Nieuwe druppelstudies

Het weer pakte gisteren weer heel anders uit dan verwacht en gehoopt. Nadat ’s ochtends de zon nog even scheen, ontstond er rond het middaguur een buiencomplex met onweer en veel regen. Met een westelijke aanvoer bleef het buienfront tot vier uur ’s middags ten oosten van het IJsselmeer opbollen. Toen aan het eind van de middag de zon nog even doorbrak, ben ik nog even op zoek gegaan naar druppels in de tuin …

Het eerste onderwerp waar mijn oog op viel, was een lieveheersbeestje tussen de druppels, en met nog vaag een druppel op zijn schild zichtbaar. Daarna heb ik me weer bezig gehouden met druppels op de lange, af en toe zachtjes in de wind dansende bladeren van de blauwe iris. Daarbij heb ik vooral op verschillende manier gezocht naar combinaties met de heksenbol aan de andere kant van de vijver …

Ik sluit deze nieuwe serie druppelstudies af met een opname van een heel klein druppeltje. Krampachtig bleef het zich vasthouden aan het rechtop staande blad, dat zachtjes heen en weer wiegde in de wind …

Druppelstudies

Het was niet zo dat het voortdurend met bakken uit de lucht kwam …

Maar echt droog is het hier in het weekend nauwelijks geweest …

Het was in ieder geval geen weer om er eens even lekker op uit te trekken …

Daarom heb ik me maar weer op wat druppelstudies gestort …

Frisse voorjaarsdruppels

Er trok gisteren opnieuw een scala aan buien over onze tuin, ook hagel ontbrak weer niet. Maar toen het in de loop van de middag tijdelijk wat opklaarde, bood de regen weer nieuw perspectieven …

Voor het eerst dit jaar lachten de mooie bolle druppeltjes op de bladeren van de blauwe iris me toe. De kleine ronde druppeltjes, die op een hellend vlak blijven liggen waar ze liggen, zijn de meest interessante. En de spannendste …

Omdat ze niet groter zijn dan enkele millimeters, laten ze zich alleen met een kleine scherptediepte mooi scherp in beeld vangen. Een zuchtje wind of een minimale beweging bij het afdrukken is al teveel. Maar een korte windstilte tussen twee buien zorgde net voor voldoende rust om een selfie en wat doorkijkjes te kunnen maken …

Maak er een mooi weekend van!

De winter van 2020-2021

De winter begon vrij zacht, en dat bleef hij ook lang. December was met een gemiddelde temperatuur van 5 ºC ca. anderhalve graad warmer dan normaal over de periode 1971-2000. Januari was met een gemiddelde van 2,7 ºC ongeveer een halve graad warmer dan normaal over de eerder genoemde periode. Meer dan af en toe wat lichte nachtvorst zat er niet in. Echt koud en interessant werd het pas vanaf 7 februari, maar langer dan een week mochten we daar niet van genieten, zoals hier gisteren in het overzicht van al februari te zien was …

De tijdelijke kou in februari werd ruimschoots gecompenseerd door de week die daarop volgde, waarin de temperatuur opliep tot een maximumtemperatuur van 17,6 ºC. Uiteindelijk kwam de gemiddelde temperatuur over de winter van 2020-2021 in onze tuin uit op 3,7 ºC. Daarmee was de winter ca. 1,5 ºC zachter dan het langjarig gemiddelde van 2,2 ºC over de periode 1971-2000 in onze contreien …

De winter was volgens het KNMI met landelijk gemiddeld 223 mm in het hele land aan de natte kant. Wij zaten met 254 mm regen en ca. 7 cm sneeuw in het natste deel van het land. Vooral in december en januari was het met respectievelijk 104 en 110 mm een natte boel. Veel stelde het niet voor, maar we kregen op 16 januari ’s avonds nog wel een fotogeniek laagje sneeuw …
Het echte winterweer kwam in februari net op tijd om de grijze en natte december en januari te doen vergeten en om voor velen tijdelijk wat verlichting te brengen in de maar aanslepende corona-ellende. Van de meer traditionele ijspret heb ik hier de afgelopen weken al genoeg laten zien. Daarom sluit ik de winter af met een foto van het ‘Easy Rider gevoel’  van een deel van de Friese dorpsjeugd …

Druppels in de zon

Na een regenachtige nacht was de lucht vanmorgen al snel helder blauw en scheen de zon lekker …

Na de koffie heb ik meteen een rondje door de tuin gemaakt om wat druppelfoto’s te maken …

Echt bijzonder zijn ze niet geworden, maar op de laatste kun je met een beetje goeie wil ons huis ontwaren …

Moeder geeft zwemles

Hoewel alle hectiek in Amerika gisteren voor mij niet helemaal onverwacht kwam, heeft het er wel voor gezorgd dat het later werd dan voorzien, voordat ik bed kwam. Na vijf uurtjes slaap had ik er halverwege de ochtend behoefte aan om eerst maar eens een frisse neus te halen …

Toen we vorige week hoorden dat beeldhouwer Kees Verkade op 29 december was overleden, bedachten wij ons dat er ook beelden van hem in Drachten staan. Omdat de motregen toch niet uitnodigde om ergens in de natuur een fotokuier te maken, besloot ik vanmorgen wat foto’s van die beelden te maken …

Bij zwembad ‘de Welle’ in Drachten staat sinds 1975 het bronzen beeld ‘Moeder die haar kind leert zwemmen’. Het verbeeldt op realistische, maar losse wijze de zwemles die de moeder haar kind geeft. Met simpele lijnen en vormen drukt de kunstenaar heel goed de zwemles uit. De druppels vormden vandaag een leuk extraatje …

Fonkelende druppels

Op zoek naar frisse lucht, wat beweging en af en toe een foto-onderwerp maak ik tegenwoordig dagelijks zeker een keer of 6-7 een kuiertje in de tuin. Op de voorlaatste dag van het jaar viel de uitgebloeide agapanthus achter in de tuin weer eens op …

Net als bij de serie die ik hier in december al liet zien, viel het zonlicht er vlak na het middaguur weer heel mooi op. Het waren vooral de fonkelende druppels die ditmaal mijn aandacht trokken …

Wetend dat dit soort situaties soms maar kort duurt, liep ik snel naar binnen om mijn camera te halen. Nadat ik onderweg de Raynox macro-voorzetlens op de camera had geklikt, leverden de schitterende druppels in combinatie met de donkere achtergrond korte tijd later deze serie op …