Ongeveer halverwege de Hooidamsbrug en het dorp Oudega staat een Amerikaanse windmotor …
Toen ik daar onlangs na mijn bezoekje aan de Headammen langs kwam, stond hij zo mooi afgetekend in het zonnige tegenlicht, dat ik de auto nog maar even in de berm heb gezet om er weer eens een paar foto’s van te maken …
Zoals wel vaker voorkomt, kon ik weer niet kiezen, dat mag u dus zelf doen … 🙂
Vandaag neem ik jullie nogmaals mee naar de buurtschap It Utein ten noorden van het dorp Oudega in de Friese gemeente Smallingerland …
We vervolgen onze weg van west naar oost over de smalle landweg, die al eeuwenlang wordt bewoond …
Nadat we een paar boerderijen zijn gepasseerd, komen we langs een fraai landhuis met vrij zicht op hemel en horizon …
Daar zou ik het best uit kunnen houden, maar de prijs die er vorig jaar voor werd gevraagd, lag net wat boven ons budget …
Vlak voordat we It Utein aan de oostkant verlaten, komen we opnieuw langs een prachtige weide met moeder en kind …
Is het niet een plaatje …?
Bij het passeren van het witte plaatsnaambord verlaten we de buurtschap It Utein …
Nog een laatste blik op de meest oostelijke bewoning, daarna vervolgen we onze weg richting Oudega …
Eigenlijk is ‘It Utein’ niet meer dan een smalle landweg ten noordwesten van Oudega (gemeente Smallingerland), waar twee auto’s elkaar alleen kunnen passeren door aan weerszijden gebruik te maken van de berm. Google Maps kent ‘It Utein’ niet, daar staat de buurtschap te boek als ‘Uiteinde’: https://goo.gl/maps/HhiWM …
Zodra je vanaf de westelijke kant de bebouwing nadert, maakt een bord duidelijk dat het hier gaat om een buurtschap bestaande uit een handvol boerderijen en enkele huizen …
Tijdens de aanleg van nieuwe asfaltwegen in het kader van de ruilverkaveling Garijp-Wartena werd bij It Utein in oktober 1965 relatief veel 13de en 14de eeuws aardewerk gevonden, dat duidt op een zeer intensieve bewoning in die tijd. Men mag bijna spreken van een klein dorp in aanleg tussen It Utein en de Opperbuorren. Maar door nog niet bekende oorzaak werd die plek eind 14de eeuw verlaten. Werd het veen te nat? Was het niet meer rendabel genoeg om er te wonen? Zijn er andere dingen gebeurd? Het zijn allemaal openstaande vragen *** …
Ook op een plaats waar men het eerst niet zo zou vermoeden, werden in mei 1966 de resten van een middeleeuwse vervenershut gevonden. Zelfs 12de en 13de eeuwse scherven werden aangetroffen en een aslaag, wat duidt op het voorkomen van een vuurhaard *** …
Ik maak vooral in het voorjaar graag eens een ritje over It Utein vanwege de weelderige bermen en de kruidenrijke weilanden aan weerszijden van de weg, waar eigenlijk altijd wel paarden te zien zijn. Hier trof ik ook het paard (c.q. de pony) en het veulen aan, dat hier gisteren te zien was …
Morgen meer …
*** Bron: Vroegste geschiedenis van Smallingerland tot ca 1500.
Met een paar foto’s van paardenhoofden in close-up wil ik nog even terugkomen op die prachtige Friese paarden in de zon. Natuurlijk zullen de paarden die in de zon staan meer last hebben van de warmte dan de paarden die de beschikking hebben over een plekje in de schaduw. Maar we moeten het toch niet overdrijven, lijkt me …
Het ging vorige week vrijdag om één dag met een maximumtemperatuur rond de 30 ºC, en dat lijkt aanstaande vrijdag niet anders te zijn. Ik vergelijk het maar met mezelf, ik kan de laatste jaren bar slecht tegen temperaturen boven de 25 ºC. Maar van één dag met een temperatuur boven de 25 graden heb ik betrekkelijk weinig last. De problemen ontstaan pas, wanneer het meerdere dagen achtereen zo warm is. Dan hoopt de warmte zich met een verlammende werking op in het lichaam …
Ik ga er vanuit, dat het bij paarden en koeien op een vergelijkbare manier werkt. Natuurlijk is het fijn als er een schaduwrijke plek voorhanden is aan de rand van een weiland, maar ook daar zonder zullen paarden en koeien van zo af en toe eens een flink warme dag betrekkelijk weinig last hebben, neem ik aan. Het wordt een ander verhaal, wanneer er sprake is van een warmte- of hittegolf, dan zullen deze dieren zonder schaduw in de wei beter af zijn in de stal.
Mocht mijn redenatie niet kloppen, dan hoor ik dat natuurlijk graag van één van de hier meelezende boeren of boerinnen.
Op een tropische dag als vorige week vrijdag is een beetje schaduw van harte welkom …
De paarden aan de ene kant van deze boompjes in de Jan Durkspolder hadden geluk, zij hadden schaduw …
De paarden aan de andere kant hadden pech, voor hen was er slechts een plekje in de volle zon …
Ik stel voor dat ze in de aanloop naar de volgende warme vrijdag maar even van plaats ruilen …
Op de Wolwarren tussen Oudega en de Hooidammen zette ik de auto vrijdag rond het middaguur even in de berm om te genieten van het licht over het moerasland aan de linkerkant van de weg …
Toen ik na enige tijd verderop in het land een beweging gewaar werd, besloot ik eens goed in te zoomen …
Jawel, daar liepen onmiskenbaar twee lepelaars (leppelbekken in het Fries) naast elkaar door het moerasland …
Het was lang geleden dat ik hier in de buurt voor het laatst een lepelaar binnen het bereik van mijn camera had, realiseerde ik me …
Intussen heb ik even opgezocht, dat de laatste keer 3 maart 2012 was. Omdat ik die dag met Tijmen op pad was, was het zijn eerste lepelaar …
De nieuwe regels m.b.t. het afsteken van vuurwerk lijken hier in de buurt toch redelijk effect te hebben. Er klinkt natuurlijk af en toe wel eens een knalletje van een wat al te vroeg afgestoken voetzoeker of iets van die aard, maar het is rustiger dan voorgaande jaren …
De gemeente heeft net als voorgaande jaren weer een aantal plaatsen aangewezen waar met carbid geschoten mag worden, en dat mag net als in eerdere jaren gewoon vanaf 10:00 uur ’s ochtends op oudjaarsdag tot 2:00 uur in de nieuwjaarsnacht …
Hoewel het gedreun van de carbidbussen op de gedoogzone hier in de wijk al de hele dag in huis te horen is, ben ik vanmiddag toch maar even naar Oudega gereden om van het echte werk te genieten …
Boerenzonen lijken nog altijd heel wat meer uit een melkbus te kunnen halen dan de stadsjongens hier in de buurt, want de knallen aan It West waren bijna letterlijk oorverdovend. Ik had jullie daar graag even van mee willen laten genieten met een paar video-opnamen, maar het luidruchtige windgeruis heeft heeft helaas roet in het eten gegooid. Jullie zullen het dus moeten doen met deze foto’s, maar ach, dat is wel zo rustig natuurlijk …
Tot slot wens ik jullie allen een rustige en veilige jaarwisseling!
Afanja's Weblog 