gefotografeerd, vervolgden Jetske en ik onze weg in zuidelijke richting over de Ald Hearrewei. Die Ald Hearrewei (vertaald: Oude Herenweg) bestaat uit weinig meer dan een eeuwenoud zandpad en een schelpenpad voor fietsers. Het pad krijgt zijn charme van een mooie kruidenrijke middenberm, die van noord naar zuid vol bloemen staat …

Links en rechts omgeven door struikgewas voert het pad dwars over de Liphústerheide. Bij een klein vennetje naast het pad, maakten we weer even tijd voor een tussenstop om wat foto’s te maken (Google Maps). Nadat we wat orchissen, kleine ratelaars en een paar passerende fietsers hadden gefotografeerd, konden we ook nog een glimp van een ringslang vastleggen …

Van wild water naar winter

Het was weer een wonderlijk weerweekend. Ik zie me daarom genoodzaakt om het vervolg over de kuier bij de Leyensloane even uit te stellen. Vrijdag stond er een fotokuier met mijn fotomaatje Jetske op het programma. Omdat er voor de hele dag regen en natte sneeuw werd verwacht, stelde ik voor om weer eens naar de Orchideeënhoeve bij Luttelgeest te gaan …


Zo gezegd, zo gedaan. Nauwelijks gehinderd door natte sneeuwbuien reed ik naar Jetskes’ huis, waarna we samen onze weg vervolgden. De overgang van de vieze kou buiten naar de subtropische jungle binnen was groot, vooral de cameralenzen hadden de nodige tijd om te wennen aan de nieuwe omstandigheden. Een tijdlang zwierven we over soms moeilijk begaanbare paden en bruggetjes. We vermaakten ons prima en onze camera’s werkten op volle toeren …

Na verloop van tijd was het voor mijn onderdanen echter genoeg geweest. Terwijl ik een paar maal een plekje zocht om even te zitten, zette Jetske daar vandaan haar zwerftocht naar onbekende delen korte tijd voort. De omstandigheden noopten ons om eerder dan gehoopt huiswaarts te keren, maar het waren een paar mooie en gezellige uurtjes. In de polder waren de weersomstandigheden op de terugweg nog ongewijzigd, maar onderweg naar huis begon de A7 al aardig wit te kleuren. Voordat de sneeuw tegen de avond echt bleef liggen, was ik gelukkig al thuis …


Vanaf het eind van de middag tot halverwege de avond sneeuwde het lekker door. Als gevolg daarvan droeg de tuin al snel een fraai winterkleed. Ik vond het maar niks, na die mooie omstandigheden aan de Leyensloane zat ik helemaal niet meer te wachten op sneeuw …

Maar ja, je bent een kind van de winter of je bent het niet. En dus begon het ’s avonds toch wel dusdanig te kriebelen dat ik nog even een rondje met de camera door de tuin heb gemaakt. Ik sluit af met dit winterse beeld van de hazelaar. Morgen open ik met de besneeuwde hazelaar tegen een helder blauwe lucht …