Half mei had ik al een kuiertje in het Weinterper Skar gemaakt, omdat ik hoopte dat misschien de eerste orchissen te vinden zouden zijn. Dat was wat al te optimistisch, maar met de heiderinkelbel en de wetterpinksterblom was ik toen ook erg blij. Vorige week ben ik in de herkansing gegaan voor de orchissen …
De plek waar ik ze hoopte te zien bood geen erg hoopvolle aanblik. Tot drie jaar geleden liep hier de Nije Heawei. De berm van die smalle landweg bood jaarlijks rond deze tijd een feestelijk aanblik, omdat er steevast een keur aan orchissen tot bloei kwam. Nu niet meer. Het veld ten noorden van de weg ging daar in mei/juni vaak schuil onder een zacht golvende roze zee van van echte koekoeksbloemen. Ook daar was nu niets van te zien. Zou ik dan ook nu nog te vroeg zijn …?
Ik besloot eerst maar eens even te genieten van rust en uitzicht op het ‘Afanja-bankje’ langs het pad. Nadat mijn onderdanen hun kracht hadden hervonden, besloot ik enige tijd later net als twee weken eerder toch maar weer met enige rekkelijkheid der regels behoedzaam wat dieper in ’t groen op zoek te gaan. Dat leverde me na enig zoeken toch nog een paar orchissen en enkele echte koekoeksbloemen op …
1. zicht vanaf het ‘Afanja-bankje’
2. echte koekoeksbloem en boterbloem
3. wilde orchis en boterbloemen
4. wilde orchis
5. echte koekoeksbloemen
6. wilde orchis verscholen in ’t groen
– morgen nog wat van dit moois –
Vind-ik-leuk Aan het laden...
Uitgerekend op het moment dat ik daar even met de camera neerstreek, besloot een klein insect hetzelfde te doen. Een tijdlang kroop het beestje van het ene bloemetje naar het andere. Steeds ging hij even naar binnen om even later met weer wat meer stuifmeel naar buiten te komen. Een prima bestuivertje, lijkt me …
