Hoge bergen en diepe dalen

De werkzaamheden in het kader van de herinrichting van het Weinterper Skar vorderen gestaag. Waar tot voor kort het oostelijk deel van de Nije Heawei liep, lagen gistermiddag grote bergen aarde …

Behoedzaam heb ik me over de nog maar licht bevroren toplaag van de omgewoelde aarde naar de bocht in de weg begeven. Voorzichtigheid was echt geboden, omdat ik hier en daar al snel door het bevroren laagje heen trapte, om vervolgens tot de enkels in de drek weg te zinken …

Daar waar geen bulten aarde waren opgeworpen, werd het landschap getekend door diepe sporen van de voertuigen waarmee de aarde is aangevoerd …

Vanaf de bocht werp in nog eens een blik in oostelijke richting. Op deze plek zal ik vanaf nu niet meer kunnen en mogen komen. Als de grond straks geëgaliseerd is, zullen blauwgras, koekoeksbloemen, orchideeën en een keur aan andere bloemen en planten hier welig mogen tieren …

Toch wel een beetje mismoedig liep ik na enige tijd terug naar de auto. In de verte naderden vanaf het parkeerterrein een paar schimmen. Even later stelden zij zich voor als ‘vaste volgers’ van dit weblog, die hier de toestand ook eens in ogenschouw wilden nemen en die zich net hadden afgevraagd of Afanja ook toevallig op pad was … 🙂

Na een prettige kennismaking en een gezellig gesprek over de stand van zaken in het Weinterper Skar, vervolgden we alle drie onze weg.

Weer een weg weg

“Kom, laat ik eens kijken hoe ver ze zijn met het verwijderen van het wegdek van de Nije Heawei …,” dacht ik vanmorgen na de koffie. Een half uurtje later stond me een verrassing te wachten … het asfalt is gisteren in één keer volledig van oost naar west verwijderd. Nadat eerder al een deel van de oude Opperhaudmare uit het landschap is verwijderd, is ook het oostelijk deel van Nije Heawei nu dus voorgoed verleden tijd. En zo ziet het er nu aan de westkant uit …

Dit is dus de plek waar vandaag precies drie weken geleden een boomwal uit het landschap is gerukt. Ik veronderstelde toen al dat de heide aan de noordkant op deze manier veel mooier op het landschap aan de zuidkant zou aansluiten, zodra de weg en de bermen eenmaal weggehaald zijn. Die veronderstelling lijkt nu wel te kloppen …

Verderop wordt nog hard gewerkt. Daar ben ik vandaag niet aan toe gekomen, want met de zware fotosessie van gisteren nog in mijn benen, liep het vandaag over het nieuwe zandpad dubbel zo zwaar …

De andere kant van ‘It Utein’

Vandaag neem ik jullie nogmaals mee naar de buurtschap It Utein ten noorden van het dorp Oudega in de Friese gemeente Smallingerland …





We vervolgen onze weg van west naar oost over de smalle landweg, die al eeuwenlang wordt bewoond …





Nadat we een paar boerderijen zijn gepasseerd, komen we langs een fraai landhuis met vrij zicht op hemel en horizon …





Daar zou ik het best uit kunnen houden, maar de prijs die er vorig jaar voor werd gevraagd, lag net wat boven ons budget …





Vlak voordat we It Utein aan de oostkant verlaten, komen we opnieuw langs een prachtige weide met moeder en kind …





Is het niet een plaatje …?





Bij het passeren van het witte plaatsnaambord verlaten we de buurtschap It Utein …





Nog een laatste blik op de meest oostelijke bewoning, daarna vervolgen we onze weg richting Oudega …




Buurtschap ‘It Utein’

Eigenlijk is ‘It Utein’ niet meer dan een smalle landweg ten noordwesten van Oudega (gemeente Smallingerland), waar twee auto’s elkaar alleen kunnen passeren door aan weerszijden gebruik te maken van  de berm. Google Maps kent ‘It Utein’ niet, daar staat de buurtschap te boek als ‘Uiteinde’: https://goo.gl/maps/HhiWM





Zodra je vanaf de westelijke kant de bebouwing nadert, maakt een bord duidelijk dat het hier gaat om een buurtschap bestaande uit een handvol boerderijen en enkele huizen …





Tijdens de aanleg van nieuwe asfaltwegen in het kader van de ruilverkaveling Garijp-Wartena werd bij It Utein in oktober 1965 relatief veel 13de en 14de eeuws aardewerk gevonden, dat duidt op een zeer intensieve bewoning in die tijd. Men mag bijna spreken van een klein dorp in aanleg tussen It Utein en de Opperbuorren. Maar door nog niet bekende oorzaak werd die plek eind 14de eeuw verlaten. Werd het veen te nat? Was het niet meer rendabel genoeg om er te wonen? Zijn er andere dingen gebeurd? Het zijn allemaal openstaande vragen ***  …





Ook op een plaats waar men het eerst niet zo zou vermoeden, werden in mei 1966 de resten van een middeleeuwse vervenershut gevonden. Zelfs 12de en 13de eeuwse scherven werden aangetroffen en een aslaag, wat duidt op het voorkomen van een vuurhaard *** …





Ik maak vooral in het voorjaar graag eens een ritje over It Utein vanwege de weelderige bermen en de kruidenrijke weilanden aan weerszijden van de weg, waar eigenlijk altijd wel paarden te zien zijn. Hier trof ik ook het paard (c.q. de pony) en het veulen aan, dat hier gisteren te zien was …





Morgen meer …

*** Bron: Vroegste geschiedenis van Smallingerland tot ca 1500.

 

Kleurrijke bermen

Gisteren waaide je met je hele hebben en houden bij een graad of 15 van de weg weg. Vandaag begon de lucht na een kille en grijze start rond het middaguur open te breken, en vanaf een uur of drie werd het zowaar aangenaam op het terras. De zomer dient zich aan, voordat ze gemaaid worden nog maar snel even genieten van de kleurrijke pracht in de bermen en de laatste kruidenrijke stukjes land …




Weerbeeld mei 2015

We kunnen terugblikken op een vrij zonnige, maar wat mij betreft toch wel te koude bloeimaand. Op de eerste twee dagen van mei kwamen de maximumtemperaturen maar net boven de 10 graden, maar op 5 mei kwam het kwik gelukkig boven de 20 graden. Bovendien was het in Fryslân die ochtend tamelijk zonnig en droog, zodat de Bevrijdingsoptochten onder prima weersomstandigheden door de provincie trokken …





Met uitzondering van twee dagen bleven de temperaturen in mei voortdurend onder de 20ºC, op 15 dagen werd zelfs de 15-graden grens niet gehaald. In ons tuintje kwam de gemiddelde temperatuur dan ook uit op een schamele 11,2 ºC, tegen 11,8 ºC over de periode 1971-2000. Wat een verschil met vorig jaar, toen de gemiddelde temperatuur in mei uitkwam op 12,5 ºC …





Bij het KNMI in De Bilt kwam de gemiddelde temperatuur uit op 12,4 ºC. Dat de temperaturen bij ons in Fryslân een stuk lager uitkwamen, heeft alles te maken met de veelal noordwestelijke wind, die koude lucht aanvoerde van over de Noordzee. Behalve koud is die lucht vaak ook schoon en dat levert vaak wel mooie landschappelijke beelden op …





De maand was vrij droog. Gemiddeld viel er over het land 51 mm neerslag tegen een langjarig gemiddelde van 61 mm. Hoewel de viering van 70 jaar Bevrijding op 5 mei nog onder zonnige omstandigheden van start ging, trok er in de loop van de middag vanuit het zuidwesten een storing  met onweersbuien, zware windstoten en lokaal hagel over het land. Vooral in het noordoosten en zuidwesten van het land viel veel neerslag, lokaal circa 40 mm, zodat Bevrijdingsfestivals op verschillende plaatsen tijdelijk moesten worden stilgelegd …





De bloeimaand eindigde met drie wisselvallige en regenachtige dagen, waardoor de totale hoeveelheid neerslag in ons tuintje in mei uitkwam op 37 mm tegen 55 mm over de periode 1971-2000 …